Η υπεράσπιση των κατηγορουμένων για βιασμό επιχειρεί συχνά στις δικαστικές αίθουσες να αποδείξει ότι το θύμα ήταν χαλαρών ηθών ή ότι η συναναστροφή με τον δράστη συνεπάγεται συναίνεση στην ερωτική πράξη. Ωστόσο, αυτή η πρακτική αποδομήθηκε ξεκάθαρα από την ίδια την Εισαγγελέα στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο Βορείου Αιγαίου, κατά τη διάρκεια της εκδίκασης υπόθεσης βιασμού κατ’ εξακολούθηση. Το απόγευμα της Δευτέρας 10 Μαρτίου, το δικαστήριο έκρινε ένοχο τον κατηγορούμενο, επιβάλλοντάς του ποινή κάθειρξης 12 ετών και έξοδα δίκης 2.000 ευρώ.

Η υπόθεση αφορούσε περιστατικά που σημειώθηκαν τον Φεβρουάριο και τον Απρίλιο του 2017, με το θύμα να καταγγέλλει τον κατηγορούμενο για επαναλαμβανόμενες πράξεις σεξουαλικής βίας. Ο κατηγορούμενος είχε κριθεί ένοχος και στον πρώτο βαθμό, εκτίοντας ήδη ποινή τεσσάρων ετών προτού αποφυλακιστεί το 2021. Αυτά τα τέσσερα χρόνια θα αφαιρεθούν από τη νέα ποινή.

Οι ισχυρισμοί του κατηγορουμένου

Στην απολογία του, ο κατηγορούμενος υποστήριξε ότι διατηρούσε ερωτική σχέση με την εγκαλούσα, ισχυριζόμενος ότι είχαν έρθει δύο φορές σε σεξουαλική επαφή – ημερομηνίες που συμπίπτουν με τις καταγγελλόμενες πράξεις βιασμού.

«Τη γνώρισα το 2016, την κερνούσα όταν βγαίναμε, πίναμε, τρώγαμε. Πήγα σπίτι της και το έβαψα, μετά με κάλεσε για φαγητό. Ξεκινήσαμε να έχουμε σχέση στις αρχές Φεβρουαρίου 2017, αφού έβαψα το σπίτι της», είπε στην απολογία του.

Για το περιστατικό του Απριλίου, ανέφερε: «Της τηλεφώνησα να μου επιστρέψει χρήματα που της είχα δανείσει. Μου είπε να βρεθούμε σπίτι της. Πήγα από τη μπαλκονόπορτα για να της κάνω έκπληξη. Της είπα ‘κατάλαβα ότι με κοροϊδεύεις και θέλω τα λεφτά μου’. Μου είπε να φύγω και έφυγα».

Όταν ο πρόεδρος του δικαστηρίου τον ρώτησε γιατί η εγκαλούσα θα έλεγε ψέματα, απάντησε: «Μου είπε στην αρχή όχι, αλλά μετά ήθελε».

Οι μάρτυρες υπεράσπισης

Υπέρ του κατηγορουμένου κατέθεσαν δύο μάρτυρες, ο εργοδότης του θύματος, ο οποίος διατηρεί καφετέρια όπου η κοπέλα εργαζόταν ως σερβιτόρα, και ένας ακόμη γνωστός του κατηγορουμένου, στον οποίο επίσης είχε εργαστεί το θύμα.

Οι μάρτυρες ισχυρίστηκαν πως η κοπέλα και ο κατηγορούμενος φαίνονταν να έχουν ερωτική σχέση, ότι ο ίδιος την κερνούσε έξω όταν έβγαιναν και ότι επισκεπτόταν το κατάστημα όπου δούλευε, κάνοντας μεγάλο λογαριασμό.

Η τοποθέτηση της Εισαγγελέως

Η Εισαγγελέας, στην αγόρευσή της, ήταν ξεκάθαρη ως προς τη στοιχειοθέτηση του βιασμού:

«Η υπεράσπιση του κατηγορουμένου στηρίζεται σε δύο άξονες:

1. Ότι η εγκαλούσα είναι γυναίκα ελευθέριων ηθών, αφήνοντας υπαινιγμούς για μια πιο χαλαρή ηθική.
2. Ότι έτσι κι αλλιώς είχαν μόνιμο αισθηματικό δεσμό.

Κανένας από αυτούς τους άξονες δεν βοηθά τον κατηγορούμενο. Ο βιασμός στοιχειοθετείται ακόμη και σε περίπτωση γάμου ή σχέσης».

Αναφερόμενη στις αντιφάσεις των καταθέσεων του κατηγορουμένου, η Εισαγγελέας επισήμανε:

«Από την έναρξη της προανάκρισης έως σήμερα ο κατηγορούμενος ψεύδεται. Στην προανάκριση της 17/4/2017 είχε δηλώσει ότι μπήκε στο σπίτι του θύματος στις 3 τα ξημερώματα από το παράθυρο. Εκείνη μόλις είχε επιστρέψει από τη δουλειά, γδύθηκε, και τότε την έσπρωξε στο κρεβάτι. Στην αρχή εκείνη είπε όχι, αλλά στη συνέχεια κάθισε πάνω της, όπως είπε ο ίδιος.

Γιατί ο κατηγορούμενος έλεγε ότι εκείνη γκρίνιαζε και έλεγε ότι δεν ήθελε; Άρα, καθ’ όλη τη διάρκεια δεν ήθελε».

Συνεχίζοντας, τόνισε τη βία της πράξης:

«Ένας γυμνός άντρας, ιδρωμένος, μέσα στο σπίτι μιας γυναίκας, την έσπρωξε, την πέταξε στο κρεβάτι, προσπάθησε να τη δέσει. Ο ίδιος είπε ότι ήταν νευριασμένος επειδή εκείνη έλεγε ‘όχι, δεν θέλω’. Της έδωσε σφαλιάρα, της έκλεισε το στόμα, της έβγαλε το εσώρουχο.

Τη βίασε, της είπε ‘ευχαριστώ’ και έφυγε.

Τα χαλαρά ήθη, η σχέση ή και ο γάμος δεν σημαίνουν ότι ο βιασμός δεν είναι βιασμός. Δεν πήγε στην εργασία της για τρεις ημέρες».

Η υπεράσπιση του κατηγορουμένου

Από την πλευρά του, ο συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορουμένου, Δημοσθένης Χατζηγιάννης, παρουσίασε το θύμα ως «καπάτσα», υποστηρίζοντας ότι «θα μπορούσε να τον βάλει στη θέση του αφού ήταν εύσωμη, ψηλή και ήξερε να διεκδικεί».

Παράλληλα, ανέφερε πως «ο κατηγορούμενος δείχνει απέραντη αφέλεια και ειλικρίνεια», επιχειρώντας να μειώσει τη βαρύτητα των καταγγελιών.

Η απόφαση του δικαστηρίου

Το δικαστήριο, αποτελούμενο από τέσσερις ενόρκους και τρεις δικαστές, έκρινε τον κατηγορούμενο ένοχο, επιβεβαιώνοντας την πρωτόδικη απόφαση.

Η ποινή των 12 ετών που του επιβλήθηκε θα μειωθεί κατά τα 4 χρόνια που έχει ήδη εκτίσει.

Η απόφαση αυτή επιβεβαιώνει τη θέση ότι ο βιασμός δεν δικαιολογείται υπό καμία συνθήκη – ανεξαρτήτως σχέσης, κοινωνικών υπαινιγμών ή προηγούμενων συναναστροφών μεταξύ θύτη και θύματος.