Σε εξαιρετικά κρίσιμο σημείο βρίσκεται η Πνευμονολογική Κλινική του νοσοκομείου Μυτιλήνης, σε μια περίοδο όπου οι ανάγκες αυξάνονται δραματικά λόγω της έξαρσης των ιώσεων και των αναπνευστικών λοιμώξεων. Η κλινική αυτή τη στιγμή είναι γεμάτη, με πληρότητα που ξεπερνά το 100%, λειτουργώντας ήδη στα όρια, την ώρα που όλα δείχνουν ότι η κατάσταση θα επιδεινωθεί περαιτέρω μέσα στον επόμενο μήνα.

Η αιτία είναι γνωστή εδώ και καιρό και πλέον δεν μπορεί να αποδοθεί ούτε στην τύχη ούτε σε έκτακτες συγκυρίες. Ο πνευμονολόγος Μιχάλης Χατζηγιάννης, πρώην διευθυντής του Κέντρου Υγείας Μυτιλήνης, αποχωρεί από το νοσοκομείο και επιστρέφει στην οργανική του θέση από 1 Φλεβάρη, κλείνοντας έναν κύκλο 5 ετών εθελοντικής και υπερβατικής προσφοράς σε μια κλινική που δεν στελεχώθηκε ποτέ επαρκώς.

Η αποχώρησή του δεν αποτελεί αιφνιδιασμό. Αντίθετα, είναι το απολύτως προβλέψιμο αποτέλεσμα μιας μακράς αλυσίδας πολιτικής αδιαφορίας. Για 5 συνεχόμενα χρόνια, η κενή θέση πνευμονολόγου στην Πνευμονολογική Κλινική παραμένει ακάλυπτη, παρά τις επανειλημμένες και τεκμηριωμένες εκκλήσεις του διευθυντή της κλινικής Δήμου Ανδρεάδη. Οι εκκλήσεις αυτές αγνοήθηκαν συστηματικά, ενώ η λειτουργία της κλινικής στηρίχθηκε αποκλειστικά στην υπερπροσπάθεια λίγων γιατρών.

Την ίδια στιγμή, η κλινική χρησιμοποιείται ως δεξαμενή κάλυψης άλλων νοσοκομείων, με συνεχείς μετακινήσεις γιατρών προς τη Σάμο. Με τα αναπνευστικά νοσήματα σε έξαρση και τα κρεβάτια γεμάτα, εγκρίνονται εβδομαδιαίες μετακινήσεις ενός από τους 4 γιατρούς, επιλογή που επιβαρύνει ακόμα περισσότερο ένα ήδη εξαντλημένο τμήμα. Πρόκειται για αποφάσεις που λαμβάνονται με λογιστικά και όχι υγειονομικά κριτήρια, μεταφέροντας το πρόβλημα αντί να το λύνουν.

Ο ίδιος ο Μιχάλης Χατζηγιάννης, περιγράφει με ειλικρίνεια το αδιέξοδο. Στα 67 του χρόνια, με 7 εφημερίες τον μήνα και με τεράστιο σωματικό και ψυχολογικό κόστος, δηλώνει ότι δεν μπορεί πλέον να συνεχίσει να σηκώνει ένα βάρος που κανονικά θα έπρεπε να κατανέμεται σε μια πλήρως στελεχωμένη κλινική. Η απόφασή του να επιστρέψει στο Κέντρο Υγείας Μυτιλήνης, με 100 ημέρες κανονικής άδειας, δείχνει την κρισιμότητα της κατάστασης. 

Το πρόβλημα όμως δεν σταματά εδώ. Η αποχώρησή του ανοίγει τον δρόμο για νέες αποχωρήσεις, καθώς και άλλοι γιατροί της κλινικής βρίσκονται κοντά στη συνταξιοδότηση. Χωρίς άμεση προκήρυξη και κάλυψη θέσεων, η Πνευμονολογική Κλινική κινδυνεύει να βρεθεί σε κατάσταση λειτουργικής κατάρρευσης, με ανυπολόγιστες συνέπειες για τους ασθενείς της Λέσβου.

Οι ευθύνες πλέον είναι ξεκάθαρες και πολιτικές. Δεν πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό ούτε για μια αιφνίδια κρίση. Είναι το αποτέλεσμα συνειδητών επιλογών, καθυστερήσεων και αδράνειας, σε ένα νησί που πληρώνει διαχρονικά την υποστελέχωση του δημόσιου συστήματος υγείας. Οι έπαινοι δεν θεραπεύουν ασθενείς, ούτε αντικαθιστούν τους γιατρούς που λείπουν.

Αν δεν υπάρξει άμεση παρέμβαση, με ταχύτατη στελέχωση και σαφή πολιτική δέσμευση, το επόμενο διάστημα  θα μιλάμε σοβαρή κρίση και τότε, οι ευθύνες δεν θα μπορούν πλέον να μετατεθούν.