Για πρώτη φορά βρέθηκε στο στούντιο του «Ν» 99 fm η συγγραφέας Γεωργία Κοκκινογένη, με καταγωγή από τον Σκουτάρο Λέσβου, μιλώντας για τη συγγραφική της πορεία και τη συλλογή διηγημάτων της με τίτλο «Ιστορίες του Φεγγαριού», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ιωλκός.

«Κάθε φορά που γράφω, νιώθω πως αφήνω ένα αποτύπωμα», ανέφερε χαρακτηριστικά, συνδέοντας τη λογοτεχνία με μια εσωτερική ανάγκη έκφρασης και ευθύνης. Η ίδια ξεκίνησε να γράφει λίγο πριν το 2020, έχοντας ήδη πίσω της μια μακρά διαδρομή στα γράμματα, μέσα από φιλολογικές σπουδές αλλά και επιρροές από την κοινωνική ανθρωπολογία – ένα γνωστικό πεδίο που, όπως σημείωσε, «κάνει το βλέμμα πιο υποψιασμένο».

Από τον Σκουτάρο στη Φίλια και τη λογοτεχνία

Η Γεωργία Κοκκινογένη μεγάλωσε στον Σκουτάρο και, μετά τις σπουδές της εκτός νησιού, επέστρεψε στη Λέσβο για να φοιτήσει στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Από το 1998 υπηρετεί στη δημόσια εκπαίδευση, σήμερα στο Γυμνάσιο Φίλιας, με οργανική θέση στην Πέτρα.

Η επιστροφή της στο νησί, όπως τόνισε, δεν ήταν τυχαία. Η σύνδεση με τον τόπο και την εκπαιδευτική κοινότητα υπήρξε καθοριστική για τη διαμόρφωση της συγγραφικής της ταυτότητας.

«Ιστορίες του Φεγγαριού»: Δεκαεπτά γυναικείες μορφές

Το πρώτο της βιβλίο, που κυκλοφόρησε το 2023, περιλαμβάνει 17 διηγήματα με κεντρικές γυναικείες μορφές. Ο τίτλος, όπως εξήγησε, δεν επιλέχθηκε τυχαία: «Το φεγγάρι βλέπει πολλά και διάφορα. Τη νύχτα οι όροι αλλάζουν. Οι άνθρωποι δεν υποδύονται τόσο έντονα ρόλους».

Κοινό στοιχείο των ιστοριών είναι ότι το βασικό γεγονός εκτυλίσσεται τη νύχτα – πολλές φορές υπό το φως του φεγγαριού. Οι ηρωίδες κινούνται χρονικά από τα τέλη του 19ου αιώνα έως και τη σύγχρονη εποχή, σε αγροτικά και αστικά περιβάλλοντα, αναδεικνύοντας τη διαλεκτική σχέση του «εγώ» και του «εσύ» μέσα από το φίλτρο της έμφυλης ταυτότητας.

Η γυναίκα ως σύνθετη φύση

Η ίδια παραδέχθηκε πως νιώθει πιο κοντά στις γυναικείες μορφές: «Όχι απλώς επειδή είμαι γυναίκα. Είναι μια πιο σύνθετη φύση».

Μέσα από τους ρόλους της συζύγου, της μητέρας, της κόρης, της αδελφής, της φίλης, αναδεικνύεται – όπως τόνισε – ότι η ισότητα των φύλων, αν και θεσμικά κατοχυρωμένη, παραμένει κοινωνικά εκκρεμής. «Τυπικά θεωρούμε ότι έχει λυθεί. Στην πράξη όμως έχουμε ακόμη δρόμο».

Στα κείμενά της, η ευφυΐα μετατρέπεται συχνά σε πονηριά προς επιβίωση, η μητρότητα λειτουργεί ως ενδυνάμωση της θεληματικότητας, ενώ η προσωπική ομορφιά αναδεικνύεται ως υποκειμενικό και όχι κοινωνικά επιβεβλημένο δεδομένο. Παράλληλα, επισημαίνεται η τραγικότητα με την οποία η γυναικεία ταυτότητα συχνά συμπιέζεται από στερεότυπα και κοινωνικές νόρμες.

Το διήγημα ως πυκνή μορφή λόγου

Η επιλογή της μικρής φόρμας δεν είναι τυχαία. «Το διήγημα είναι δύσκολο είδος γραφής», σημείωσε, αναγνωρίζοντας το βάρος της παράδοσης μεγάλων διηγηματογράφων. Ωστόσο πιστεύει πως το σύντομο λογοτεχνικό κείμενο μεταφέρει πιο βαθύ και ουσιαστικό μήνυμα, ιδίως σε μια εποχή όπου ο χρόνος ανάγνωσης είναι περιορισμένος.

Περίπου 40 ακόμη διηγήματά της έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικούς ιστότοπους όπως το Λόγω Γραφής, το Texnes Online, το Νέο Υπόστεγο, το ΝΗΣΙ και σε ανθολογίες της Ένωσης Λογοτεχνών Αιγαίου. Ορισμένα μάλιστα έχουν μεταφραστεί στα γερμανικά, γαλλικά και ιταλικά, διευρύνοντας το αναγνωστικό τους κοινό.

Βλέποντας μπροστά

Η συγγραφέας αποκάλυψε πως ήδη σχεδιάζει την επόμενη συλλογή διηγημάτων της, σε συνεργασία με τον ίδιο εκδοτικό οίκο, αν και – όπως είπε – ο τίτλος χρειάζεται ακόμη χρόνο για να «ωριμάσει».

Οι «Ιστορίες του Φεγγαριού» διατίθενται στα βιβλιοπωλεία και κατόπιν παραγγελίας, με τη συγγραφέα να εκφράζει την επιθυμία τα βιβλία της «να ταξιδεύουν», πέρα από τα γεωγραφικά όρια του νησιού.

Στη συνέντευξή της στο «Ν» 99 fm, η Γεωργία Κοκκινογένη ανέδειξε τη λογοτεχνία ως εργαλείο αυτογνωσίας και κοινωνικού προβληματισμού, επιμένοντας ότι η γραφή, ακόμη και σε μικρή φόρμα, μπορεί να αγγίξει βαθιά και να κινητοποιήσει σκέψη και συναίσθημα.