Κατά την προσφιλή μέθοδο των κυβερνήσεων, στην έναρξη της εξεταστικής περιόδου και λίγο πριν τη λήξη του εαρινού εξαμήνου, τέθηκε στη διαβούλευση Νομοσχέδιο με τίτλο «Νέοι Ορίζοντες στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα: Ενίσχυση της ποιότητας, της λειτουργικότητας και της σύνδεσης των ΑΕΙ με την κοινωνία και λοιπές διατάξεις». Ένα νομοσχέδιο 408 σελίδων και 345 άρθρων, με τη λεγόμενη διαβούλευση να διαρκεί μόλις 14 μέρες! Το Νομοσχέδιο (ΝΣ) συγκεντρώνει σε ενιαίο πλαίσιο προηγούμενες νομοθετικές ρυθμίσεις και ταυτόχρονα ενσωματώνει νέες.

Συγκεκριμένα το ΝΣ:
• Δημιουργεί μια αυταρχική δομή διοίκησης μέσω της θεσμοθέτησης των Συμβουλίων Διοίκησης (ΣΔ) (άρθρ. 14). Πρόκειται για μια πιο επιθετική μορφή των Συμβουλίων Ιδρύματος του Νόμου Διαμαντοπούλου, που καθιστά το ΣΔ παντοδύναμο. Το αυτοδιοίκητο των πανεπιστημίων πλήττεται.
Ενδεικτικά το ΣΔ: έχει τον αποκλειστικό οικονομικό και διοικητικό έλεγχο του πανεπιστημίου. Πρυτάνεις ψηφίζονται αποκλειστικά και μόνο από το ΣΔ και παύονται απ’ αυτό (άρθρ. 11 και άρθρ. 14, παρ.3). Το ίδιο οι Κοσμήτορες και οι Αντιπρυτάνεις, οι οποίοι/ες ορίζονται από το ΣΔ και παύονται από αυτό (άρθρ. 14, παρ. 1κβ΄ και άρθρ. 12/άρθ. 14, παρ. 1κστ'). Η Σύγκλητος είναι αποκομμένη εντελώς από την οικονομική και διοικητική διαχείριση του πανεπιστημίου, και ο ρόλος της περιορίζεται σταακαδημαϊκά ζητήματα σπουδών (άρθρ. 16, παρ. 4α).

• Διευρύνει την εμπορευματοποίηση:
Ενδεικτικά:
 μέσα από την πλήρη απελευθέρωση των διδάκτρων στα μεταπτυχιακά,
 μέσα από την δημιουργία ξενόγλωσσων προπτυχιακών και μεταπτυχιακών με δίδακτρα (άρθρ. 101-102),
 μέσα από τη δημιουργία μεταπτυχιακών προγραμμάτων που λειτουργούν εξ ολοκλήρου από απόσταση (άρθρ. 88, παρ. 1),
 μέσα από τη δημιουργία επαγγελματικών μεταπτυχιακών που χρηματοδοτούνται αποκλειστικά από τον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα και απευθύνονται αποκλειστικά σε εργαζόμενους/ες (άρθρ. 89, παρ. 2β),
 περιορίζοντας στο ελάχιστο την παροχή δωρεάν φοίτησης στα Π.Μ.Σ σε φοιτητές/τριες με κριτήριο την «αριστεία» και ταυτόχρονα το χαμηλό εισόδημα (άρθρ. 86),
 με τη θεσμοθέτηση αγοραίων κριτηρίων για την εκλογή και εξέλιξη μελών ΔΕΠ: στα τυπικά προσόντα εκλογής και εξέλιξης μέλους ΔΕΠ συμπεριλαμβάνονται η συμμετοχή του στην εξαγωγή ερευνητικών αποτελεσμάτων που έχουν αποτελέσει αντικείμενο ίδρυσης εταιρειών τεχνοβλαστού (spin off) καθώς και η συμμετοχή του σε εταιρείες, ως μέλους ή μετόχου, όπως επίσης η προσέλκυση χρηματοδοτήσεων για την έρευνα (άρθρ. 143, παρ. 3).

• Υπονομεύει την αξία του πτυχίου μέσα από τη δημιουργία μιας πανσπερμίας νέων προγραμμάτων σπουδών πρώτου κύκλου σε συνεργασία με άλλα Τμήματα και Πανεπιστήμια (βλ. προγράμματα σπουδών δευτερεύουσας κατεύθυνσης [άρθρ. 98], προγράμματα σπουδών σύντομης διάρκειας [άρθρ. 99], πιστοποιητικά ψηφιακών δεξιοτήτων [άρθρ. 100], δημιουργώντας ταυτόχρονα έναν ανταγωνισμό μεταξύ των φοιτητών/τριών που θα επιδοθούν σε ένα ατελείωτο κυνήγι προσόντων και πιστοποιητικών.
Ειδικότερα:
 Η δημιουργία διπλών προγραμμάτων σπουδών πρώτου κύκλου (άρθρ. 72), που διοργανώνονται από ένα Τμήμα διάρκειας τουλάχιστον 6 ετών και οδηγούν σε δύο ισότιμους τίτλους σπουδών σε δύο διακριτά γνωστικά αντικείμενα, ενέχει τον κίνδυνο ρευστοποίησης των προγραμμάτων σπουδών του δεύτερου γνωστικού αντικειμένου και δημιουργεί ερωτηματικά αναφορικά με τα επαγγελματικά δικαιώματα των πτυχιούχων.

• Επεκτείνει περαιτέρω τις ευέλικτες μορφές απασχόλησης και τον κατακερματισμό των εργασιακών σχέσεων των διδασκόντων/ουσών (βλ. Συνεργαζόμενοι/ες Καθηγητές/τριες που είναι καθηγητές/τριες στο εξωτερικό (άρθρ. 169), Ομότιμοι/ες – Αφυπηρετήσαντες/σασες Καθηγητές/τριες (άρθρ. 170), Επισκέπτες/τριες καθηγητές/τριες – Επισκέπτες/τριες ερευνητές/τριες (άρθρ. 171), Εντεταλμένοι/ες Διδάσκοντες/ουσες (άρθρ. 173), Μεταδιδακτορικοί/ές ερευνητές/τριες (άρθρ. 174), διδάσκοντες/ουσες δημόσιοι υπάλληλοι άρθρ. 127)
 με διαφορετικές συμβάσεις εργασίας (συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου ή συμβάσεις ανάθεσης έργου), με χρηματοδότηση από εγχώρια ή διεθνή προγράμματα και ύψος αμοιβής που μπορεί να καθορίζεται από τη Συνέλευση του Τμήματος (άρθρ. 171, παρ. 2), και
 με τη μονιμότητα να περιορίζεται στα μέλη ΔΕΠ, με την κατάργηση της δυνατότητας μονιμοποίησης των επίκουρων καθηγητών/τριών (άρθρ. 140, παρ.3), δημιουργώντας έτσι σε μια μεγάλη μερίδα πανεπιστημιακών εργασιακή ανασφάλεια και σχέσεις εξάρτησης από μέλη ΔΕΠ σε μόνιμες βαθμίδες.

• Επιτείνει τον αυταρχισμό μέσα στα πανεπιστήμια:
 εδραιώνοντας τα πειθαρχικά των φοιτητών/τριών (άρθρ. 195-205) και τις διαγραφές τους (άρθρ. 76),
 θεσμοθετώντας πειθαρχικά μελών ΔΕΠ με παραπτώματα, όπως η «παρακώλυση του έργου και η διατάραξη της ομαλής λειτουργίας των οργάνων του ιδρύματος» ή όταν οι ενέργειές τους θίγουν «το κύρος του ή το κύρος του Α.Ε.Ι.» (άρθρ. 180), και
 χτυπώντας τον φοιτητικό συνδικαλισμό και τις φοιτητικές παρατάξεις μέσα από τη δημιουργία μιας ανταγωνιστικής συλλογικής έκφρασης φοιτητών/τριών, το «Συμβούλιο των Φοιτητών» (άρθρ. 43).

Πρωταρχικής σημασίας για το Πανεπιστήμιο Αιγαίου και άλλα περιφερειακά πανεπιστήμια είναι η θεσμοθέτηση κριτηρίων για την κατάργηση Τμημάτων, όπως, μεταξύ άλλων, ο δυσανάλογα μικρός ετήσιος αριθμός φοιτητών/τριών ή αποφοίτων του πανεπιστημίου σε σύγκριση με τον αριθμό των μελών ΔΕΠ καθώς και η «ιδιαίτερα χαμηλή προτίμηση για εισαγωγή στα προγράμματα σπουδών τυπικής εκπαίδευσης που παρέχει» (άρθρ. 5, παρ. 2ε). Αποκαλύπτεται έτσι ότι η θεσμοθέτηση της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής αποτελεί το μέσο για την κατάργηση των Τμημάτων με ταχύτατες διαδικασίες.

Δηλώνουμε την πλήρη αντίθεσή μας σ' αυτό το νομοσχέδιο στο σύνολό του και ζητάμε να μην κατατεθεί. Προχωρούμε σε συντονισμό με άλλους συλλόγους μελών ΔΕΠ, με φοιτητικούς συλλόγους και εργαζόμενους/ες εντός του πανεπιστημίου, για να απορρίψουμε με μαζικούς και αγωνιστικούς όρους το «Νομοσχέδιο Κεραμέως» στο σύνολό του.