Στη Μυτιλήνη υπάρχουν πρόσωπα που δεν τα προσέχεις με την πρώτη ματιά. Δεν ανεβαίνουν σε βήματα, δεν κρατούν μικρόφωνα, δεν γράφουν ομιλίες. Κρατούν μια σκούπα και ένα φαράσι. Και όμως, χωρίς αυτούς, η πόλη δεν θα ήταν η ίδια.

Ο Σίμος είναι ένας από αυτούς τους ανθρώπους. Θα τον δεις νωρίς το πρωί, όταν οι περισσότεροι τρέχουν στις δουλειές τους. Σκύβει πάνω από τα πεζοδρόμια με μια προσήλωση σχεδόν τρυφερή. Κάθε φύλλο που μαζεύει, κάθε χαρτί που σηκώνει, μοιάζει σαν μια μικρή πράξη φροντίδας προς τη γειτονιά του. Δεν το κάνει απλώς για να τελειώσει το ωράριό του. Το κάνει γιατί θέλει η περιοχή του να είναι καθαρή, περιποιημένη, ανθρώπινη.

Παρότι ο Δήμος Μυτιλήνης του παρέχει εξοπλισμό, εκείνος προτιμά τη δική του σκούπα. Σαν να έχει δεθεί μαζί της. Σαν να είναι κομμάτι της ταυτότητάς του. Με αυτήν δουλεύει γρήγορα, σχεδόν αθόρυβα, με μια ρυθμική κίνηση που επαναλαμβάνεται μέρα με τη μέρα, χειμώνα καλοκαίρι, με κρύο ή βροχή.

Δεν λογαριάζει τις καιρικές δυσκολίες. Το μόνο που τον νοιάζει είναι να αφήσει πίσω του έναν δρόμο καθαρό. Και πάντα, μα πάντα, θα σου χαρίσει ένα χαμόγελο. Ένα αληθινό χαμόγελο, όχι από υποχρέωση αλλά από διάθεση. Ίσως γι’ αυτό οι κάτοικοι τον νιώθουν δικό τους άνθρωπο. Τον φωνάζουν με το μικρό του όνομα, του προσφέρουν ένα γλυκό, ένα σάντουιτς, έναν καφέ. Μικρές κινήσεις ευγνωμοσύνης που δείχνουν ότι βλέπουν τον κόπο του.

Ο Σίμος δεν είναι μόνιμος υπάλληλος. Εργάζεται μέσω του προγράμματος 55-67 της ΔΥΠΑ, πρώην ΟΑΕΔ, προσπαθώντας να συμπληρώσει τα ένσημά του για να μπορέσει κάποτε να βγει στη σύνταξη. Κουβαλά τη διαδρομή μιας ολόκληρης ζωής, με αγώνα και επιμονή. Και όμως, δεν αφήνει τίποτα να βαραίνει το πρόσωπό του.

Σε μια εποχή που η εργασία συχνά αντιμετωπίζεται ως αγγαρεία, ο Σίμος υπενθυμίζει ότι μπορεί να είναι και πράξη αξιοπρέπειας. Ότι η φροντίδα της πόλης είναι φροντίδα των ανθρώπων της. Και ότι, τελικά, η Μυτιλήνη δεν είναι μόνο τα κτίρια και οι δρόμοι της αλλά οι άνθρωποι που τη νοιάζονται.

Και κάπου εκεί, ανάμεσα σε μια σκούπα και ένα χαμόγελο, κρύβεται μια μικρή, καθημερινή ιστορία ανθρωπιάς που αξίζει να ειπωθεί.