Καλή η πρόταση να ξαναφτιαχτεί από το Δήμο Μυτιλήνης η πλαζ στα Τσαμάκια, καλά και τα πέντε εκατομμύρια ευρώ που είπε η κ. Γκμίντερ ότι θα μας δώσει για το έργο αλλά.... μην ετοιμάζεστε να επισκεφτείτε έστω και μετά από κάποια χρόνια την αναπλασμένη πλαζ. Κι αυτό γιατί η πλαζ δεν ανήκει στο Δήμο Μυτιλήνης.

Αλλά ακόμα κι αν αυτό ξεπεραστεί μέσα από χρονοβόρες διαδικασίες τις οποίες η Ευρωπαία «δωρήτρια» αγνοεί ότι μπορεί να υπάρχουν ακόμα, σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την εποχή της ΕΟΚ του 1980, δεν ξεπερνιέται με τίποτα η υπάρχουσα χάραξη αιγιαλού και παραλίας. Η οποία λέει πως ως και το αναψυκτήριο είναι.... υποθαλάσσιο!

Έκπληκτοι οι γνωρίζοντες διάβασαν προχθές Τρίτη το σχετικό δελτίο τύπου του Δήμου Μυτιλήνης σύμφωνα με το οποίο «μετά από συζήτηση στο Ευρωκοινοβούλιο εγκρίθηκε η χρηματοδότηση με πέντε εκατομμύρια ευρώ για την πλήρη ανάπλαση της Δημοτικής Πλαζ (Τσαμάκια), που παράλληλα με το μεγάλο έργο για την Ανάπλαση Περιφερειακής Πρόσβασης Κάστρου και τη δημιουργία ήπιας κυκλοφορίας οδού Πεζόδρομου και Ποδηλατόδρομου στην περιοχή, θα αποτελέσει πόλο έλξης τόσο για τους ξένους όσο και για τους Έλληνες τουρίστες δίνοντας ώθηση στην τοπική οικονομία, ενώ και οι κάτοικοι της πόλης θα μπορούν να απολαύσουν τα οφέλη μίας πλήρως ανεπτυγμένης περιοχής εντός της πόλης».

Καλή το λοιπόν η έκθεση ιδεών του Δημάρχου ή μάλλον του εκπροσώπου τύπου του Δημάρχου αλλά πάμε στην ουσία της υπόθεσης η οποία αν μη τι άλλο λέει ότι τα πέντε εκατομμύρια (τουλάχιστον αυτά) δεν θα χρησιμοποιηθούν ποτέ. Τουλάχιστον για το συγκεκριμένο έργο.

Τίνος είναι η πλαζ;
Η δημοπράτηση του αναψυκτηρίου της πλαζ πριν έναν περίπου χρόνο έφερε στην επιφάνεια το μεγάλο πρόβλημα της κυριότητας της. Σύμφωνα με την Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου η επιχείρηση δεν μπορούσε να δημοπρατηθεί από την ΑΔΕΛ μια και δεν αποτελεί περιουσιακό στοιχείο του Δήμου που έχει διατεθεί στην αναπτυξιακή εταιρεία. Η λύση της ανάθεσης της διαχείρισης του αναψυκτηρίου στους επιχειρηματίες που ήδη το κατείχαν, έλυσε προσωρινά το πρόβλημα του αναψυκτηρίου αλλά ανέδειξε ένα πραγματικά σοβαρό και άλυτο πρόβλημα.
Αυτό της ιδιοκτησίας της πλαζ.

Η υπόθεση ξεκινά εδώ και περίπου μισόν αιώνα όταν ο Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού στα χρόνια της χούντας ξεκινά το μεγαλεπήβολο σχέδιο της τουριστικής ανάπτυξης της Μυτιλήνης. Η διορισμένη δημοτική αρχή της πόλης σπεύδει να δώσει στον ΕΟΤ ένα φιλέτο γης που κατείχε, την ακτή κάτω από το άλσος και τμήμα του άλσους.

Σε εφαρμογή του σχεδίου τουριστικής ανάπτυξης η αμμουδερή παραλία και ο στενός δρόμος μπαζώνονται, τα γνωστά παραλιακά καφενεδάκια που θυμούνται οι παλιοί Μυτιληνιοί μπαζώνονται, για να δημιουργηθεί ο νέος σημερινός δρόμος και η σημερινή παραλία! Στην ουσία δηλαδή η προσφερθείσα από το Δήμο Μυτιλήνης έκταση είναι τμήμα του σημερινού άλσους και ο μισός σημερινός δρόμος!

Το 2000 και σαν αποτέλεσμα αγώνων του Δήμου που ξεκίνησαν από την εποχή του Αποστόλου Αποστόλου ακόμα και συνεχίστηκαν από το Στρατή Πάλλη και το Νότη Παναγιώτου, η παραχωρηθείσα έκταση (σύμφωνα μάλιστα με τα επισυναπτόμενα στην απόφαση σχεδιαγράμματα που δείχνουν την παραχωρηθείσα από το Δήμο έκταση στα χρόνια της χούντας) επιστρέφεται στο Δήμο Μυτιλήνης η δε πλαζ παραχωρείται ως προς τη χρήση της στο Δήμο έναντι μάλιστα τιμήματος. Το τελευταίο ουδέποτε κατεβλήθη και σύμφωνα με πληροφορίες ξεπερνά τις 10.000 ευρώ!

Η σημερινή πλαζ σύμφωνα με όλα τα παραπάνω δεν ανήκει στο Δήμο Μυτιλήνης. Ένα τμήμα περίπου έξη στρεμμάτων συμπεριλαμβανομένου του συνόλου των κτισμάτων ανήκε με Βασιλικό Διάταγμα του 1973 ως τουριστικό κτήμα στην Εταιρεία Τουριστικών Ακινήτων και αποτελεί πλέον ιδιοκτησία της Εταιρείας Ακινήτων Δημοσίου ΕΤΑΔ Α.Ε. Ενώ άλλα 11 στρέμματα ανήκουν στο Ελληνικό Δημόσιο.

Στο σύνολο της δηλαδή η έκταση πέραν του δρόμου προς τη θάλασσα δεν ανήκει στο Δήμο! Σε κάθε περίπτωση το ξεκαθάρισμα του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της πλαζ πρέπει να προηγηθεί του έργου. Ο δε Δήμος στη συνέχεια πρέπει να γίνει ιδιοκτήτης της όπως αυτό μέσα από χρονοβόρες διαδικασίες και εφόσον αυτές είναι δυνατές να γίνουν. Άρα για ποιο έργο μιλάμε; Πώς θα ενταχθεί έργο σε ευρωπαϊκό πρόγραμμα χωρίς ξεκάθαρο ιδιοκτησιακό καθεστώς;

Την ίδια ώρα επιπλέον σοβαρό πρόβλημα δημιουργεί η χάραξη αιγιαλού και παραλίας στην περιοχή. Μεγάλο τμήμα της επίδικης έκτασης που θα αναπλαστεί από το Δήμο Μυτιλήνης είναι... υποθαλάσσια. Και φυσικά η Ευρωπαϊκή Ένωση μάλλον δε θα χρηματοδοτήσει... υποθαλάσσια πλαζ!

Προχειρότητα;
Το όλο θέμα αποδεικνύει την προχειρότητα που η δημοτική αρχή προσεγγίζει το έργο της δημιουργίας του νέου Κέντρου υποδοχής και Ταυτοποίησης στα Βάστρια. Ως αντισταθμιστικά οφέλη ζητά έργα που δεν μπορούν καν να γίνουν!

Και είναι τόσο σοβαρή η προσέγγιση για αυτά που μέχρι σήμερα 48 ώρες μετά την ανακοίνωση περί δήθεν έγκρισης τους από το Ευρωκοινοβούλιο (το τελευταίο ως επίσημη ανακοίνση της δημοτικής αρχής, συνιστά πολιτική απάτη αφού ούτε συνεδρίασε για το θέμα το Ευρωκοινοβούλιο ούτε μπορεί να εγκρίνει τέτοια ζητήματα) φαίνεται πως τα πέντε εκατομμύρια αποτελούν κυριολεκτικά φύκια.

Από αυτά που μαζεύονται στα Τσαμάκια τώρα το χειμώνα. Και τα οποία όσο και να προσπαθήσει η δημοτική αρχή, μεταξωτές κορδέλες δε γίνονται!