Τη σφραγίδα της Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο φέρει μία εμβληματική επιστολή 169 Ευρωβουλευτών, από όλες τις πολιτικές ομάδες του δημοκρατικού τόξου που απευθύνεται προς την ευρωπαϊκή ηγεσία με αίτημα την ουσιαστική στήριξη της Ελλάδας από την ΕΕ με επείγουσα πρωτοβουλία μετεγκατάστασης των αστέγων προσφύγων και μεταναστών της Μόριας, όχι στο εσωτερικό της Ελλάδας, αλλά στις υπόλοιπες 26 χώρες της ΕΕ.

Η πρωτοβουλία της επιστολής (την οποία συνυπογράφουν και οι έξι ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία) είναι του Γερμανού Έρικ Μάρκβαρντ, των Πρασίνων, ωστόσο αυτή συνυπογράφεται από μέλη όλων των δημοκρατικών πολιτικών ομάδων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τόσο του προοδευτικού τόξου (Σοσιαλδημοκράτες, Πράσινοι και φυσικά η πλειοψηφία των μελών της Ευρωομάδας της Αριστεράς GUE/NGL), όσο και φιλελεύθεροι από το RENEW αλλά και την ευρωπαϊκή δεξιά:

Στη μακροσκελή λίστα των συνυπογραφόντων βρίσκει κανείς δέκα μέλη του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, της πολιτικής ομάδας στην οποία ανήκει η ΝΔ, αλλά και έναν Γερμανό Ευρωβουλευτή που συμμετέχει στην ομάδα της ευρωσκεπτικιστικής δεξιάς ECR! Ωστόσο, προκαλεί ερωτηματικά η μη συνοπογραφή της επιστολής από τους Ευρωβουλευτές της ΝΔ, αλλά και από κανέναν άλλο Έλληνα ευρωβουλευτή!

Το μεγάλο εύρος πολιτικών ομάδων που καλύπτει η πρωτοβουλία όμως δεν είναι το μόνο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό της: Ανάμεσά τους συναντούμε κορυφαία ονόματα με πορεία δεκαετιών στην Ευρωπαϊκή Πολιτική Σκηνή, όπως η πρώην Επίτροπος Ντανούτα Χούμπνερ, ο πρώην Πρωθυπουργός της Πολωνίας και πρώην Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Γέρζυ Μπούζεκ και ο πρώην επικεφαλής της ομάδας S&D Ούντο Μπούλμαν.

Την εικόνα για το υψηλό επίπεδο της λίστας των υπογραφών συμπληρώνουν τα ονόματα των συμπροέδρων/προέδρων τριών πολιτικών ομάδων (S&D, Πράσινοι, GUE/NGL) αλλά και οι πρόεδροι των επιτροπών LIBE (Πολιτικές Ελευθερίες-Δικαιοσύνη) και DROI (Ανθρώπινα Δικαιώματα).

Τα παραπάνω κάνουν ακόμη πιο εντυπωσιακό το γεγονός πως η επιστολή πέρα από ουσιαστική στήριξη στην Ελλάδα με συγκεκριμένες ρεαλιστικές προτάσεις για την αντιμετώπιση της έκτακτης κατάστασης μετά την καταστροφή στη Μόρια, αποτιμάται ως έμμεση, αλλά ουσιώδη αποδοκιμασία της πολιτικής της ευρωπαϊκής ηγεσίας και της μέχρι σήμερα απουσίας αποτελεσματικής αλληλεγγύης προς τα κράτη-μέλη που φέρουν το βάρος των προσφυγικών -μεταναστευτικών κυμμάτων.

«Η ανακατασκευή της Μόριας δεν είναι λύση, ούτε είναι λύση η δημιουργία παρόμοιων συνθηκών σε άλλα camps. Δεν μπορεί παρά να οδηγήσει στα ίδια προβλήματα, που προκάλεσαν την καταστροφή» αναφέρουν χαρακτηριστικά υψώνοντας ένα πανευρωπαϊκό δημοκρατικό φράγμα στους θιασώτες των ακροδεξιών ιδεών περί «αποτροπής».