Στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Δυτικής Λέσβου, που πραγματοποιήθηκε στις 19 Αυγούστου, ο επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης, Απόστολος Αλατζάς, ανέφερε πως η κάλυψη των αναγκών σε πόσιμο νερό των οικισμών της Πέτρας και της Ανάξου γίνεται αυτή την περίοδο με νερό που μεταφέρεται με βυτιοφόρο όχημα. Την αναφορά αυτή επιβεβαίωσε ο Δήμαρχος Δυτικής Λέσβου, Ταξιάρχης Βέρρος, υπογραμμίζοντας πως το νερό προέρχεται από τις γεωτρήσεις που έκανε ο Δήμος στην περιοχή του Μολύβου.

Δεν είναι η πρώτη χρονιά –και πιθανότατα δεν θα είναι ούτε η τελευταία– που οι ανάγκες της Πέτρας και της Ανάξου σε πόσιμο νερό καλύπτονται με μεταφορά από άλλες περιοχές. Θα λέγαμε πως η κατάσταση είναι βελτιωμένη από τη στιγμή που η μεταφορά γίνεται από τον Μόλυβο κι όχι από τη Μυτιλήνη.

Ωστόσο, είναι έξω από κάθε λογική, επί δεκαετίες οι δύο οικισμοί του νησιού που σηκώνουν μεγάλο μέρος της τουριστικής «βιομηχανίας» της Λέσβου να μην έχουν επάρκεια πόσιμου νερού. Σοβαρή οικονομική ανάπτυξη χωρίς επαρκή ύδρευση δεν μπορεί να υπάρξει πουθενά. Το ερώτημα που προκύπτει από τα παραπάνω προς κάθε αρμόδιο κρατικό και αυτοδιοικητικό φορέα είναι: Ποιός είναι ο σχεδιασμός για την αντιμετώπιση των προβλημάτων ύδρευσης στα δύο χωριά; Πότε θα ξεκινήσει υλοποίηση του;

Ακόμη πιο παράλογο είναι ότι από το 1995, δηλαδή εδώ και τρεις δεκαετίες, έχει κατασκευαστεί η λιμνοδεξαμενή του Βαφείου, η οποία κατά τον σχεδιασμό της προβλέφθηκε να καλύπτει μέρος των αναγκών ύδρευσης της Πέτρας και του Μολύβου. Ωστόσο, τρεις δεκαετίες μετά την κατασκευή της, η λιμνοδεξαμενή απαξιώνεται, ενώ η κατασκευή ταχυδιυλιστηρίου που θα έδινε πόσιμο νερό σε Πέτρα και Μόλυβο έχει εγκαταλειφθεί πλήρως.

Η περίπτωση της λιμνοδεξαμενής του Βαφείου είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα κακής λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης σε ένα εξαιρετικά κρίσιμο ζήτημα, όπως είναι η ύδρευση. Στην ίδια συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Δυτικής Λέσβου ακούστηκαν και άλλες πηγές νερού που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν, αλλά είτε δεν έχει γίνει τίποτα μέχρι σήμερα είτε οι όποιες παρεμβάσεις προχωρούν με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς.