Ο Αύγουστος στη Λέσβο δεν μετριέται μόνο με βουτιές, πανηγύρια και μελτέμια. Μετριέται και με γεύσεις. Με τα σύκα που ωριμάζουν πάνω στα δέντρα, τα πρώτα σταφύλια που φτάνουν στο τραπέζι, τα γλυκά του κουταλιού που βγαίνουν από το ντουλάπι και το παγωτό που λιώνει γρήγορα κάτω από τον καλοκαιρινό ήλιο.

Είναι η εποχή κατά την οποία η λεσβιακή γη προσφέρει απλόχερα τους καρπούς της και τα σπίτια γεμίζουν αρώματα που ξυπνούν μνήμες. Ένα μπολ με παγωμένα σταφύλια, ένα φρεσκοκομμένο σύκο ή μια κουταλιά γλυκό δίπλα στον ελληνικό καφέ αρκούν για να χωρέσουν μέσα τους ένα ολόκληρο καλοκαίρι.

Τα σύκα που κλείνουν μέσα τους τον ήλιο

Ώριμα, γλυκά και σχεδόν μελωμένα, τα σύκα είναι από τις πιο χαρακτηριστικές γεύσεις του Αυγούστου. Τρώγονται μόλις κοπούν από το δέντρο, μπαίνουν στο ψυγείο για να δροσίσουν ή αφήνονται στον ήλιο, ώστε να διατηρηθούν και για τους επόμενους μήνες.

Στη λεσβιακή γαστρονομική παράδοση συναντάμε και τα «σαμωτά», αποξηραμένα σύκα γεμισμένα με καρύδι, αμύγδαλο ή σουσάμι και αρωματισμένα με κανέλα, γαρύφαλλο και πιπερόριζα. Μια μικρή μπουκιά με συμπυκνωμένη τη γλύκα του φρούτου και τα αρώματα της Ανατολής. Travel.gr

Ξεχωριστή θέση έχει και το βράσμα, το παραδοσιακό πετιμέζι από σύκα. Στην Ερεσό χρησιμοποιείται στα βρασματολούκουμα, ένα παλιό τοπικό γλύκισμα που θυμίζει μελομακάρονο και ποτίζεται με το πυκνό, αρωματικό σιρόπι του σύκου. Travel.gr

Τα σταφύλια προαναγγέλλουν τον τρύγο

Δίπλα στα σύκα, τα δροσερά σταφύλια δίνουν το δικό τους χρώμα στο αυγουστιάτικο τραπέζι. Τα πρώτα τσαμπιά προαναγγέλλουν τον τρύγο και θυμίζουν τη μακρά σχέση του νησιού με το αμπέλι και το κρασί.

Παγωμένα από το ψυγείο, συνοδεύουν το μεσημεριανό τραπέζι ή γίνονται το πιο απλό απογευματινό κέρασμα. Αργότερα, ο μούστος θα μεταμορφωθεί σε πετιμέζι και θα περάσει σε μουσταλευριές, κουλουράκια και παραδοσιακές συνταγές, κρατώντας τη γεύση του σταφυλιού ζωντανή και μετά το τέλος του καλοκαιριού.

Μια κουταλιά καλοκαίρι μέσα στο πιατάκι

Στα λεσβιακά σπίτια τα φρούτα δεν τρώγονται μόνο φρέσκα. Μπαίνουν στην κατσαρόλα, δένουν με ζάχαρη και φυλάσσονται προσεκτικά στα γυάλινα βάζα.

Το συκαλάκι, το ντοματάκι, το νεράντζι και άλλα φρούτα ή ακόμη και λαχανικά εποχής μετατρέπονται σε γλυκά του κουταλιού, που παραδοσιακά συνοδεύουν τον ελληνικό καφέ. Τα αμυγδαλωτά και τα μικρά μπακλαβαδάκια με αμυγδαλόψιχα και ανθόνερο συμπληρώνουν τη γλυκιά παράδοση του νησιού.

Το καλοκαίρι, όμως, το γλυκό του κουταλιού βρίσκει και νέους συντρόφους. Μια κουταλιά πάνω σε παγωτό βανίλια, καϊμάκι ή γιαούρτι μεταμορφώνεται σε ένα δροσερό επιδόρπιο που ενώνει το παλιό με το καινούργιο.

Η παράδοση μπαίνει στην παγωτομηχανή

Τα τελευταία χρόνια οι γνώριμες γεύσεις της Λέσβου περνούν και στα σύγχρονα παγωτά. Το πρόβειο γιαούρτι του Μανταμάδου, το πετιμέζι, τα φρούτα και οι ξηροί καρποί μπορούν να γίνουν πρώτη ύλη για νέους, δροσερούς συνδυασμούς.

Στη Μυτιλήνη συναντά κανείς, μεταξύ άλλων, παγωτό γιαούρτι με φρέσκο πρόβειο γιαούρτι από τον Μανταμάδο, αλλά και γεύσεις με πετιμέζι, δείχνοντας πώς ένα παραδοσιακό προϊόν μπορεί να αποκτήσει σύγχρονη μορφή.

Και αν το δίλημμα παραμένει ανάμεσα στο φρέσκο σύκο, το παγωμένο σταφύλι και μια μπάλα παγωτό, η απάντηση είναι απλή. Τον Αύγουστο στη Λέσβο υπάρχει χώρος για όλα.