Επτά χρόνια αναμονής για το αρχοντικό Καλλιπολίτη

Η απάντηση του Δήμου Δυτικής Λέσβου στο δημοσίευμα σχετικά με την εγκατάλειψη του αρχοντικού της Μαρίας Καλλιπολίτη στην Αγία Παρασκευή επιχειρεί να αποσαφηνίσει ότι η δημοτική αρχή δεν μπορεί να προχωρήσει σε παρεμβάσεις, καθώς η διαθήκη με την οποία το ακίνητο δωρήθηκε στον Δήμο έχει προσβληθεί δικαστικά από συγγενικό πρόσωπο που αμφισβητεί τη γνησιότητά της.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, το κτίριο έχει σφραγιστεί με δικαστική απόφαση, γεγονός που, όπως αναφέρει ο Δήμος, δεν επιτρέπει ούτε στον ίδιο ούτε σε οποιονδήποτε άλλο φορέα να πραγματοποιήσει εργασίες στο εσωτερικό του. Παράλληλα επισημαίνεται ότι, ακόμη και το τελευταίο διάστημα, ο Δήμος απευθύνθηκε στην Εισαγγελία ζητώντας ειδική άδεια προκειμένου να καθαριστεί τουλάχιστον ο περιβάλλων χώρος του ακινήτου.

Η δημοτική αρχή δηλώνει επίσης ότι συμμερίζεται τον προβληματισμό για την εικόνα του ιστορικού αρχοντικού και επαναλαμβάνει ότι στόχος παραμένει η αξιοποίησή του ως δημοτικής πινακοθήκης, όπως προβλέπει η διαθήκη της Μαρίας Καλλιπολίτη. Ταυτόχρονα απορρίπτει τις αιτιάσεις περί αδιαφορίας, υποστηρίζοντας ότι αδίκως της αποδίδονται ευθύνες για την καθυστέρηση.

Εξηγεί το πρόβλημα, αλλά δεν απαντά στο βασικό ερώτημα

Ωστόσο, η ανακοίνωση, αν και περιγράφει το νομικό σκέλος της υπόθεσης, δεν φαίνεται να δίνει απάντηση στο ουσιαστικό ερώτημα που θέτουν οι κάτοικοι της Αγίας Παρασκευής.Πώς είναι δυνατόν μια τόσο σημαντική υπόθεση να παραμένει εγκλωβισμένη επί επτά ολόκληρα χρόνια, ενώ ένα ιστορικό κτίριο οδηγείται σταδιακά στην απαξίωση;

Ακόμη κι αν η δικαστική διαμάχη δεν επιτρέπει την αξιοποίηση του ακινήτου, γεννάται εύλογα το ερώτημα εάν έχουν εξαντληθεί όλα τα διαθέσιμα ένδικα και διοικητικά μέσα ώστε να προστατευθεί ένα κτίριο που αποτελεί κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς της περιοχής.

Ποιος προστατεύει το κτίριο όσο εκκρεμεί η υπόθεση;

Εξίσου εύλογο είναι το ερώτημα για το ποιος έχει τελικά την ευθύνη προστασίας του ακινήτου μέχρι να εκδοθεί οριστική δικαστική απόφαση.Εάν, όπως υποστηρίζει ο Δήμος, δεν μπορεί να πραγματοποιήσει καμία παρέμβαση χωρίς εισαγγελική άδεια, γιατί χρειάστηκαν τόσα χρόνια ώστε να ζητηθούν οι απαραίτητες εγκρίσεις;

Και γιατί η εικόνα εγκατάλειψης συνεχίζει να επιδεινώνεται, με τις καταγγελίες να κάνουν λόγο για φραγμένες υδρορροές, υγρασίες, ανεξέλεγκτη βλάστηση και κινδύνους πυρκαγιάς;Πρόκειται για ερωτήματα που δεν απαντώνται στην ανακοίνωση.

Ένα πολιτιστικό κεφάλαιο που χάνεται

Το αρχοντικό της Μαρίας Καλλιπολίτη δεν είναι ένα οποιοδήποτε ακίνητο. Πρόκειται για μια δωρεά με ξεκάθαρο πολιτιστικό προσανατολισμό, καθώς η διαθέτιδα επιθυμούσε να μετατραπεί σε δημοτική πινακοθήκη και χώρο καλλιτεχνικής δημιουργίας.

Σήμερα, όμως, αντί να αποτελεί σημείο αναφοράς για την Αγία Παρασκευή και τη Δυτική Λέσβο, βρίσκεται στο επίκεντρο μιας πολύχρονης εκκρεμότητας που φαίνεται να μην έχει τέλος.

Η κοινωνία περιμένει αποτέλεσμα, όχι μόνο εξηγήσεις

Αναμφίβολα, όταν υπάρχουν ανοιχτές δικαστικές διαδικασίες, οι δυνατότητες παρέμβασης μιας δημοτικής αρχής είναι περιορισμένες. Από την άλλη πλευρά, όμως, 7 χρόνια αποτελούν εξαιρετικά μεγάλο χρονικό διάστημα για μια υπόθεση που αφορά ένα ιστορικό κτίριο και μια σημαντική δωρεά προς την τοπική κοινωνία.

Οι πολίτες δύσκολα μπορούν να αρκεστούν μόνο στην επίκληση των δικαστικών εμποδίων. Περιμένουν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες, διαρκή ενημέρωση και κυρίως ένα σαφές σχέδιο για το πώς θα διασωθεί το αρχοντικό μέχρι να ολοκληρωθούν οι δικαστικές διαδικασίες.

Γιατί όσο η υπόθεση παραμένει στάσιμη, ο μεγαλύτερος χαμένος δεν είναι ούτε ο Δήμος ούτε οι εμπλεκόμενοι στη δικαστική διαμάχη. Είναι η ίδια η πολιτιστική κληρονομιά της Αγίας Παρασκευής, που βλέπει ένα ιστορικό αρχοντικό να φθείρεται μέρα με τη μέρα, περιμένοντας επί 7 χρόνια μια λύση που ακόμη δεν φαίνεται στον ορίζοντα.