Μια ιδιαίτερα δύσκολη εξέλιξη προέκυψε για τους 13 εργαζόμενους που απασχολούνταν μέσω του προγράμματος COVID-19 στη Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης και Αποχέτευσης Λέσβου (ΔΕΥΑΛ), καθώς το Πρωτοδικείο Μυτιλήνης αποφάσισε πρόσφατα να μην εγκρίνει παράταση των συμβάσεών τους, αφήνοντάς τους εκτός εργασίας.

Οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι, οι οποίοι είχαν ενταχθεί στην υπηρεσία με δικαστικές αποφάσεις από το 2020, κάλυπταν κρίσιμες ανάγκες πρώτης γραμμής σε ύδρευση και αποχέτευση σε ολόκληρη τη Λέσβο. Η απόφαση του δικαστηρίου ήρθε σε μια περίοδο ιδιαίτερα επιβαρυμένη για το νησί, το οποίο βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω λειψυδρίας, ενώ η ΔΕΥΑΛ αντιμετωπίζει σοβαρότατο πρόβλημα υποστελέχωσης.

Την απογοήτευση και την αγανάκτησή του εξέφρασε ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΛ Παναγιώτης Βάλεσης με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αναφέροντας χαρακτηριστικά:

«Εν μέσω καλοκαιρινής σεζόν, σε μια ΤΡΑΓΙΚΑ ΥΠΟΣΤΕΛΕΧΩΜΕΝΗ ΔΕΥΑΛ, με ένα νησί σε ΕΚΤΑΚΤΗ ΑΝΑΓΚΗ, αποφάσισαν να ΜΗΝ ΑΝΑΝΕΩΣΟΥΝ τις συμβάσεις 13 εργαζομένων… από τους συνολικά 20 που επανδρώνουν τα συνεργεία Ύδρευσης και Αποχέτευσης για όλη τη Λέσβο! ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ…»

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Ο κ. Βάλεσης ανέφερε επίσης ότι τόσο ο ίδιος όσο και ο Δήμαρχος Μυτιλήνης Παναγιώτης Χριστόφας, αλλά και ο πρόεδρος του Δικτύου Κοινοτήτων Βασίλης Μαμώλης, είχαν ζητήσει επίμονα τη συνέχιση της απασχόλησης των εργαζομένων, τουλάχιστον για 2-3 μήνες ακόμη.

Η ΔΕΥΑΛ, μπροστά στο αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί, επιχειρεί άμεσα να καλύψει τα τεράστια λειτουργικά κενά, όπως δήλωσε ο κ. Βάλεσης στο «Ν». Σύμφωνα με τον ίδιο, είναι ήδη σε εξέλιξη διαδικασία για την πρόσληψη 13 εργαζομένων με οκτάμηνες συμβάσεις, ωστόσο αυτή καθυστερεί σημαντικά. Για τον λόγο αυτό, προκηρύχθηκαν άμεσα δίμηνες θέσεις για έκτακτο προσωπικό.

«Από το πρωί είμαστε σε επικοινωνία με το Υπουργείο», δήλωσε ο κ. Βάλεσης. «Είμαστε αισιόδοξοι ότι στο πλαίσιο της κατάστασης έκτακτης ανάγκης που έχει κηρυχθεί το νησί, θα μπορέσουμε να επισπεύσουμε τις διαδικασίες για την πρόσληψη προσωπικού με οκτάμηνες συμβάσεις».

Η υπόθεση αυτή αναδεικνύει με δραματικό τρόπο τις παθογένειες της δημόσιας διοίκησης και την ανάγκη για ευελιξία σε περιόδους κρίσεων, με τον κίνδυνο να μείνει η Λέσβος χωρίς κρίσιμες υπηρεσίες ύδρευσης να είναι πλέον άμεσος.