Δεν έχουν τέλος οι αυξήσεις στις τιμές των αεροπορικών εισιτηρίων. Σύμφωνα με την τελευταία ανακοίνωση του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή που έδωσε στη δημοσιότητα η ΕΛΣΤΑΤ, τον Νοέμβριο του 2025 το κόστος μεταφοράς με αεροπλάνο ήταν αυξημένο κατά 4,2% σε σχέση με τον ίδιο μήνα του 2024. Τον Νοέμβριο του 2024 είχε καταγραφεί αύξηση κατά 34,9% σε σχέση με τον Νοέμβριο του 2023. Επίσης, τον Νοέμβριο του 2023 είχε καταγραφεί αύξηση κατά 3,8% σε σχέση με το 2022.

Αν θεωρήσουμε ως τιμή βάσης τα 100 ευρώ ανά εισιτήριο τον Νοέμβριο του 2022, τον Νοέμβριο του 2023 η τιμή διαμορφωνόταν στα 103,8 ευρώ. Έναν χρόνο μετά, τον Νοέμβριο του 2024 είχε φτάσει στα 140,03 ευρώ, ενώ τον Νοέμβριο του 2025 το κόστος είχε αυξηθεί στα 145,91 ευρώ. Μέσα σε τρία χρόνια οι τιμές έχουν αυξηθεί κατά 46% και η επιβάρυνση αυτή είναι εξαιρετικά υψηλή για τον μέσο ταξιδιώτη.

Οι αυξήσεις αυτές δεν μπορούν να δικαιολογηθούν από τις τιμές των καυσίμων, καθώς το 2025 οι διεθνείς τιμές των υγρών καυσίμων έχουν υποχωρήσει. Δεν προκύπτει αντίστοιχη δικαιολογία ούτε από πιθανές φορολογικές επιβαρύνσεις όπως οι πράσινοι φόροι.

Για τα νησιά του Βορείου Αιγαίου όπως η Λέσβος οι αερομεταφορές δεν αποτελούν πολυτέλεια αλλά βασική ανάγκη. Το κόστος μετακίνησης με πλοίο είναι συχνά ανάλογο ή και υψηλότερο από αυτό του αεροπλάνου, τα ακτοπλοϊκά δρομολόγια δεν είναι καθημερινά και συχνά απαιτείται άμεση αεροπορική μετακίνηση (π.χ. για λόγους υγείας ή εργασίας).

Αυτές οι αυξήσεις επιβαρύνουν το κόστος ζωής των κατοίκων της Λέσβου και των άλλων απομακρυσμένων νησιών, ενώ παράλληλα αποθαρρύνουν τις επισκέψεις τουριστών από την υπόλοιπη Ελλάδα. Έτσι μειώνεται η τουριστική ζήτηση και περιορίζονται τα έσοδα των τοπικών οικονομιών.

Από τα παραπάνω είναι φανερό πως η λογική της ελεύθερης αγοράς δεν λειτουργεί στην περίπτωση των νησιών. Η σχέση συναλλαγής που έχουν οι επιβάτες των νησιών με τις αεροπορικές εταιρείες σε καμία περίπτωση δεν είναι ισότιμη. Είναι καιρός, λοιπόν, να μπει πλαφόν στις τιμές των αεροπορικών εισιτηρίων ώστε να περιοριστούν τα πιθανά υπερκέρδη. Το ίδιο θα πρέπει να γίνει σε όλη την παραγωγική αλυσίδα του κλάδου. Π.χ. δεν μπορεί να είναι αποδεκτές αυξήσεις στις τιμές των αεροπορικών καυσίμων σε εποχές που καταγράφεται μείωση στις διεθνείς τιμές του αργού πετρελαίου.