Με λαμπρότητα και έντονη συγκινησιακή φόρτιση τελέστηκε στις 6 το απόγευμα του Σαββάτου 14 Φεβρουαρίου η Θεία Λειτουργία προς τιμήν του Αγίου Βαλεντίνου στον Ιερό Ναό Μεταστάσεως της Θεοτόκου της Καθολικής Εκκλησίας στη Μυτιλήνη. Ο ναός, κρυμμένος πίσω από τη διακριτική πρόσοψή του στην οδό Ερμού, γέμισε από πιστούς κάθε ηλικίας που έσπευσαν να τιμήσουν τον Άγιο που έχει ταυτιστεί με την αγάπη, όχι ως εμπορικό σύμβολο αλλά ως ζωντανή πνευματική παρουσία.

Της Λειτουργίας προΐστατο ο Αποστολικός Παρατηρητής της Επισκοπής Χίου Λέσβου Σάμου, Σεβασμιότατος κ. Ιωσήφ, ο οποίος μίλησε με απλότητα και ουσία για το νόημα της ημέρας. Ιδιαίτερο τόνο στην ακολουθία έδωσε η χορωδία Animato υπό τη διεύθυνση του Δημήτρη Χατζηγιαννάκη, χαρίζοντας μια κατανυκτική μουσική ατμόσφαιρα που ενίσχυσε τη συγκίνηση των παρευρισκομένων.

Ένα σπάνιο κειμήλιο στην καρδιά της πόλης

Λίγοι γνωρίζουν ότι στο εσωτερικό του ναού φυλάσσεται απότμημα λειψάνου του Αγίου Ιερομάρτυρα Βαλεντίνου, ένα από τα πιο σπάνια θρησκευτικά κειμήλια που υπάρχουν στη χώρα. Όπως εξήγησε ο Σεβασμιότατος, το μικρό τεμάχιο βρίσκεται μέσα σε λειψανοθήκη, σφραγισμένη με βουλοκέρι, στοιχείο που πιστοποιεί την αυθεντικότητά του και δεν επιτρέπει το άνοιγμα χωρίς ειδική εκκλησιαστική άδεια.

Το μεγαλύτερο τμήμα του λειψάνου φυλάσσεται στην πόλη Τράνη της Ιταλίας, λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Ρώμη, όπου ο Άγιος είναι πολιούχος και τιμάται με ιδιαίτερη λαμπρότητα. Κατά τη διάρκεια των αιώνων, μικρά τεμάχια αποσπάστηκαν ώστε να μεταφερθούν σε τοπικές εκκλησίες. Σύμφωνα με τα επίσημα έγγραφα, το απότμημα που βρίσκεται στη Μυτιλήνη προέρχεται από το γνήσιο λείψανο και μεταφέρθηκε από φραγκισκανούς μοναχούς, οι οποίοι ίδρυσαν τον ναό.

Η εκκλησία χτίστηκε το 1844 και αρχικά λειτουργούσε ως μικρό μοναστήρι φραγκισκανών καλογήρων. Από τότε το ιερό κειμήλιο φυλάσσεται στον χώρο, αποτελώντας κομμάτι της θρησκευτικής ιστορίας της πόλης.

Το μήνυμα της αγάπης πέρα από τα σύμβολα

Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιότατος Ιωσήφ στάθηκε όχι μόνο στην ιστορική διαδρομή του Αγίου αλλά κυρίως στο ουσιαστικό μήνυμα της ζωής του. Τόνισε ότι ο Άγιος Βαλεντίνος υπήρξε επίσκοπος με βαθιά αγάπη προς τον Θεό και προς τον άνθρωπο, ιδιαίτερα προς όσους είχαν ανάγκη. Υπενθύμισε ότι η αγάπη δεν περιορίζεται σε ρομαντικές εκδηλώσεις αλλά εκφράζεται με συμφιλίωση, ελπίδα, συμπαράσταση και λόγια που δεν πληγώνουν.

Με λόγο απλό και άμεσο κάλεσε τους πιστούς να επιλέγουν την αγάπη αντί της κακοποίησης και της πικρίας, επισημαίνοντας ότι η ζωή είναι μικρή και το αποτύπωμα που αφήνει ο καθένας μετριέται από το φως ή το σκοτάδι που σκορπίζει γύρω του.

Τα πρόσωπα φωτίζονταν από τα κεριά, τα βλέμματα συναντιόνταν με χαμόγελα και η λέξη αγάπη αποκτούσε ουσία. Όχι ως εμπορικό σύνθημα, αλλά ως βίωμα. Στον μικρό ναό της Ερμού, η 14 Φεβρουαρίου πήρε σάρκα και οστά μέσα από τη συμμετοχή, τη συγκίνηση και τη συλλογική εμπειρία.

Ο Άγιος Βαλεντίνος, 17 αιώνες μετά το μαρτύριό του, συνεχίζει να ενώνει ανθρώπους διαφορετικής καταγωγής στην ίδια πόλη, κάτω από την ίδια στέγη πίστης. Και η Μυτιλήνη, για ακόμη μια χρονιά, απέδειξε ότι η αγάπη μπορεί να γίνει πράξη.