Έξι χρόνια προειδοποιήσεων και καμία ουσιαστική παρέμβαση στη Σκάλα Ερεσού

Με σκληρή γλώσσα και ξεκάθαρες αιχμές κατά της Δημοτικής Αρχής Δυτικής Λέσβου τοποθετείται η Πρωτοβουλία Ερεσού Περιβαλλοντικός Κοινωνικός Σύλλογος, μετά τις εκτεταμένες ζημιές που προκάλεσαν τα έντονα καιρικά φαινόμενα της 15ης και 16ης Φεβρουαρίου στη Σκάλα Ερεσού.

Η εικόνα στην πρώτη γραμμή του οικισμού είναι αποκαρδιωτική. Σπασμένα τοιχία, καθιζήσεις, δρόμος που έχει υποχωρήσει σε σημεία δίπλα σε κατοικίες και επιχειρήσεις, πλακόστρωτα ξηλωμένα και προστατευτικά κάγκελα διαλυμένα. Και όλα αυτά 2 μήνες πριν την έναρξη της τουριστικής περιόδου, σε έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους παραθαλάσσιους προορισμούς της Λέσβου.

Η Πρωτοβουλία δεν περιορίζεται στην καταγραφή των ζημιών. Μιλά ευθέως για πολιτικές ευθύνες και για μια κατάσταση που δεν προέκυψε αιφνιδιαστικά, αλλά ήταν απολύτως προβλέψιμη.

Γνώριζαν από το 2019 και δεν έπραξαν τα αυτονόητα

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η παραλία της Ερεσού έχει αναγνωριστεί ως περιοχή υπό σοβαρό καθεστώς διάβρωσης ήδη από το 2016. Από το 2019, η Δημοτική Αρχή του Δήμου Δυτικής Λέσβου, υπό τον δήμαρχο Ταξιάρχη Βέρρο, είχε στη διάθεσή της συγκεκριμένα έγγραφα που τεκμηρίωναν το επείγον της παρέμβασης.

Η έκθεση της Επιτροπής Διαπίστωσης Διάβρωσης της 10ης Σεπτεμβρίου 2019, καθώς και η τμηματική επαναχάραξη του 2018 από την Κτηματική Υπηρεσία, ζητούσαν ρητά εκπόνηση Ακτομηχανικής Μελέτης Αποκατάστασης και υλοποίηση τεχνικού έργου προστασίας μπροστά από τον οικισμό.

Έξι χρόνια μετά, το ερώτημα παραμένει αμείλικτο. Ποια μελέτη εκπονήθηκε και ποιο έργο υλοποιήθηκε ώστε να προστατευτεί η Σκάλα Ερεσού από το φαινόμενο που όλοι γνώριζαν ότι εξελίσσεται;

Το ίδιο σημείο κατέρρευσε τρεις φορές
Ιδιαίτερα επιβαρυντικό για τη Δημοτική Αρχή είναι το γεγονός ότι το ανατολικό τοιχίο της πρώτης γραμμής, δίπλα στο ξενοδοχείο Σαπφώ, είχε υποστεί ζημιές ήδη από τον Νοέμβριο του 2023. Τότε η θάλασσα έσπασε το τοιχίο, προκάλεσε καθίζηση στον δρόμο και οδήγησε στην κοπή 2 αλμυρικιών που είχαν γείρει επικίνδυνα.

Η αποκατάσταση που ακολούθησε χαρακτηρίζεται από την Πρωτοβουλία ως απολύτως ανεπαρκής, με περιορισμένες παρεμβάσεις και ρίψη τσιμέντου για να κλείσουν τα κενά. Στις αρχές Ιανουαρίου 2026, νέα κακοκαιρία διέλυσε ξανά το ίδιο σημείο, με αποτέλεσμα την πλήρη κατάρρευση του τοιχίου και την αποκάλυψη θεμελίων κατοικίας.

Από τις 9 Ιανουαρίου έως τις 15 Φεβρουαρίου, όπως καταγγέλλεται, η Δημοτική Αρχή περιορίστηκε στη ρίψη λίθων στο σημείο, χωρίς καμία ουσιαστική τεχνική αποκατάσταση. Το αποτέλεσμα ήταν η οριστική επιδείνωση της κατάστασης με την τελευταία κακοκαιρία.

Κίνδυνος για κατοίκους και τουριστική σεζόν
Η Πρωτοβουλία Ερεσού υπογραμμίζει ότι δεν μπορεί να γίνει επίκληση των ακραίων φαινομένων ως άλλοθι. Όταν ένα πρόβλημα είναι καταγεγραμμένο επί σειρά ετών και έχουν προηγηθεί επαναλαμβανόμενες ζημιές στο ίδιο σημείο, η απουσία σοβαρού σχεδιασμού και έγκαιρης παρέμβασης συνιστά πολιτική ευθύνη.

Οι κίνδυνοι δεν αφορούν μόνο την αισθητική εικόνα του οικισμού. Αφορούν την ασφάλεια κατοίκων και περαστικών, τη στατικότητα παρακείμενων κτισμάτων και τη βιωσιμότητα δεκάδων επιχειρήσεων που στηρίζονται στη θερινή περίοδο.

Με δυο μήνες να απομένουν μέχρι την έναρξη της σεζόν, η Σκάλα Ερεσού κινδυνεύει είτε να παραμείνει με κατεστραμμένη πρώτη γραμμή είτε να μετατραπεί σε εργοτάξιο εν μέσω τουριστικής κίνησης, με άμεσο πλήγμα στην τοπική οικονομία.

Απαίτηση για άμεση αποκατάσταση και λογοδοσία
Η Πρωτοβουλία απαιτεί άμεση και πλήρη αποκατάσταση της πρώτης γραμμής της Σκάλας Ερεσού, με απομάκρυνση των σπασμένων υλικών, κατασκευή νέου τοιχίου και ανακατασκευή του κατεστραμμένου τμήματος του δρόμου. Θέτει ως σαφή προθεσμία τα μέσα Απριλίου, πριν την έναρξη της τουριστικής περιόδου.

Παράλληλα ζητά πλήρη ενημέρωση για τις ενέργειες που έγιναν τα τελευταία 6 χρόνια σε σχέση με τις εισηγήσεις των αρμόδιων επιτροπών για την αντιμετώπιση της διάβρωσης.

Το ζήτημα της Σκάλας Ερεσού δεν αφορά μόνο μια κακοκαιρία. Αφορά τη διαχείριση ενός γνωστού προβλήματος που, σύμφωνα με την ανακοίνωση, αντιμετωπίστηκε με καθυστερήσεις, πρόχειρες λύσεις και απουσία στρατηγικού σχεδιασμού. Και πλέον, το τίμημα το πληρώνει ο ίδιος ο οικισμός.