«Επισκεφτήκαμε τη Λέσβο μετά την ολοκληρωτική καταστροφή του ΚΥΤ της Μόριας, με την αποστολή ομάδας ευρωβουλευτών της Αριστεράς (GUE) και τον Κώστα Αρβανίτη, τηρώντας τους αριθμητικούς περιορισμούς της πανδημίας», έγραψε σε ανάρτησή του ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, Πέτρος Κόκκαλης.

Υπενθυμίζεται πως, αφού επισκέφθηκαν την κατεστραμμένη από την πυρκαγιά δομή στη Μόρια, οι ευρωβουλευτές της Αριστεράς μετέβησαν στο χώρο του νέου πρόχειρου καταυλισμού στο Καρά Τεπέ, όπου η κυβέρνηση με καθυστέρηση ημερών και ανεπαρκείς υγειονομικές συνθήκες επιχειρεί να οργανώσει τη στέγαση των πάνω από 10.000 ανθρώπων που περιφέρονται ανέστιοι στο νησί από την ημέρα της πυρκαγιάς στη Μόρια. 

Όπως συνεχίζει στο μήνυμά του ο Πέτρος Κόκκαλης:

«Η κατάσταση στη Λέσβο, μετά τη φωτιά στη Μόρια, καταδεικνύει πόσο επιβεβλημένη είναι η αλλαγή στον τρόπο που σκεφτόμαστε και δρούμε γύρω από τη μετανάστευση, αλλαγή σε όσα καταλήγουν στη συσσώρευση παλαιών και τη δημιουργία νέων προβλημάτων, αντί των ρεαλιστικών παρεμβάσεων που μόνο από τον ανθρωπισμό και την αλληλεγγύη μπορούν να έρθουν.Η κρίση με την προσφυγιά και τη μετανάστευση, εδράζεται στον τρόπο που έχουμε επιλέξει να την "επιλύσουμε".

Είναι έξω από τις αρχές και τις αξίες μας η κακοποίηση όσων βρίσκονται στη φύλαξη του κράτους.

Είναι έξω από το νομικό μας πλαίσιο η αναγκαστική κράτηση (φυλάκιση) αιτούντων άσυλο, αλλά και όσων το έχουν αποκτήσει. Πόσω μάλλον, όταν γίνεται με πρόφαση τον κορωνοϊό για να παραβιαστεί το ευρωπαϊκό πλαίσιο στήριξης, χωρίς οικονομικό αντίκτυπο, μειώνοντας κατακόρυφα την αξιοπιστία της ελληνικής πολιτείας.

Είναι έγκλημα να μένουν έστω και για ένα λεπτό ασυνόδευτα παιδιά στις λάσπες της όποιας Μόριας, μακριά από τη φροντίδα και την αγάπη που δικαιούται κάθε παιδί, όσο και από δομές υγείας και παιδείας, στις λάσπες στρατοπέδων βδομάδες πριν το χειμώνα. Όταν κάηκε η Μόρια μετακινήθηκαν μόλις σε λίγα εικοσιτετράωρα. Γιατί δεν είχαν μετακινηθεί τόσους μήνες και χρόνια;

Η πραγματική κρίση, την παρούσα χρονική περίοδο, δεν είναι η μετανάστευση, ή οι απολύτως διαχειρίσιμοι αριθμοί, αλλά η συνειδητή επιλογή της κυβέρνησης, στο πλαίσιο του δόγματος της αποτροπής, να υπάρξει η Μόρια ως τιμωρία για όποιον τόλμησε να κυνηγήσει την επιβίωση ή μια καλύτερη ζωή.

Είναι προφανές σε όλους πως αυτές οι πιέσεις δεν ελέγχονται με υπουργικές αποφάσεις ή με κακοποίηση κρατουμένων. Δυστυχώς, οι άνθρωποι αυτοί έχουν ζήσει και έχουν τρέξει να διαφύγουν από πολύ χειρότερα, κάτι που καθιστά το αφήγημα της αποτροπής έωλο, ενώ αφήνει εμάς βαθιά εκτεθειμένους για το ποιοι είμαστε. Το μόνο που επιτυγχάνεται με τέτοιες πολιτικές, είναι η τέρψη ακροδεξιών στοιχείων εντός και πέριξ της κυβέρνησης και της Νέας Δημοκρατίας, όταν το ζητούμενο είναι ο ανθρωπισμός και οι λύσεις.

Η Ευρώπη δείχνει να ταρακουνήθηκε από την πυρκαγιά της Μόριας, αντιλαμβανόμενη και τις ευθύνες της για τη συμφωνία με την Τουρκία. Μένει να δούμε αν μπορεί να πάρει τη στροφή και ο κ. Μητσοτάκης με τους υπουργούς του, κάποιοι από τους οποίους συναντούσαν και έδειχναν κατανόηση για «αγανακτισμένους πολίτες», σαν αυτούς που κάποτε βλέπαμε στον Άγιο Παντελεήμονα.

Η πολιτική του Δουβλίνου που βασανίζει εδώ και 5 χρόνια κατοίκους και αιτούντες άσυλο, τελείωσε μαζί με τη Μόρια. Την επόμενη εβδομάδα αναμένουμε το σχέδιο για το νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης από την Κομισιόν, πρέπει να είναι ανθρωπιστικό, να απαντάει στις προκλήσεις του 21ου αιώνα και να είναι σύμφωνο με τις ευρωπαϊκές αξίες. Απαραίτητα στοιχεία, είναι ο δίκαιος διαμοιρασμός σε όλα τα κράτη μέλη, η καταπολέμηση όλων των δικτύων εκμετάλλευσης, η δημιουργία ασφαλών διαδρόμων, η φροντίδα για την ένταξη όσων λαμβάνουν πολιτικό άσυλο, κατάργηση των κλειστών κέντρων στα σύνορα και διαφύλαξη της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας».