Οι Πανελλαδικές Εξετάσεις αποτελούν από μόνες τους μια απαιτητική διαδρομή. Για τη Στεφανία και τη Φωτεινή Μαυραγάνη, όμως, η διαδρομή αυτή είχε μια ξεχωριστή ιδιαιτερότητα: τη μοιράστηκαν από την αρχή μέχρι το τέλος. Οι δίδυμες αδελφές, μαθήτριες του Πρότυπου Γενικού Λυκείου Μυτιλήνης, πέτυχαν εξαιρετικές επιδόσεις, ακολουθώντας διαφορετικές επιστημονικές κατευθύνσεις αλλά στηρίζοντας καθημερινά η μία την άλλη.
Η Στεφανία, από το 3ο Επιστημονικό Πεδίο Υγείας, συγκέντρωσε 18.515 μόρια και βρίσκεται πολύ κοντά στη Φαρμακευτική Σχολή, ενώ η Φωτεινή, από το 2ο Επιστημονικό Πεδίο Θετικών Σπουδών, συγκέντρωσε 18.565 μόρια, έχοντας ως βασικό στόχο τη Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών, χωρίς να αποκλείει και το Φυσικό.
«Ήταν μια σχετικά δύσκολη χρονιά, απαιτούσε πολλή συγκέντρωση και σωστό διάβασμα, αλλά είμαι ευχαριστημένη με το αποτέλεσμα», λέει η Φωτεινή, εξηγώντας ότι σκέφτεται την Αθήνα ή τη Θεσσαλονίκη για τις σπουδές της. Από την πλευρά της, η Στεφανία δηλώνει εξίσου ικανοποιημένη. «Προσπάθησα αρκετά αυτή τη χρονιά, αλλά και όλα τα προηγούμενα χρόνια. Χαίρομαι πολύ για το αποτέλεσμα», αναφέρει.
Οι δύο αδελφές βρέθηκαν στην ίδια τάξη από το Δημοτικό, χωρίστηκαν σε διαφορετικά τμήματα στο Γυμνάσιο και συναντήθηκαν ξανά στο Λύκειο. Μόνο στη Γ' Λυκείου ακολούθησαν διαφορετικές κατευθύνσεις, καθώς η Φωτεινή επέλεξε τις Θετικές Σπουδές και η Στεφανία τον κλάδο της Υγείας.
Παρότι εξετάζονταν σε διαφορετικά μαθήματα ειδικότητας, συνέχισαν να παρακολουθούν μαζί τα μαθήματα γενικής παιδείας και να ζουν καθημερινά την ίδια αγωνία.
«Ήταν ωραίο που είχαμε η μία την άλλη», λένε, παραδεχόμενες όμως ότι μετά από κάθε εξέταση είχαν θέσει έναν άτυπο κανόνα: να μη συζητούν τι έγραψαν.
«Δεν συζητούσαμε μετά το μάθημα για να μην αγχωθούμε ή πέσει η ψυχολογία μας», εξηγούν, αποκαλύπτοντας μια μικρή συμφωνία που τελικά τις βοήθησε να προστατεύσουν την ψυχραιμία τους.
Παρότι οι δρόμοι τους ήταν κοινοί, η καθεμία ανέπτυξε τη δική της σχέση με το σχολείο.
Η Φωτεινή παραδέχεται πως ανέκαθεν αγαπούσε τη μάθηση.
«Πάντα μου άρεσε το σχολείο, ιδιαίτερα τα μαθήματα της κατεύθυνσής μου. Το Λύκειο ήταν μια πολύ ευχάριστη εμπειρία και γενικά το διάβασμα δεν ήταν κάτι που με δυσκόλευε, αν και στο τέλος της χρονιάς κουράστηκα αρκετά», λέει χαμογελώντας.
Η Στεφανία βλέπει τα πράγματα διαφορετικά.
«Δεν είναι ότι μου άρεσε ιδιαίτερα το διάβασμα. Είχα όμως έναν συγκεκριμένο στόχο από το Γυμνάσιο και αυτός με κρατούσε προσηλωμένη», εξηγεί, προσθέτοντας πως ήθελε πάντα να έχει πολλές επιλογές για το μέλλον της.
Κοινό χαρακτηριστικό και των δύο ήταν η οργάνωση.
Καμία τους δεν διάβαζε με συγκεκριμένο αριθμό ωρών κάθε μέρα. Αντίθετα, είχαν σχεδιάσει ένα πρόγραμμα με την ύλη που έπρεπε να ολοκληρώνουν καθημερινά.
«Δεν είχα πρόγραμμα με ώρες. Ήξερα τι έπρεπε να βγάλω κάθε μέρα και ακολουθούσα αυτό», λέει η Φωτεινή.
«Κι εγώ το ίδιο», συμπληρώνει η Στεφανία.
Μάλιστα, είχαν ολοκληρώσει το μεγαλύτερο μέρος της ύλης ήδη από τον Ιανουάριο, ώστε οι τελευταίοι μήνες να αφιερωθούν στις επαναλήψεις.
Και οι δύο επιμένουν ότι κανείς δεν μπορεί να διαβάζει αποτελεσματικά χωρίς ανάσες μέσα στην ημέρα.
Η Φωτεινή έβγαινε με φίλους, άκουγε μουσική και όταν δυσκολευόταν να συγκεντρωθεί έκανε μικρές βόλτες πριν επιστρέψει στα βιβλία.
Η Στεφανία συνέχισε όλη τη χρονιά το μπαλέτο.
«Ήταν η μόνη ώρα που δεν σκεφτόμουν τα μαθήματα», λέει, εξηγώντας πως αυτή η αποφόρτιση τη βοήθησε να διατηρήσει την ψυχική της ισορροπία.
Ρωτήθηκαν ποια συμβουλή θα έδιναν στους επόμενους υποψηφίους και οι απαντήσεις τους είχαν κοινό παρονομαστή.
«Κουράγιο. Είναι μια δύσκολη χρονιά και χρειάζεται επιμονή», λέει η Στεφανία.
Η Φωτεινή συμπληρώνει πως είναι σημαντικό να συνεχίσουν οι μαθητές να κάνουν πράγματα που αγαπούν.
«Να κάνουν διαλείμματα, να βγαίνουν με τους φίλους τους και να ασχολούνται με όσα τους ευχαριστούν. Μόνο έτσι μπορείς να κρατήσεις καλή ψυχολογία.»
Ιδιαίτερη σημασία αποδίδουν και στην υποστήριξη από το οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον.
«Η συζήτηση με φίλους και οικογένεια βοηθάει πολύ», λένε, ενώ θυμούνται και μια συμβουλή καθηγήτριάς τους που κράτησαν μέχρι το τέλος: «Οι Πανελλαδικές είναι σημαντικές, αλλά δεν είναι το τέλος του κόσμου».
Οι δρόμοι τους πιθανότατα θα χωρίσουν τους επόμενους μήνες, καθώς η καθεμία θα ακολουθήσει τη δική της σχολή και ίσως διαφορετική πόλη.
Δεν τις φοβίζει, όμως.
«Δεν είναι απαραίτητο να σπουδάσουμε στον ίδιο τόπο», λένε με φυσικότητα, γνωρίζοντας πως η σχέση τους δεν εξαρτάται από την απόσταση.
Οι κόρες του γνωστού φαρμακοποιού της Μυτιλήνης, Σπύρου Μαυραγάνη, απέδειξαν ότι δύο άνθρωποι μπορούν να ακολουθήσουν διαφορετικές επιστημονικές διαδρομές, να έχουν διαφορετικούς στόχους και χαρακτήρες, αλλά να στηρίζουν η μία την άλλη μέχρι το τέλος.
2251028000
Επικοινωνία
Διαφήμιση
Όροι Χρήσης - Πολιτική Προσωπικών Δεδομένων
