
Σοβαρές αιχμές για την κατάσταση της δημόσιας υγείας στη Λέσβο διατυπώνει ο Γενικός Σύμβουλος της ΠΟΕΔΗΝ και Γραμματέας του Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Λέσβου Στρατής Σαμαράς, με αφορμή την πρόσφατη επίσκεψη του Υπουργού Υγείας στο Γενικό Νοσοκομείο Μυτιλήνης Βοστάνειο και στο Κέντρο Υγείας Μανταμάδου.
Όπως αναφέρει, η παρουσία της πολιτικής ηγεσίας στο νησί συνοδεύτηκε από επικοινωνιακή διαχείριση, χωρίς όμως ουσιαστικές απαντήσεις στα χρόνια και οξυμένα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι υγειονομικές δομές. Κάνει λόγο για αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από τα πραγματικά ζητήματα που, όπως τονίζει, αφορούν τόσο τους εργαζόμενους όσο και τους ασθενείς.
Στην τοποθέτησή του επισημαίνει ότι η δέσμευση για ένταξη των υγειονομικών στα βαρέα και ανθυγιεινά παραμένει ανεκπλήρωτη από τον Νοέμβριο του 2024, ενώ οι μισθοί των εργαζομένων εξακολουθούν να κινούνται σε κατώτατα επίπεδα. Παράλληλα, ο ενιαίος νοσηλευτικός κλάδος, ο οποίος έχει επανειλημμένα εξαγγελθεί, δεν έχει ακόμη θεσμοθετηθεί.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην υποστελέχωση του Νοσοκομείου Μυτιλήνης, το οποίο, σύμφωνα με τον ίδιο, έχει απολέσει 50 εργαζόμενους τα τελευταία χρόνια, ενώ μόνο φέτος καταγράφονται ήδη 5 λιγότεροι. Οι ελλείψεις σε βασικές ιατρικές ειδικότητες, όπως καταγγέλλεται, δημιουργούν σοβαρά κενά στη λειτουργία κλινικών και τμημάτων.
Αναφορές γίνονται επίσης στη λειτουργία των Κέντρων Υγείας. Σύμφωνα με τα όσα καταγγέλλονται, δομές όπως της Μυτιλήνης και της Άντισσας δεν διαθέτουν επαρκές ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, ενώ δεν διασφαλίζεται 24ωρη κάλυψη. Επιπλέον, σε ορισμένες περιπτώσεις ασθενοφόρα λειτουργούν χωρίς διασώστες και στελεχώνονται από στρατιωτικούς, γεγονός που προκαλεί ανησυχία για την επιχειρησιακή ετοιμότητα.
Σοβαρό ζήτημα αποτελεί και η αναμονή για χειρουργικές επεμβάσεις, με χαρακτηριστική περίπτωση την Ορθοπεδική, όπου οι λίστες φτάνουν, όπως υποστηρίζεται, ακόμη και τον 1 χρόνο. Η κατάσταση αυτή, σημειώνει, επιβαρύνει σημαντικά τους ασθενείς, ιδιαίτερα τους ηλικιωμένους κατοίκους του νησιού.
Ο Στρατής Σαμαράς εκφράζει έντονη ανησυχία για την πορεία του δημόσιου συστήματος υγείας, υπογραμμίζοντας ότι το ΕΣΥ, το οποίο δημιουργήθηκε με στόχο την καθολική και δωρεάν πρόσβαση, αποδυναμώνεται σταδιακά. Κάνει λόγο για μια γενιά ηλικιωμένων που κατέβαλε εισφορές με την προσδοκία αξιοπρεπούς δημόσιας περίθαλψης και σήμερα βιώνει, όπως αναφέρει, διαρκή υποβάθμιση των υπηρεσιών.