Την ώρα που τα επιβεβαιωμένα κρούσματα του COVID-19 έφταναν τα τέσσερα εκατομμύρια στην χτυπημένη από την πανδημία Νέα Υόρκη δινόταν, παράλληλα, μια άλλη μάχη και δεν ήταν η πρώτη.

Αυτή τη φορά ήταν σε ανώτερο διπλωματικό επίπεδο και αφορούσε και πάλι την παγκόσμια εκεχειρία, που έχει προτείνει να ισχύσει σε όλα τα κράτη μέλη του ΟΗΕ, για όσο θα διαρκεί η υγειονομική κρίση, ο γενικός γραμματέας του Οργανισμού, Αντόνιο Γκουτέρες.

Το αποτέλεσμα στην τελευταία συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας ήταν ξανά απογοητευτικό, εξαιτίας της άνευ προηγουμένου κι επιχειρημάτων αδιαλλαξίας, που τηρεί, εδώ και έξι εβδομάδες, η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ.

Σε τέτοιο σημείο, ώστε ακόμα και όταν όπως ζήτησε ο μόνιμος αντιπρόσωπός της στα Ηνωμένα Έθνη να αφαιρεθεί από το ψήφισμα οποιαδήποτε αναφορά στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η αντικατάσταση με την φράση «εξειδικευμένοι φορείς υγείας» συνάντησε νέα αδικαιολόγητη άρνηση, εκ μέρους των ΗΠΑ.

Ανομολόγητη, ωστόσο, αρκετά εμφανής πρόθεση της Ουάσιγκτον είναι να συνταχθεί ψήφισμα που θα κατηγορεί αφενός τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) κι αφετέρου την Κίνα σε ένα νέο «blame game» που θέλει να παίξει ο Αμερικανός πρόεδρος για να διασώσει τη χαμένη του διεθνώς αξιοπιστία και την αμφισβητούμενη ικανότητα να διαχειριστεί την σοβούσα ανθρωπιστική κρίση, που αυτή τη φορά, πλήττει περισσότερο, την ίδια του τη χώρα.

Εκτός από την απόρριψη του ψηφίσματος κατάπαυσης του πυρός, ο Τραμπ απέκλεισε, επίσης, την χρηματοδότηση του ΠΟΥ, -που σταμάτησε με ένα τουίτ στις 14 Απριλίου- ισχυριζόμενος ότι ο οργανισμός ευθύνεται για την εξέλιξη της επιδημίας σε πανδημία λέγοντας ότι «τόσοι θάνατοι προκλήθηκαν από τα λάθη του».

Οι ΗΠΑ έχουν μέχρι στιγμής τις χειρότερες επιδόσεις, σε σύγκριση με άλλες ανεπτυγμένες οικονομικά χώρες, στην προσπάθεια να επιπεδώσουν την καμπύλη των νέων κρουσμάτων, με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) να προβλέπουν μάλιστα απότομη αύξηση των κρουσμάτων και των θανάτων από τον ιό Covid-19, με τους θανάτους να φτάνουν κοντά στις 3.000 την ημέρα μέχρι την 1η Ιουνίου, επειδή η κυβέρνηση Τραμπ προέτρεψε τις αρχές των περισσότερων Πολιτειών της Αμερικής, να άρουν τα περιοριστικά μέτρα, προκειμένου να ανοίξουν ξανά οι τοπικές υπηρεσίες, οι τράπεζες, οι επιχειρήσεις και τα μαγαζιά για να κινηθεί η οικονομία τους.

Ιδιαίτερα στις Πολιτείες που επικρατούν οι Ρεπουμπλικάνοι γερουσιαστές και βουλευτές, η επαναλειτουργία υπηρεσιών και επιχειρήσεων έγινε με επιθετικό έως απάνθρωπο τρόπο.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Πολιτεία του Οχάιο που ζήτησε από τους εργοδότες να καταγγέλλουν τους εργαζόμενους που αρνούνται να ξαναγυρίσουν στην επιχείρηση που τους απέλυσε, λόγω κλεισίματος, ώστε να τους αφαιρείται, στη συνέχεια, το επίδομα ανεργίας.

Ζήτησαν, επίσης, εν μέσω πανδημίας, με τους νεκρούς στη χώρα να φτάνουν τις 80 χιλιάδες και τα κρούσματα πάνω από 1,3 εκατομμύρια, να μην δίνεται βοήθημα σε όποιον αρνείται να πάει σε δουλειά που τού προσφέρεται από τις τοπικές υπηρεσίες εύρεσης εργασίας.

Κι όλα τούτα την ώρα που οι επικεφαλής των ΗΠΑ, στον τομέα της διαχείρισης της υγειονομικής κρίσης, βρίσκονται από χθες σε αυτοπεριορισμό. Ξεχωρίζει ο Άντονι Φάουτσι, κορυφαίος επιδημιολόγος και σύμβουλος του Τραμπ, ο οποίος ξεκινά μια «τροποποιημένη καραντίνα», σύμφωνα με το CNN.

Ο 79χρονος διευθυντής του Εθνικού Ινστιτούτου Αλλεργίας και Λοιμωδών Νοσημάτων (NIAID) βρισκόταν πάντα στο πλευρό του Αμερικανού προέδρου ακούγοντας συχνά αμήχανος αρκετές επικές παραδοξολογίες.

Αυτή τη φορά, πάντως, ο Λευκός Οίκος αρνήθηκε να σχολιάσει τα νέα για την καραντίνα του Φάουτσι ενώ κι ένας εκπρόσωπος του NIAID που ρωτήθηκε δεν απάντησε.

Παράλληλα, όπως έγραψε η Washington Post, επικαλούμενη έναν εκπρόσωπο, ο Ρόμπερτ Ρέντφιλντ, διευθυντής των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC), «θα τηλεργαστεί για τις επόμενες δύο εβδομάδες» μετά από μια «έκθεση χαμηλού κινδύνου» την Τετάρτη με επιβεβαιωμένο κρούσμα, μέσα στο Λευκό Οίκο.

Στο μεταξύ, σε πολλές άλλες χώρες, με εκτεταμένους ελέγχους στον πληθυσμό τους, που ξεκίνησαν πριν από εβδομάδες, όταν ο Τραμπ υποτιμούσε δημόσια τους φόβους για την πανδημία και την ανάγκη για ισχυρά μεγάλα οικονομικά πακέτα διάσωσης, που είχαν σχεδιαστεί για να κρατούν τους ανθρώπους στο σπίτι τους, χωρίς να ανησυχούν για την απώλεια εισοδήματος, τα κρούσματα παρουσιάζουν σταθερά φθίνουσα πορεία.

Η Νέα Ζηλανδία ανακοίνωσε, ήδη, από τα τέλη του περασμένου μήνα ότι «απέκλεισε αποτελεσματικά τον κορωνοϊό Covid-19, μειώνοντας τα νέα κρούσματα σε μονοψήφιους αριθμούς.

Η κυβέρνηση της νεότερης γυναίκας πρωθυπουργού της χώρας, Τζασίντα Άρντερν δαπάνησε εγκαίρως το 4% του ΑΕΠ της Νέας Ζηλανδίας για να ένα ισχυρό πακέτο οικονομικής ανακούφισης που κάλυπτε όλους τους μισθούς αυτών που έπρεπε να απομονωθούν και διπλασίασε τις δαπάνες για την υγειονομική περίθαλψη.

Η Νότια Κορέα έχει επίσης καταφέρει να επιπεδώσει την καμπύλη των κρουσμάτων με εκτεταμένους ελέγχους από την αρχή της επιδημίας και άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της δικής μας, της Δανίας και της Γερμανίας, έχουν σημειώσει επιτυχία στη μείωση των κρουσμάτων με την έγκαιρη υιοθέτηση αυστηρών περιορισμών, προκειμένου να αποφευχθεί η διασπορά και εξάπλωση του επικίνδυνου κορωνοϊού.

Το καταγεγραμμένο ποσοστό θανάτου, στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής βρίσκεται ακόμα κοντά στο 21 με 22 ανά 100.000 πληθυσμού, σε μόλις δύο μήνες από τον πρώτο θάνατο, κι αυτό είναι τρομακτικό σε μια τόσο πλούσια χώρα με τον αριθμό των νεκρών να συνεχίζει να αυξάνεται.

Συνεπώς δεν υπάρχει καμία λογικοφανής εξήγηση για την στάση της κυβέρνησης των ΗΠΑ, τόσο στο εσωτερικό της χώρας απέναντι στην εξάπλωση του Covid-19 και στην αύξηση του αριθμού των ανέργων, όσο και στο διεθνές περιβάλλον, απέναντι στον ΠΟΥ και την  Κίνα.

Ειδικότερα, όμως, η στάση του Τραμπ στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ κι απέναντι στην πρόταση Γκουτέρες για παγκόσμια κατάπαυση του πυρός, ενδέχεται να κρύβει και την απροθυμία του Αμερικανού προέδρου να σταματήσουν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις και ιδίως αυτές του στενότερου συμμάχου του στη Μέση Ανατολή, που δεν είναι άλλος από το Ισραήλ.

Εντούτοις, τα παραδοσιακά μέτρα υπολογισμού της «ισχύος» μιας χώρας, που εξετάζουν είτε τις στρατιωτικές της δυνάμεις είτε τα οικονομικά της αποτελέσματα για να την κατατάξουν, αναλόγως, έχουν αρχίσει, ήδη, να παραμερίζονται και σε αυτό συνέβαλλε και το ξέσπασμα της πανδημίας.

Δείχνοντας σε όλη την ανθρωπότητα πως αλλού βρίσκεται ή κρύβεται η πραγματική δύναμη ενός κράτους ή ενός λαού, η λεγόμενη και ήπια ισχύς.

Πρώτη και κρίσιμη παράμετρος έδειξε, στην εποχή της πανδημίας πως είναι η εσωτερική κοινωνική συνοχή μιας χώρας, η οποία σχετίζεται με τον βαθμό εμπιστοσύνης που υπάρχει μέσα στην κοινωνία της. Της εμπιστοσύνης που υπάρχει τόσο ανάμεσα σε διαφορετικές κοινωνικές ομάδες, όσο και της εμπιστοσύνης που έχουν οι πολίτες μιας χώρας στους θεσμούς, τις δημόσιες υπηρεσίες και δομές της. Εξίσου σημαντικές παράμετροι για μια ήπια ισχύ είναι ο πολιτισμός μιας χώρας και ο τρόπος άσκησης της εξωτερικής της πολιτικής.

Στην περίπτωση, μάλιστα, που συνεχίσει η πανδημία να εξαπλώνεται, οι χώρες που δεν διαθέτουν ισχυρή υποδομή δημόσιας υγείας δεν θα βλέπουν, μόνο την άλλοτε ισχύ τους να συρρικνώνεται ραγδαία, αλλά και την διεθνή απομόνωσή τους να φθάνει σε οριακά σημεία αποκλεισμού- καθώς όλο και περισσότεροι πολίτες τους θα περιορίζονται ή και θα αποκλείονται από κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές δραστηριότητες.

Κι αυτό θα είναι μια τραγική ειρωνεία για μια χώρα, όπως οι ΗΠΑ που χρησιμοποίησαν για δεκαετίες όλα τους τα μέσα για να καθιερωθούν ως υπερδύναμη. Από αδικαιολόγητους αποκλεισμούς και οικονομικούς περιορισμούς σε άλλες χώρες, μέχρι εκβιαστικές κυρώσεις, εμπορικούς πολέμους και στρατιωτικά πραξικοπήματα.