Με αφορμή το τραγικό εργατικό δυστύχημα στο εργοστάσιο μπισκότων «ΒΙΟΛΑΝΤΑ» στα Τρίκαλα και τον θάνατο 5 εργατριών, ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Λέσβου Γιάννης Ζαφειρίου μίλησε στο «Ν» 99 fm και στην εκπομπή «Τα πάντα ρει» για ζητήματα ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, για την καθημερινότητα των εργαζομένων στη Λέσβο, αλλά και για τις αλλαγές στη νομοθεσία που φέρνει στο προσκήνιο το 13ωρο. Στη διάρκεια της συζήτησης, ο κ. Ζαφειρίου εξέφρασε συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων και σημείωσε ότι, όπως είπε, οι εργαζόμενοι πηγαίνουν για το μεροκάματο και δεν θα έπρεπε ποτέ να υπάρχει το ενδεχόμενο να μη γυρίσουν σπίτι.

Αναφερόμενος στην υπόθεση των Τρικάλων, στάθηκε στο γεγονός ότι εργοστάσια που λειτουργούν με βάρδιες 24 ώρες το 24ωρο οδηγούν πολλούς εργαζόμενους στη νυχτερινή εργασία, συχνά για λόγους που συνδέονται με τις οικογενειακές υποχρεώσεις. Περιέγραψε ενδεικτικά πως εργαζόμενες επιλέγουν τη νυχτερινή βάρδια ώστε να μπορούν το πρωί να στηρίξουν το σπίτι και τα παιδιά τους, υπογραμμίζοντας ότι αυτή η πραγματικότητα δεν είναι σπάνια σε βιομηχανίες, στην Ελλάδα και διεθνώς. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, επανέλαβε τη θέση του ότι οι χώροι δουλειάς δεν μπορεί να μετατρέπονται, όπως ανέφερε, σε αρένες θανάτου.

Ο κ. Ζαφειρίου επικαλέστηκε πληροφορίες που, όπως είπε, προέρχονται από τοπικές παρεμβάσεις και από όσα σταδιακά γίνονται γνωστά μετά το δυστύχημα. Αναφέρθηκε σε έλεγχο που, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, είχε πραγματοποιηθεί τους προηγούμενους μήνες και στη συζήτηση γύρω από το πότε και πώς θα δημοσιοποιηθούν πορίσματα, επισημαίνοντας παράλληλα ότι οι υπηρεσίες της Επιθεώρησης Εργασίας λειτουργούν με σοβαρές ελλείψεις προσωπικού. Όπως σημείωσε, οι επιθεωρητές καλούνται να καλύψουν τεράστιο όγκο επιχειρήσεων, κάτι που, κατά την άποψή του, περιορίζει ουσιαστικά την αποτελεσματικότητα των ελέγχων και δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου παραβάσεις μπορούν να περνούν απαρατήρητες.

Στη συνέχεια, παρουσίασε στοιχεία για τα εργατικά δυστυχήματα σε πανελλαδικό επίπεδο, λέγοντας ότι το 2025 καταγράφηκαν 201 θάνατοι εργαζομένων. Παρέθεσε επίσης ενδεικτική κατανομή ανά κλάδο, με αναφορές σε οικοδομικές εργασίες και τεχνικά έργα, αγροτικές εργασίες, μεταφορές, τουρισμό, ναυπηγεία, διανομή και βιομηχανία, υποστηρίζοντας ότι οι απώλειες αυτές δείχνουν πως το ζήτημα αφορά πολλούς χώρους απασχόλησης και όχι μόνο τις μεγάλες μονάδες. Η συζήτηση έφτασε και στη Λέσβο, όπου ο κ. Ζαφειρίου είπε ότι, με βάση όσα γνωρίζει, δεν υπάρχει τοπικά αυτοτελές τμήμα υγιεινής και ασφάλειας για ελέγχους σε μεγάλους χώρους, με αποτέλεσμα να απαιτείται, όπως ανέφερε, κλιμάκιο από αλλού, χωρίς να είναι πάντα σαφές πόσο συχνά αυτό είναι εφικτό.

Ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου έκανε ειδική αναφορά σε επαγγέλματα υψηλού κινδύνου στο νησί, όπως οι διανομείς, περιγράφοντας ότι εργάζονται σε κάθε καιρική συνθήκη. Επανέφερε παραδείγματα παρεμβάσεων του Εργατικού Κέντρου, μεταξύ άλλων σε περιόδους καύσωνα, όταν, όπως είπε, υπήρξαν καταγγελίες για εργασίες ασφαλτόστρωσης σε συνθήκες έντονης ζέστης. Στάθηκε επίσης στον κλάδο της εστίασης και στον τουρισμό, λέγοντας ότι εκεί εντοπίζονται συχνά προβλήματα που αφορούν ωράρια, υπερωρίες και αδήλωτη εργασία.

Ιδιαίτερο μέρος της συνέντευξης αφιερώθηκε, όπως ήταν αναμενόμενο, στην εφαρμογή του 13ωρου από 16 Φεβρουαρίου. Ο κ. Ζαφειρίου εξέφρασε έντονη ανησυχία για το τι μπορεί να σημαίνει η επιμήκυνση του χρόνου εργασίας σε επαγγέλματα όπως οι οδηγοί, οι διανομείς και όσοι εργάζονται σε απαιτητικά πόστα, συνδέοντας την κόπωση με την αύξηση του κινδύνου ατυχημάτων. Υποστήριξε ότι, παρότι η νομοθεσία προβλέπει συναίνεση του εργαζομένου, στην πράξη παραμένει ο φόβος της απόλυσης, ειδικά σε περιβάλλον οικονομικής πίεσης. Στο ίδιο πλαίσιο, μίλησε για πρακτικές που, όπως ανέφερε, έχουν καταγγελθεί στον χώρο της εστίασης και του τουρισμού, όπως η χρήση της ψηφιακής κάρτας με τρόπο που δεν αποτυπώνει πάντα την πραγματική ώρα έναρξης εργασίας, αλλά και για πιέσεις προς εργαζόμενους να υπογράφουν έγγραφα χωρίς να γνωρίζουν το περιεχόμενό τους.

Παρά τις σκληρές διαπιστώσεις, ο κ. Ζαφειρίου σημείωσε ότι υπάρχουν και χώροι δουλειάς όπου εργαζόμενοι παραμένουν για χρόνια και δηλώνουν ικανοποιημένοι, ενώ τόνισε ότι ο στόχος, όπως τον έθεσε, δεν είναι να «μαυρίσουν όλα», αλλά να συζητηθούν οι πραγματικές ανάγκες και να ενισχυθεί η προστασία των εργαζομένων. Κλείνοντας, κάλεσε σε συμμετοχή και οργάνωση μέσα από σωματεία και συλλογικές διαδικασίες και υπενθύμισε ότι στις 8 Φεβρουαρίου θα πραγματοποιηθεί το 30ο συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Λέσβου στη Χρυσομαλλούσα, με στόχο, όπως είπε, τον προγραμματισμό δράσης για την επόμενη περίοδο.