Με τις αγωνίες των οικογενειών, την κρίση στην κτηνοτροφία και το μέλλον των χωριών της Λέσβου να διατρέχουν τη συζήτηση, πραγματοποιήθηκε το πρωί της Κυριακής 15 Νοεμβρίου, στην αίθουσα εκδηλώσεων των κεντρικών Λυκείων Μυτιλήνης, η εκδήλωση της Συντονιστικής Επιτροπής Λέσβου της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης.
Προσκεκλημένοι ήταν ο τομεάρχης Αγροτικής Ανάπτυξης Θωμάς Μόσχος και ο τομεάρχης Αυτοδιοίκησης Γιώργος Ιωακειμίδης, στην εκδήλωση με τίτλο «Αλλάζοντας τις πολιτικές, αλλάζουμε την καθημερινότητά μας: Με την παραγωγική Ελλάδα — Αγροτική Ανασυγκρότηση, Ισχυρή Αυτοδιοίκηση, Κοινωνική Συνοχή».
Τη συζήτηση συντόνισε η Ειρήνη Βαρελτζή, ενώ χαιρετισμό απηύθυνε το μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Παναγιώτης Σελάχας.
Μέσα από τις διαδοχικές παρεμβάσεις, τα ζητήματα της εκπαίδευσης, της υγείας, του παραγωγικού εισοδήματος και της λειτουργίας των κοινοτήτων συνδέθηκαν με ένα κοινό ερώτημα. Τι χρειάζεται για να μπορούν οι άνθρωποι να παραμένουν, να εργάζονται και να μεγαλώνουν τα παιδιά τους στον τόπο τους.
Στον χαιρετισμό του, ο Παναγιώτης Σελάχας αναφέρθηκε στις επαφές που είχαν προηγηθεί στο νησί, κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στη συζήτηση με παραγωγούς στην Ανεμότια και στη συμμετοχή του Θωμά Μόσχου.
Κατά την εισαγωγή της εκδήλωσης υπογραμμίστηκε ότι επιδίωξη των διοργανωτών ήταν η δημιουργία ενός χώρου ανοιχτού διαλόγου, ανταλλαγής απόψεων και διαμόρφωσης προτάσεων. Το κεντρικό σύνθημα συνδέθηκε με την ανάγκη οι πολιτικές αποφάσεις να έχουν ουσιαστικό αποτύπωμα στην καθημερινή ζωή.
Η πρώτη θεματική ενότητα, αφιερωμένη στην κοινωνική συνοχή, ξεκίνησε με τις παρεμβάσεις των Ενώσεων Γονέων, αναδεικνύοντας τη δημόσια εκπαίδευση και τη στήριξη της οικογένειας ως βασικούς όρους για μια κοινωνία με ίσες ευκαιρίες.
Ο πρόεδρος της Ένωσης Γονέων και Κηδεμόνων Μυτιλήνης, Παναγιώτης Λύμπος, έθεσε στο επίκεντρο το δημογραφικό πρόβλημα και την αποδυνάμωση των χωριών. Συνέδεσε τη μείωση των γεννήσεων και τη συρρίκνωση του μαθητικού πληθυσμού με την προοπτική των σχολείων και συνολικά των τοπικών κοινωνιών.
Αναφέρθηκε στη συγκέντρωση του πληθυσμού στο αστικό κέντρο και στις δυσκολίες των μικρότερων κοινοτήτων, θέτοντας το ερώτημα των προϋποθέσεων που χρειάζεται ένας νέος άνθρωπος για να παραμείνει στον τόπο του.
Η πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, η ποιότητα της εκπαίδευσης και οι δυνατότητες εργασίας αποτέλεσαν βασικά σημεία της παρέμβασής του. Όπως ανέδειξε, το κλείσιμο ενός σχολείου έχει συνέπειες για τη ζωή ολόκληρης της κοινότητας.
Η αντιμετώπιση του δημογραφικού απαιτεί άμεσες λύσεις, ήταν το μήνυμά του, με έμφαση στη δημιουργία θέσεων εργασίας, στη στήριξη των οικογενειών και στην αναβάθμιση των κοινωνικών δομών και της παιδείας.
Η πρόεδρος της Ένωσης Γονέων και Κηδεμόνων Δυτικής Λέσβου, Μυρσίνη Γιαννάκα, προσέγγισε την παραγωγική ανάπτυξη μέσα από την καθημερινότητα των οικογενειών. Όπως επισήμανε, η ανάπτυξη συνδέεται με τη δυνατότητα αξιοπρεπούς διαβίωσης, τις ίσες εκπαιδευτικές ευκαιρίες και την επιλογή των νέων να δημιουργήσουν στη Λέσβο.
Έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην κρίση του αφθώδους πυρετού, ζητώντας ουσιαστική στήριξη των πληγέντων, δίκαιες και έγκαιρες αποζημιώσεις και σαφές σχέδιο αποκατάστασης της κτηνοτροφικής δραστηριότητας. Υπογράμμισε ότι πίσω από κάθε μονάδα βρίσκονται οικογένειες και παιδιά, ενώ οι συνέπειες επεκτείνονται στην τοπική αγορά και σε ολόκληρη την κοινωνία.
Περνώντας στις ανάγκες της σχολικής κοινότητας, ζήτησε συχνότερα δρομολόγια μεταξύ των χωριών, ασφαλείς μαθητικές μεταφορές και καλύτερο συντονισμό των συγκοινωνιών με τα σχολικά ωράρια. Πρότεινε επίσης καταγραφή των προβλημάτων των σχολικών κτιρίων και συγκεκριμένο πρόγραμμα επισκευών και συντήρησης, με προτεραιότητα την ασφάλεια.
Ξεχωριστή θέση είχε το αίτημα για ολοκληρωμένο ειδικό σχολείο στη Δυτική Λέσβο, με τις απαραίτητες βαθμίδες, κατάλληλες εγκαταστάσεις και εξειδικευμένο προσωπικό. Όπως τόνισε, παιδιά με αναπηρία ή ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες αναγκάζονται να διανύουν μεγάλες αποστάσεις μέχρι τη Μυτιλήνη για να έχουν πρόσβαση στην εκπαίδευση.
Για την προώθηση του αιτήματος πρότεινε ομάδα εργασίας με τον Δήμο, την εκπαιδευτική κοινότητα και τους αρμόδιους φορείς, ώστε να καταγραφούν οι ανάγκες, να αναζητηθεί χώρος και να διαμορφωθεί χρονοδιάγραμμα.
Κλείνοντας, ζήτησε σταθερή συνεργασία των Ενώσεων Γονέων με την Αυτοδιοίκηση, την Πολιτεία και τους παραγωγικούς φορείς, αλλά και περισσότερο χώρο στη φωνή των νέων, στον επαγγελματικό προσανατολισμό και στις δυνατότητες επιστροφής και δημιουργίας στο νησί.
Στη συνέχεια, ο παιδίατρος του Νοσοκομείου Μυτιλήνης και μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής Λέσβου της ΕΛΑΣ, Πάρης Μόσχου, συνέδεσε την κοινωνική συνοχή με την προστασία της οικογένειας και του παιδιού.
Περιέγραψε την αυξανόμενη αγωνία των γονέων για την κάλυψη ακόμη και βασικών αναγκών, επισημαίνοντας ότι το άγχος μεταφέρεται στα παιδιά και επηρεάζει την ψυχολογία τους.
.
Αναφέρθηκε στην αύξηση περιστατικών βίας μεταξύ ανηλίκων και περιστατικών που χρειάζονται παιδοψυχιατρική αντιμετώπιση, αναδεικνύοντας παράλληλα, όπως ανέφερε, την έλλειψη παιδοψυχιάτρου στο νησί.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην υπογεννητικότητα, την οποία συνέδεσε με την οικονομική πίεση και τη φτωχοποίηση της οικογένειας. Επικαλούμενος την εικόνα από το Νοσοκομείο Μυτιλήνης, ανέφερε ότι οι γεννήσεις το 2023 και το 2024 ήταν περίπου 500 ετησίως, το 2025 περιορίστηκαν στις 460, ενώ εκτίμησε ότι το 2026 δεν θα φτάσουν τις 400.
Ολοκληρώνοντας, υπογράμμισε ότι μια κοινωνία κρίνεται από τον τρόπο με τον οποίο στηρίζει τα πιο ευάλωτα μέλη της, ανάμεσα στα οποία βρίσκονται τα παιδιά, που αποτελούν ταυτόχρονα το μεγαλύτερο κεφάλαιο για το μέλλον της.
Η Συντονίστρια Παιδιού και Οικογένειας, δημοσιογράφος Ανθή Παζιάνου, συνέδεσε την κοινωνική πολιτική με τις δυσκολίες των οικογενειών της Λέσβου, ασκώντας κριτική στην κυβέρνηση και παρουσιάζοντας προτάσεις της ΕΛΑΣ.
Τόνισε ότι η συζήτηση για το δημογραφικό δεν μπορεί να μεταφέρει την ευθύνη στις γυναίκες και στα ζευγάρια, παραβλέποντας το κόστος ζωής, την ανασφάλεια και τις ελλείψεις στις δημόσιες υπηρεσίες.
Περιέγραψε γονείς που εργάζονται σε δύο ή τρεις δουλειές για να καλύψουν τις ανάγκες τους, μαθητές που ξεκινούν πολύ νωρίς για το σχολείο και εκπαιδευτικούς που μετακινούνται μεταξύ σχολικών μονάδων. Αναφέρθηκε επίσης στις χαμηλές αποδοχές των σχολικών καθαριστριών.
Χρησιμοποιώντας την εικόνα των «δύο Ελλάδων», αντιπαρέβαλε την Ελλάδα του μόχθου με εκείνη που, όπως υποστήριξε, απολαμβάνει προνομιακή μεταχείριση. Επέκρινε την προσήλωση στα επιδόματα χωρίς αντιμετώπιση των αιτιών των ανισοτήτων, καθώς και τη μεταφορά της ευθύνης στον πολίτη για προβλήματα που απαιτούν δημόσια παρέμβαση.
Για τον αφθώδη πυρετό υποστήριξε ότι οι συνέπειες της νόσου επιβαρύνθηκαν από τη διαχείριση της κρίσης. Παράλληλα, ανέδειξε συνεργατικές πρωτοβουλίες στο νησί, αναφερόμενη στο εγχείρημα του «Στο Νησί» και στις προσπάθειες στην Ανεμότια, θέτοντας το ζήτημα της θεσμικής τους στήριξης.
Στις προτάσεις που παρουσίασε περιλαμβάνονταν αύξηση κατά 500 ευρώ των μισθών γιατρών και νοσηλευτών, εθνική εγγύηση φροντίδας με υπηρεσίες στο σπίτι και οικονομική υποστήριξη των οικογενειακών φροντιστών. Στάθηκε ιδιαίτερα στο βάρος που αναλαμβάνουν συχνά οι γυναίκες, φτάνοντας ακόμη και στην εγκατάλειψη της εργασίας τους.
Αναφέρθηκε ακόμη στην ενισχυτική διδασκαλία, στην πρόταση για 50.000 οικονομικά προσιτές κατοικίες με αξιοποίηση διαθέσιμων ακινήτων και στην ενίσχυση και έγκαιρη καταβολή του Μεταφορικού Ισοδυνάμου. Όπως υποστήριξε, υγεία, παιδεία, φροντίδα, στέγη και μετακινήσεις καθορίζουν τη δυνατότητα μιας οικογένειας να παραμείνει στο νησί.
Την εμπειρία ενός νέου ανθρώπου της παραγωγής μετέφερε ο κτηνοτρόφος, νέος αγρότης και μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής Λέσβου της ΕΛΑΣ, Θεοκλής Χαϊδεμένος.
Περιέγραψε την επιλογή του να στραφεί από νεαρή ηλικία στην αγροτική εκπαίδευση, με στόχο να επιστρέψει στη Λέσβο και να δημιουργήσει. Όπως ανέφερε, μαζί με τον αδελφό του έκαναν ακόμη και δεύτερες δουλειές για να χρηματοδοτήσουν επενδύσεις και τον εκσυγχρονισμό της δραστηριότητάς τους.
Κατήγγειλε αδικίες στην κατανομή των αγροτικών ενισχύσεων και υποστήριξε ότι άνθρωποι με πραγματική παραγωγή έμεναν χωρίς τη στήριξη που δικαιούνταν.
Η εμφάνιση του αφθώδους πυρετού, όπως είπε, ανέτρεψε αυτή την προσπάθεια. Ανέφερε ότι η οικογενειακή τους μονάδα ήταν από τις πρώτες που επλήγησαν, περιγράφοντας τους μήνες που ακολούθησαν ως περίοδο διαρκούς αγωνίας και αίσθησης εγκατάλειψης.
Τόνισε ότι η κρίση αφορά ολόκληρη την οικονομική αλυσίδα γύρω από την κτηνοτροφία. Έκανε, επίσης, διάκριση ανάμεσα στις αποζημιώσεις για τα ζώα που θανατώθηκαν και στη στήριξη όσων προσπαθούν να διατηρήσουν ενεργές τις εκτροφές τους.
«Δεν υπάρχει σχέδιο, δεν υπάρχει επόμενη μέρα», ανέφερε, εκφράζοντας την αβεβαιότητα των παραγωγών. Μίλησε για τις κινητοποιήσεις και τις συλλογικές διεκδικήσεις τους, ζητώντας οι αποφάσεις για τον αγροτικό κόσμο να λαμβάνουν υπόψη τη γνώση και την εμπειρία των ίδιων των παραγωγών.
Το πρώτο μέρος ολοκληρώθηκε με την ομιλία του Θωμά Μόσχου, ο οποίος άσκησε έντονη κριτική στη διαχείριση του αφθώδους πυρετού και παρουσίασε τις βασικές κατευθύνσεις του αγροτικού προγράμματος της ΕΛΑΣ.
Αμφισβήτησε την επιχειρηματολογία με την οποία απορρίφθηκε ο εμβολιασμός, υποστηρίζοντας ότι οι περιορισμοί και οι οικονομικές συνέπειες που προβάλλονταν ως κίνδυνοι εκδηλώθηκαν τελικά στη Λέσβο χωρίς να εφαρμοστεί. Επικαλέστηκε το παράδειγμα της Κύπρου ως διαφορετική προσέγγιση, αντιπαραβάλλοντάς το με τη συνεχιζόμενη εμφάνιση κρουσμάτων στο νησί.
Κατήγγειλε, επίσης, άνιση αντιμετώπιση στην κατανομή των ενισχύσεων και απουσία παραγωγικού σχεδιασμού. Συνέδεσε την αγροτική πολιτική με το δημογραφικό, επισημαίνοντας ότι ένας νέος καλείται να επενδύσει μεγάλα ποσά και να εργαστεί καθημερινά σε περιοχές με ελλείψεις σε σχολεία, υγεία και υποδομές.
«Ποιος νέος θα το κάνει σήμερα;», διερωτήθηκε, τονίζοντας ότι η προσέλκυση νέων αγροτών προϋποθέτει αξιοπρεπείς συνθήκες ζωής και βιώσιμο εισόδημα.
Βασική αρχή του προγράμματος που παρουσίασε είναι η αντιμετώπιση της αγροτικής παραγωγής ως τομέα εθνικής σημασίας. Με παράδειγμα τα αρδευτικά έργα, εξήγησε ότι οι δημόσιες επενδύσεις πρέπει να αξιολογούνται και με βάση τις καλλιέργειες, τη μεταποίηση και τις θέσεις εργασίας που μπορούν να δημιουργήσουν.
Πρότεινε Εθνικό Αγροτικό Συμβούλιο με συμμετοχή των παραγωγών στη διαμόρφωση της πολιτικής, καθώς και αγροτικό επιμελητήριο που θα παρέχει επιστημονική και τεχνική υποστήριξη, ενημέρωση για προγράμματα και επιχειρηματικό σχεδιασμό.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη λεσβιακή φυλή προβάτου, εκτιμώντας ότι μπορεί να αποτελέσει βάση για οργανωμένη γενετική βελτίωση και παραγωγή ζώων αναπαραγωγής. Αντίστοιχα, ζήτησε έρευνα για καλλιέργειες και ποικιλίες ανθεκτικότερες στις μεταβαλλόμενες κλιματικές συνθήκες.
Για την είσοδο νέων ανθρώπων στην παραγωγή παρουσίασε πρόταση για αρχική επιδότηση 100.000 ευρώ και τραπεζική χρηματοδότηση έως 500.000 ευρώ με εγγυητική συνδρομή του Δημοσίου.
Συνέδεσε τη χρηματοδότηση με ένα έτος εκπαίδευσης —έξι μήνες θεωρίας και έξι μήνες πρακτικής— και με επιχειρηματικά σχέδια που θα υποστηρίζονται από το αγροτικό επιμελητήριο.
Παρουσίασε ακόμη πρόγραμμα διαδοχής στις εκμεταλλεύσεις, ώστε νέοι ενδιαφερόμενοι να εκπαιδεύονται δίπλα σε παραγωγούς που αποχωρούν και να μπορούν να αναλάβουν τις επιχειρήσεις τους, με μακροχρόνια χαμηλότοκη δανειοδότηση.
Στο ενεργειακό, αναφέρθηκε στις δυσκολίες σύνδεσης αγροτικών φωτοβολταϊκών με το δίκτυο και τάχθηκε υπέρ της προστασίας της παραγωγικής γης, δίνοντας προτεραιότητα στην εγκατάσταση φωτοβολταϊκών στις στέγες.
Η ενότητα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης άνοιξε με την παρέμβαση του Δημήτρη Μάντζαρη, ο οποίος υπογράμμισε ότι πρόκειται για τον θεσμό εξουσίας που βρίσκεται πιο κοντά στον πολίτη.
Άσκησε κριτική στη μεταφορά αρμοδιοτήτων από τα δημοτικά συμβούλια στις επιτροπές και στην αποδυνάμωση των κοινοτήτων, υποστηρίζοντας ότι περιορίζονται ο ρόλος των συλλογικών οργάνων και οι δυνατότητες συμμετοχής των τοπικών κοινωνιών.
Έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στις κοινότητες ως κύτταρα δημοκρατίας και εξέφρασε ανησυχία για περαιτέρω περιορισμό της εκπροσώπησής τους. Αναφέρθηκε επίσης στη συζήτηση που είχε προηγηθεί με εκπροσώπους εργαζομένων και του Δικτύου Κοινοτήτων, ενόψει της παρουσίασης των προτάσεων από τον Γιώργο Ιωακειμίδη.
Ο Γιώργος Αλεξίου ανέδειξε τον ρόλο των δύο δήμων της Λέσβου στην αντιμετώπιση της καθημερινότητας και στη διαμεσολάβηση ανάμεσα στους πολίτες και την κεντρική εξουσία.
Αναφέρθηκε στα ΚΕΠ, στις διοικητικές υπηρεσίες, στο «Βοήθεια στο Σπίτι», στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς και στην καθαριότητα, επισημαίνοντας την προσφορά των εργαζομένων.
Για τη διαχείριση των απορριμμάτων υποστήριξε ότι η έλλειψη κατάλληλων υποδομών επεξεργασίας επιβαρύνει τους δημότες, ενώ η ανακύκλωση μπορεί να προσφέρει ουσιαστικό όφελος στις τοπικές κοινωνίες.
Έκανε ακόμη μνεία στην προσπάθεια του αείμνηστου δημάρχου Σπύρου Γαληνού κατά τη διαχείριση του προσφυγικού και μεταναστευτικού, υποστηρίζοντας ότι η προσφορά του νησιού δεν συνοδεύτηκε από ανάλογη κρατική στήριξη.
Ζήτησε περισσότερη χρηματοδότηση και προσωπικό, με ιδιαίτερη αναφορά στη σχολική καθαριότητα και στην ανάγκη σταθερής εργασιακής κάλυψης των καθαριστριών. Τάχθηκε υπέρ των αυτόνομων κοινοτικών ψηφοδελτίων και της ενίσχυσης της πολιτικής προστασίας με εξειδικευμένους εργαζομένους και εξοπλισμό.
Κλείνοντας, εξέφρασε συλλυπητήρια για τους πυροσβέστες που έχασαν τη ζωή τους και κάλεσε σε κοινή διεκδίκηση για τη στήριξη της κτηνοτροφίας και της Λέσβου.
Ο Κώστας Αστυρακάκης συνέδεσε την ανθεκτικότητα των τοπικών κοινωνιών με την επάρκεια των κοινωνικών δομών, της εκπαίδευσης και της υγείας.
Στάθηκε ιδιαίτερα στις μεγάλες αποστάσεις που διανύουν μαθητές της Λέσβου, περιγράφοντας περιπτώσεις παιδιών που περνούν έως και τρεις ώρες την ημέρα στις μετακινήσεις. Όπως επισήμανε, ανάμεσά τους βρίσκονται παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.
Τόνισε ότι ο χρόνος αυτός αφαιρείται από το διάβασμα, το παιχνίδι και την οικογένεια, θέτοντας ζήτημα επάρκειας και χωροθέτησης των εκπαιδευτικών δομών. Συνέδεσε επίσης τη συρρίκνωση σχολικών μονάδων με τις δυσκολίες παραμονής οικογενειών στα χωριά.
Παράλληλα, προειδοποίησε για κίνδυνο προβλημάτων στη συνέχιση των μαθητικών μεταφορών, αναφερόμενος στα αιτήματα των μεταφορέων για προσαρμογή των αποζημιώσεων στο αυξημένο κόστος.
Ζήτησε, τέλος, έγκαιρο σχεδιασμό για την αξιοποίηση του νέου ΕΣΠΑ, με προτεραιότητα την κοινωνική συνοχή και τις πραγματικές ανάγκες της περιφέρειας.
Ο Βασίλης Μαμώλης παρουσίασε τον ρόλο του Δικτύου Κοινοτήτων Λέσβου στη μεταφορά των προβλημάτων των χωριών προς την κεντρική εξουσία.
Συνέδεσε την πληθυσμιακή συρρίκνωση με την απομάκρυνση βασικών υπηρεσιών, αναφερόμενος στα ταχυδρομεία, στους ανταποκριτές του ΟΓΑ και στα αστυνομικά τμήματα. Έθεσε το ερώτημα με ποιες υπηρεσίες και ποιο εισόδημα καλείται ένα νέο ζευγάρι να παραμείνει στο χωριό.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στις δυσκολίες της κτηνοτροφίας και της ελαιοπαραγωγής, επισημαίνοντας ότι παραγωγοί φτάνουν στο σημείο να αμφιβάλλουν ακόμη και αν τους συμφέρει να μαζέψουν τις ελιές τους.
Υπερασπίστηκε τα αυτόνομα κοινοτικά ψηφοδέλτια, υπενθυμίζοντας ότι αποτελούσαν πρόταση του Δικτύου. Όπως εξήγησε, επέτρεπαν στον δημότη να επιλέγει χωριστά τη δημοτική αρχή και τους εκπροσώπους του χωριού του, διευκολύνοντας και τη συμμετοχή νέων ανθρώπων.
«Ζητάμε πόρους και αρμοδιότητες για τα χωριά μας», τόνισε, δηλώνοντας ότι η διεκδίκηση θα συνεχιστεί για κοινότητες με ουσιαστικό ρόλο και δυνατότητα παρέμβασης.
Αμέσως μετά, ο Γιώργος Ιωακειμίδης συνέδεσε την αυτοδιοικητική πολιτική με το δημογραφικό και την ανάγκη να ανακοπεί η διαδοχική μετακίνηση από τα χωριά στη Μυτιλήνη, από τη Μυτιλήνη στην Αθήνα και από εκεί στο εξωτερικό.
Αναφερόμενος στις δυνατότητες της Λέσβου, υπογράμμισε ότι η αγάπη για τον τόπο χρειάζεται να συνοδεύεται από συνθήκες που επιτρέπουν στους ανθρώπους να εργάζονται και να μεγαλώνουν τα παιδιά τους με ασφάλεια.
Στάθηκε επίσης στους νέους της κτηνοτροφίας, επισημαίνοντας ότι όταν κάποιος εγκαταλείψει αυτή την απαιτητική δραστηριότητα, δύσκολα επιστρέφει. Γι’ αυτό, τόνισε, η στήριξη πρέπει να προηγείται της αναγκαστικής αποχώρησης.
Κεντρική πρόταση της ομιλίας του ήταν η απευθείας ετήσια χρηματοδότηση των κοινοτήτων με 20.000–30.000 ευρώ από το Υπουργείο Εσωτερικών, ώστε να καλύπτουν άμεσα βασικές ανάγκες χωρίς να εξαρτώνται κάθε φορά από τη δημοτική αρχή.
Ως παραδείγματα ανέφερε την κοπή χόρτων, μικρές παρεμβάσεις στην ύδρευση και την αντικατάσταση λαμπτήρων. Εκτίμησε το συνολικό κόστος της πρότασης σε 120–150 εκατομμύρια ευρώ, υποστηρίζοντας ότι μπορεί να προσφέρει ουσιαστικό αποτέλεσμα στην καθημερινότητα των χωριών.
Ο Γιώργος Ιωακειμίδης διευκρίνισε ότι οι μικρές παρεμβάσεις στις κοινότητες είναι αναγκαίες, αλλά χρειάζεται παράλληλα να αντιμετωπιστούν οι ελλείψεις στην εκπαίδευση και την υγεία.
Μετέφερε την περίπτωση κατοίκου των Κυθήρων που μετακόμισε στην Αθήνα εξαιτίας των κενών σε καθηγητές και της ανησυχίας για την πορεία των παιδιών του. Όπως σημείωσε, πρόκειται για δίλημμα που αντιμετωπίζουν πολλές οικογένειες στην περιφέρεια.
«Αν δεν λύσουμε εκπαίδευση και υγεία, τι θα λύσουμε;», διερωτήθηκε, αναφερόμενος στην ανάγκη καλύτερων αμοιβών για εκπαιδευτικούς και υγειονομικούς.
Με βάση την αυτοδιοικητική του εμπειρία, τόνισε ότι οι δημόσιες δομές πρέπει να αποτελούν επιλογή ποιότητας. Έφερε ως παράδειγμα τους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς, τους οποίους οι γονείς πρέπει να επιλέγουν για τη φροντίδα και την εκπαίδευση που προσφέρουν.
Αναγνώρισε την προσφορά των ανθρώπων του ΕΣΥ και της εκπαίδευσης και άσκησε κριτική στην υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών, επισημαίνοντας παράλληλα ευθύνες για την ανεπαρκή προστασία τους.
Στο τελευταίο μέρος της ομιλίας του, ο τομεάρχης Αυτοδιοίκησης άσκησε κριτική στην κυβέρνηση για ζητήματα αξιοκρατίας, ευνοϊκής μεταχείρισης και λογοδοσίας.
Υποστήριξε ότι το παράδειγμα της πολιτικής ηγεσίας επηρεάζει ολόκληρη τη διοίκηση. Στο επίπεδο των δήμων, όπως ανέφερε, ο δήμαρχος οφείλει πρώτος να λειτουργεί με διαφάνεια, ώστε να απαιτεί αντίστοιχη στάση από συνεργάτες και υπηρεσίες.
Προειδοποίησε ότι η αίσθηση αδικίας και η πεποίθηση πως οι διασυνδέσεις υπερισχύουν της προσπάθειας απαξιώνουν την πολιτική. Συνέδεσε αυτή την απογοήτευση και την έλλειψη προοπτικών με την ενίσχυση της ακροδεξιάς και την απομάκρυνση των νέων από τη δημοκρατική συμμετοχή.
Ολοκληρώνοντας, κάλεσε σε ουσιαστικό κοινωνικό διάλογο και συλλογική αναζήτηση λύσεων, τονίζοντας ότι η συμμετοχή του στην ΕΛΑΣ συνδέεται με την προσπάθεια να υπάρξει προοπτική για τις οικογένειες, τα παιδιά και τους ανθρώπους που συνεχίζουν να ζουν και να δημιουργούν στον τόπο τους.
Στη συνέχεια τον λόγο πήραν μέλη και φίλοι της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης εκφράζοντας τις απόψεις τους.
2251028000
Επικοινωνία
Διαφήμιση
Όροι Χρήσης - Πολιτική Προσωπικών Δεδομένων
