Πώς όμως θα αντιμετωπίσει η Ελλάδα αυτή την κατάσταση; Τα στοιχεία δείχνουν ότι ήδη από το 2020 παρατηρείται διακοπή της τάσης αποκλιμάκωσης των ανισοτήτων και επιδείνωση της ανισοκατανομής πλούτου. Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, το 2020 η εισοδηματική ανισότητα στην Ελλάδα ήταν υψηλότερη του μέσου όρου της Ε.Ε. και, με βάση τα παραπάνω, τίθεται εν αμφιβόλω η χρηματοοικονομική σταθερότητα της οικονομίας της χώρας μας σε μακροοικονομικό επίπεδο.

O συντελεστής Gini31 (καταγράφει τις ανισότητες), αφού άγγιξε το υψηλότερο επίπεδο το 2014 (34,5), άρχισε να υποχωρεί για πρώτη φορά το 2015 (34,2), ενώ το 2019 κατέγραψε τη χαμηλότερη τιμή από την έναρξη της κρίσης (31) αλλά και από το 1995 (που είναι η παλιότερη χρονολογία βάσης δεδομένων της Eurostat), συγκλίνοντας έτσι με την τιμή του δείκτη για το 2019 στην Ευρωπαϊκή  Ένωση (30,2). Ωστόσο, το 2020 σημειώνει αντιστροφή τάσης και ανέρχεται στο 31,4.

Μεγαλώνει το χάσμα φτωχών και πλούσιων

Το ίδιο ισχύει και για τον λόγο του πλουσιότερου 20% του πληθυσμού προς το φτωχότερο 20% (δείκτης S80/S2032), που ανήλθε σε 5,2 το 2020 (S80/S20 ratio). Αυτό σημαίνει ότι το μερίδιο του εισοδήματος του πλουσιότερου 20% του πληθυσμού είναι 5,2 φορές μεγαλύτερο από το μερίδιο του εισοδήματος του φτωχότερου 20% του πληθυσμού. Επιπλέον, φαίνεται ότι τα υψηλότερα εισοδηματικά κλιμάκια ενίσχυσαν ελαφρά το εισοδηματικό τους μερίδιο έναντι των πιο φτωχών. Πράγματι, το 25% πληθυσμού με το υψηλότερο εισόδημα κατέχει το 45% του συνολικού εθνικού διαθέσιμου εισοδήματος (ποσοστό αυξημένο σε σχέση με το 2019), έναντι μόλις 10,4% που κατέχει το 25% του πληθυσμού με το χαμηλότερο εισόδημα (σταθερό σε σχέση με το 2019).

Ανησυχία για τα παιδιά

Παράλληλα, στην έκθεση της UNICEF με τίτλο «Εθνικό Πρόγραμμα 2022-2026: Η Κατάσταση των Παιδιών και των Νέων στην Ελλάδα» διατυπώνονται εκτιμήσεις που σχετίζονται με το ποσοστό των παιδιών που κινδυνεύουν από τη φτώχεια ή τον κοινωνικό αποκλεισμό, ο οποίος αναμένεται να μειωθεί από 30,5% (ή 31,5% σύμφωνα με τη Eurostat) σε 17%.

Ο κίνδυνος φτώχειας για τα παιδιά ή αλλιώς για την ηλικιακή ομάδα 0-17 ετών (παιδική φτώχεια) κατέγραψε, επίσης, μεγάλη πτώση το διάστημα 2014-2019 -μεγαλύτερη από όλες τις ηλικιακές ομάδες- και συγκεκριμένα κατά 4,4 ποσοστιαίες μονάδες, από 25,5% το 2014 σε 22,7% το 2018 και 21,1% το 2019, ποσοστό χαμηλότερο και από τα προ κρίσης επίπεδα. Μη συμπεριλαμβανομένων των κοινωνικών μεταβιβάσεων, ο κίνδυνος φτώχειας ανέρχεται σε 36,1%, άρα το σύνολο των κοινωνικών μεταβιβάσεων μειώνει το ποσοστό του κινδύνου φτώχειας κατά 15,2 ποσοστιαίες μονάδες.