
Στη δημοσιότητα δόθηκε από την Ανταρσία στο Αιγαίο η κοινή ανακοίνωση 33 Περιφερειακών και Δημοτικών Κινήσεων της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, με αφορμή τη συμπλήρωση 3 χρόνων από τη σιδηροδρομική τραγωδία στα Τέμπη με τους 57 νεκρούς. Στο κείμενο ασκείται σφοδρή κριτική στην κυβερνητική πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων και γίνεται λόγος για «έγκλημα που δεν ξεχνιέται και δεν συγκαλύπτεται», ενώ τονίζεται η ανάγκη πλήρους αποκάλυψης της αλήθειας και απόδοσης όλων των πολιτικών και ποινικών ευθυνών.
Οι υπογράφουσες κινήσεις καλούν σε μαζική συμμετοχή στις απεργιακές κινητοποιήσεις και στις συγκεντρώσεις που θα πραγματοποιηθούν το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου, στις 12 το μεσημέρι σε πόλεις όλης της χώρας. Στο Βόρειο Αιγαίο το κάλεσμα αφορά την κινητοποίηση στη Πλατεία Σαπφούς στη Μυτιλήνη, τη Κεντρική Πλατεία στο Καρλόβασι της Σάμου, την Πλατεία Πυθαγόρα στο Βαθύ της Σάμου, τη Πλατεία Βουνακίου στη πόλη της Χίου και το Λιμάνι της Μύρινας στη Λήμνο. Παράλληλα, συνδέουν το δυστύχημα των Τεμπών με ευρύτερα ζητήματα ασφάλειας στις μεταφορές, στους χώρους εργασίας και στις δημόσιες υποδομές, προβάλλοντας αιτήματα για δημόσιες και ασφαλείς μεταφορές, ενίσχυση των κοινωνικών αγαθών και ρήξη με τις πολιτικές ιδιωτικοποίησης.
Ακολουθεί ολόκληρη η ανακοίνωση.
Τρία χρόνια συμπληρώνονται από τη νύχτα της 28ης Φεβρουαρίου 2023, όταν δύο τρένα κινούνταν για 12 λεπτά στην ίδια γραμμή και συγκρούστηκαν μετωπικά, αφαιρώντας τη ζωή από 57 ανθρώπους. Τρία χρόνια μετά, η οργή παραμένει ζωντανήόπως και η απαίτηση για δικαιοσύνη.
Τα Τέμπη δεν ήταν «ατύχημα» ούτε «ανθρώπινο λάθος». Ήταν ένα έγκλημα, του κέρδους επάνω στη ζωή ένα έγκλημα της πολιτικής της κυβέρνησηςτης ΝΔ και των προηγούμενων κυβερνήσεων που υπηρετούν διαχρονικά την στρατηγική ιδιωτικοποιήσεων, διάλυσης και εμπορευματοποίησης των δημόσιων υποδομών και αγαθώνκαι συνολικά την πολιτική του κεφαλαίου και τις πολιτικές κατευθύνσεις της ΕΕ. Που αντιμετωπίζουντην ασφάλεια ως κόστος και τη ζωή ως μεταβλητή της κερδοφορίας.
Όλεςοι κυβερνήσεις –που προώθησαντον κατακερματισμό και την «απελευθέρωση» του σιδηροδρόμου, την ιδιωτικοποίηση και την πλήρη εγκατάλειψή του – υλοποίησαν πιστά τις πολιτικές της αγοράς. Ο σιδηρόδρομος τεμαχίστηκε, ξεπουλήθηκε και λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, με μοναδικό στόχο το κέρδος. Η HellenicTrain και το σύστημα εργολαβιών λειτουργούν σε ένα πλαίσιο όπου η συντήρηση, τα συστήματα ασφαλείας και το προσωπικό θεωρούνται «βάρος».
Το έγκλημα δεν σταμάτησε στη σύγκρουση. Συνεχίστηκε με τη συγκάλυψη. Με το μπάζωμα του τόπου του εγκλήματος, την εξαφάνιση στοιχείων, τη στοχοποίηση όσων μιλούσαν για παράνομο φορτίο, την προσπάθεια να μετατραπεί η κρατική ευθύνη σε «ανθρώπινο λάθος». Σήμερα είναι σαφές ότι η εμπορική αμαξοστοιχία μετέφερε παράνομα εύφλεκτο υλικό, που προκάλεσε τη φωτιά και τον θάνατο ανθρώπων που είχαν επιζήσει της σύγκρουσης.
Τρία χρόνια μετά, αποκαλύπτεται όλο και πιο καθαρά ο μηχανισμός προστασίας των ενόχων: κυβέρνηση, εταιρείες, κρατικός μηχανισμός και αστική δικαιοσύνη συγκροτούν ένα πλέγμα συγκάλυψης. Η ίδια δικαιοσύνη που διώκει απεργούς, καταδικάζει αγωνιστές, βγάζει σπίτια σε πλειστηριασμό και κηρύσσει παράνομες απεργίες, εμφανίζεται «ανήμπορη» όταν πρόκειται για πολιτικές και επιχειρηματικές ευθύνες.Η συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών δεν είναι εξαίρεση αλλά κανόνας ενός συστήματος που βάζει το κέρδος πάνω από τη ζωή.
Τα Τέμπη είναι η πιο τραγική έκφραση μιας συνολικής πολιτικής που δολοφονεί καθημερινά. Μιλάνε για “εργατικά ατυχήματα”, αλλά πρόκειται για εργατικές δολοφονίες: για νεκρούς/ές σε εργοστάσια, εργοτάξια και χώρους δουλειάς, για ανθρώπους που καίγονται, πλακώνονται, ακρωτηριάζονται επειδή η ασφάλεια θεωρείται κόστος και τα μέτρα “καθυστέρηση”. Από τα Τέμπη μέχρι τη Βιολάντα και κάθε χώρο δουλειάς, από τα μεροκάματα χωρίς έλεγχο και δικαιώματα μέχρι την υποβάθμιση των δημόσιων νοσοκομείων(με πρόσφατη την επίθεση απέναντι σε εργαζόμενους/εςστο νοσοκομείο της Νίκαιας), η ίδια λογική κυριαρχεί: ιδιωτικοποίηση, εργολαβίες, υποστελέχωση, διάλυση υποδομών, προτεραιότητα στην κερδοφορία.
Η κατάσταση αυτή δεν αφορά μόνο τον σιδηρόδρομο μεγάλων αποστάσεων. Την ίδια λογική ζούμε καθημερινά ως οι ίδιοι/ες εργαζόμενοι και επιβάτες των αστικών συγκοινωνιών, των γραμμών του ΗΣΑΠ και του μετρό, με ελλείψεις προσωπικού, υποσυντήρηση, εργολαβίες και εμπορευματοποίηση της μετακίνησης. Η πολιτική που οδήγησε στα Τέμπη είναι η ίδια που διαβρώνει συνολικά τις δημόσιες μεταφορές και υπονομεύει την ασφάλεια και την προσβασιμότητα τους για όλους εμάς για τον λαό.
Οι εργαζόμενοι/ες του σιδηροδρόμου και τα σωματεία τους είχαν προειδοποιήσει επανειλημμένα για τον κίνδυνο. Όπως και εργαζόμενοι σε άλλους κλάδους προειδοποιούν για «νέα Τέμπη» σε μεταφορές, χώρους δουλειάς και δημόσιες υποδομές. Η φωνές αυτές αγνοούνται γιατί συγκρούονται με την πολιτική που αντιμετωπίζει τις κοινωνικές ανάγκες ως εμπόδιο στην αγορά και την κερδοφορία.
Γι’ αυτό και η δικαιοσύνη για τα Τέμπη δεν μπορεί να περιοριστεί στην τιμωρία κάποιων υπευθύνων. Δικαιοσύνη σημαίνει να μη ξανασυμβεί. Να μπορούμε να μετακινούμαστε με ασφάλεια. Να μην κινδυνεύουμε στους χώρους δουλειάς. Να μη μετατρέπονται οι μεταφορές, η υγεία, η παιδεία και τα βασικά αγαθά σε πεδία επιχειρηματικής εκμετάλλευσης. Δικαιοσύνη σημαίνει σύγκρουση και ανατροπή της πολιτικής που γεννά εγκλήματα.
Οι μαζικές κινητοποιήσειςπου συνεχίζονται εδώ και τρία χρόνια μετά το έγκλημα δείχνουν ότι η κοινωνία δεν ξεχνά και δεν αποδέχεται τη συγκάλυψη. Οι τεράστιες διαδηλώσεις, οι κινητοποιήσεις νεολαίας και εργαζομένων, η επιμονή των συγγενών των θυμάτων αποκαλύπτουν ότι η αλήθεια δεν μπορεί να θαφτεί. Η μνήμη των Τεμπών γίνεται συλλογική απαίτηση σύγκρουσης με την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων και της αγοράς.
Για εμάς, τα Τέμπη δεν είναι ένα μνημόσυνο μιας ημέρας. Είναι κομβικός σταθμός ενός ευρύτερου αγώνα για δημόσιες μεταφορές και δημόσια αγαθά, για ασφάλεια, πρόσβαση και κοινωνικές ανάγκες. Είναι υπόθεση όλου του λαού και των τοπικών κινημάτων που παλεύουν ενάντια στην εμπορευματοποίηση της ζωής, του χώρου και των υποδομών.
Απέναντι στη λογική της αγοράς και του κέρδους, αντιπαραθέτουμε τη λογική των κοινωνικών αναγκών. Οι εργαζόμενοι, πρέπει να έχουμε τον καθοριστικό ρόλο στη λειτουργία και τον έλεγχο των μεταφορών και των δημόσιων υπηρεσιών. Μόνο έτσι μπορεί να εξασφαλιστεί ότι η ασφάλεια και η κοινωνική χρησιμότητα θα μπουν πάνω από το κέρδος.
Ο αγώνας για την πλήρη αποκάλυψη της αλήθειας και την απόδοση όλων των ευθυνών πρέπει να δοθεί μέχρι τέλους, χωρίς αυταπάτες για την «ανεξαρτησία» των θεσμών που υπηρετούν την ίδια πολιτική. Η πραγματική δικαιοσύνη θα επιβληθεί από τον λαό και τους αγώνες του. Από ένα μαζικό, επίμονο, ανατρεπτικό κίνημα που θα απαιτήσει όχι μόνο τιμωρία των ενόχων αλλά και να περάσουν οι μεταφορές και οι βασικές υποδομές στο δημόσιο, έξω από τη λογική του κέρδους και της αγοράς.
Στεκόμαστε στο πλευρό των οικογενειών των θυμάτων και όλων όσοι αγωνίζονται για αλήθεια για δικαιοσύνηγια το δικαίωμα σε μια άλλη ζωή με αξιοπρέπεια.
Συμμετέχουμε και καλούμε σε μαζική συμμετοχή στις κινητοποιήσεις για τα τρία χρόνια από το έγκλημα των Τεμπών!
Για το Βόρειο Αιγαίο η Ανταρσία στο Αιγαίο – Αντικαπιταλιστική Αριστερά καλεί το Σάββατο 28 Φλεβάρη, στις 12:00 το μεσημέρι στις συγκεντρώσεις
Μυτιλήνη στη Πλατεία Σαπφούς
Καρλόβασι Σάμου Κεντρική Πλατεία
Βαθύ Σάμου Πλατεία Πυθαγόρα
Χίος Πλατεία Βουνακίου
Λήμνος Λιμάνι Μύρινας
Οι ζωές μας πάνω από τα κέρδη τους.
Περιφερειακές Κινήσεις
Δημοτικές Κινήσεις