Σοβαρό πρόβλημα στη μετακίνηση των μαθητών και μαθητριών του Δημοτικού και του Νηπιαγωγείου της σεισμόπληκτης Βρίσας φέρνουν στο φως γονείς που απευθύνθηκαν στο «Ν», ζητώντας την ανάδειξη ενός ζητήματος που, όπως καταγγέλλουν, παραμένει άλυτο εδώ και δύο χρόνια.

Όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά, «στην έναρξη κάθε σχολικής χρονιάς βιώνουμε την ίδια αβεβαιότητα, έως και την αδιαφορία, γύρω από το θέμα των σχολικών μετακινήσεων. Δεν έχουμε πού αλλού να απευθυνθούμε ως γονείς· η επικοινωνία μαζί σας είναι η έσχατη λύση, με την ελπίδα ότι ίσως έτσι υπάρξει κάποια εξέλιξη».

Το «Ν» απευθύνθηκε στη Διεύθυνση Μεταφορών της Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, από όπου επιβεβαιώθηκε ότι το ζήτημα αφορά τη γραμμή Σταυρού – Βατερών – Βρίσα, η οποία εξυπηρετεί συνολικά 17 παιδιά. Σύμφωνα με τη Διεύθυνση, ο απερχόμενος Αντιπεριφερειάρχης Κώστας Αστυρακάκης προχωρά εδώ και έναν χρόνο σε διαγωνιστικές διαδικασίες για τη συγκεκριμένη γραμμή, ωστόσο στην περιοχή δεν υπάρχουν διαθέσιμες άδειες ταξί, με αποτέλεσμα οι διαγωνισμοί να αποβαίνουν άγονοι.

«Ξαναβγάλαμε διαγωνισμό με προκήρυξη ενδιαφέροντος πριν από λίγες ημέρες και πάλι δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση», σημειώνουν αρμόδιες πηγές. Υπό αυτά τα δεδομένα, ο μοναδικός δρόμος που φαίνεται να απομένει είναι η παροχή μιας μικρής επιδότησης καυσίμων προς τους γονείς, ώστε να αναλάβουν οι ίδιοι τη μεταφορά των παιδιών τους από και προς το σχολείο.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η ευθύνη για τη μεταφορά των μαθητών και μαθητριών βαραίνει αποκλειστικά την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου. Την ίδια στιγμή, επισημαίνεται ότι το κράτος έχει διακόψει εδώ και έναν χρόνο την επιδότηση της μεταφοράς για τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας, στερώντας αυτή τη δυνατότητα από αγρότες, ενήλικες που δεν είχαν ολοκληρώσει τη βασική εκπαίδευση, αλλά και από πρόσφυγες και μετανάστες που συμμετείχαν σε αυτά τα προγράμματα.

Το ζήτημα της σχολικής μετακίνησης στη σεισμόπληκτη Βρίσα αναδεικνύεται έτσι σε ακόμη μία εκκρεμότητα που επιβαρύνει την καθημερινότητα των κατοίκων, με τους γονείς να ζητούν άμεσες και ουσιαστικές λύσεις, ώστε η πρόσβαση των παιδιών τους στην εκπαίδευση να μην εξαρτάται κάθε χρόνο από την καλή θέληση ή τις αντοχές των οικογενειών.