Πόσες φορές έχουμε βάλει τον εαυτό μας στη γωνία; «Δεν το οργάνωσα καλά», «Δεν έχω πειθαρχία», «Αφού είπα ότι θα ξεκινήσω τη Δευτέρα!»

Προσπαθούμε να φάμε σωστά, να μαγειρέψουμε, να προγραμματιστούμε – και συχνά νιώθουμε πως αποτυγχάνουμε. Γιατί, λέει, δεν είμαστε αρκετά οργανωμένες/οι. Δεν έχουμε «θέληση». Δεν είμαστε σοβαρές.

Και μένουμε μόνες με τις ενοχές μας.

Όμως, τι θα γινόταν αν σου έλεγα πως το πρόβλημα δεν είναι δικό σου; Πως δεν φταις εσύ;

Στην παρουσίαση του βιβλίου του Βασίλη Κατσίλα με τον (προκλητικό και απολαυστικό) τίτλο «Fuck the diet», ειπώθηκε κάτι που μου έμεινε βαθιά:

«Αν τελικά αδυνατίσεις, τι θα κάνεις μετά; Θα θες να διατηρήσεις τα κιλά σου. Άρα ξεκίνα να τρως σαν να τα έχεις χάσει – γιατί αυτή τη διατροφή πρέπει να την κρατήσεις μια ζωή.»

Και τότε φωτίστηκε μέσα μου μια μεγάλη αλήθεια: Το σώμα που θέλουμε, δεν είναι τελικός προορισμός. Είναι τρόπος ζωής – αλλά όχι με το τοξικό περιτύλιγμα της «ενοχής». Είναι κάτι που μοιάζει περισσότερο με αυτοφροντίδα παρά με τιμωρία.

Αλλά εδώ έρχεται η πιο δύσκολη αλήθεια: Όταν το πιο προσβάσιμο φαγητό είναι πέντε κρουασάν με ένα ευρώ, και το αβοκάντο, με τις καλές λιπαρές θερμίδες κοστίζει πολύ περισσότερα,

Όταν οι εύκολες «κακές» λιχουδιές που σε φουσκώνουν χωρίς ενέργεια κάνουν παρέλαση στην οθόνη και τις εικόνες σου, πώς είναι δυνατόν να σου κουνάς το δάχτυλο;

Το έτοιμο, φτηνό, βολικό φαγητό είναι πάντα εύκολα δίπλα σου.

Αυτό δεν δεν είναι δική σου «αδυναμία». Και η αλλαγή δεν μπορεί να έρθει με ενοχές. Μπορεί να έρθει μόνο με ευγένεια προς τον εαυτό μας, αυτογνωσία, αυτοφροντίδα και επίγνωση του πλαισίου.

Ξεκίνα να ζεις όχι όταν χάσεις κιλά, αλλά τώρα, με την αποδοχή πως το σώμα σου αξίζει φροντίδα σε κάθε του μορφή. Φτιάξε μία μικρή διατροφική συνήθεια που σε φροντίζει – όχι που σε περιορίζει. Και κάθε φορά που έρχεται η ενοχή, ίσως μπορείς να της πεις: «F@ck the diet, τώρα ζω».

*Η Ανθή Παζιάνου είναι δημοσιογράφος, Κοινωνική Ανθρωπολόγος και Ιστορικός με ειδίκευση στις σπουδές Φύλου, δημιουργός του προγράμματος ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ.