Αντιφατικά είναι τα στοιχεία που μας έρχονται από την αγορά του ελαιολάδου. Η πτώση των τιμών συνδυάζεται με υψηλές πωλήσεις καθ' όλη την ελαιοκομική περιόδου και εκτιμήσεις για πολύ χαμηλά αποθέματα. Αντιστάθμισμα στα χαμηλά αποθέματα, στην Ισπανία και την Ιταλία. είναι οι εισαγωγές που γίνονται από Πορτογαλία, Μαρόκο, Τυνησία, Ελλάδα και Τουρκία. Όμως το κλειδί για την πίεση των τιμών προς τα κάτω αποδεικνύεται η δραστική μείωση των αποθεμάτων ελαιολάδου από τυποποιητές και μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ. Κρίσιμο ρόλο, κατά την άποψη μας, παίζει και η διεθνής «εκστρατεία» στον αγροτικό Τύπο της Μεσογείου που θέλει εδώ και τρεις μήνες τις τιμές να πέφτουν συνεχώς. Εντελώς ανεδαφικό είναι, σοβαρά ή λιγότερο σοβαρά μέσα ενημέρωσης, να υιοθετούν με απόλυτο τρόπο εκτιμήσεις για εκτίναξη της παραγωγής ελαιολάδου στην Ισπανία στους 1,7 εκατομμύρια τόνους και παγκόσμια παραγωγή στους 3,00 εκατομμύρια τόνους. Όταν είναι εντελώς αδύνατο ο Ισπανικός ελαιώνας που πέρασε δύο χρόνια ανομβρίας να επανέλθει πλήρως μέσα σε ένα χρόνο. Επίσης ενώ πληθαίνουν οι αναφορές για μεγάλες απώλειες καρπού οι αναλυτές – που συχνά πυκνά είναι εκπρόσωποι μεγάλων εταιρειών εμπορίας ελαιολάδου – επιμένουν να αδιαφορούν γι' αυτές.

Μέσα σε αυτό τον μεθοδευμένο «υποτίμησης» του ελαιολάδου εξαφανίζονται από τις αναλύσεις στοιχεία όπως αυτά που ανέφερε η Ισπανική Agrodiario (σ.σ. Αγροτική Ημερησίας στα Ελληνικά) την Παρασκευή 12 Ιουλίου. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι η Ισπανική παραγωγή ελαιολάδου τη σεζόν 2023 – 2024 ήταν 851.430 τόνοι και οι πωλήσεις 715.000 τόνοι. Κάτι που σημαίνει πως οι Ισπανοί τυποποιητές τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο θα χρειαστούν μεγάλες ποσότητες εισαγόμενου ελαιολάδου για να καλύψουν τις ανάγκες τους. Ανάλογη είναι η κατάσταση και στην Ιταλία.

Επίσης τα Ισπανικά αποθέματα ελαιολάδου στο τέλος της ελαιοκομικής περιόδου αναμένεται να διαμορφωθούν σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, ενώ τα Ιταλικά αποθέματα αναμένεται να έχουν σχεδόν μηδενιστεί. Πολύ μεγάλη θα είναι η δυσκολία εξεύρεσης αξιόλογων αποθεμάτων έξτρα παρθένου ελαιολάδου.

Σηματοδοτούν όλα τα παραπάνω πιθανή αύξηση των τιμών παραγωγού και των τιμών χονδρικής το επόμενο διάστημα; Είναι εξαιρετικά δύσκολο να στηρίξει κανείς αυτή την εκτίμηση διότι εδώ και καιρό οι μεγάλοι όμιλοι διακίνησης του ελαιολάδου έχουν κάνει σαφές, με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, πως θέλουν μείωση των τιμών της πρώτης ύλης, Επίσης η πίεση που ήδη νοιώθουν οι συνεταιρισμοί, παραγωγοί και χονδρέμποροι ελαιολάδου τους αναγκάζει να δέχονται χαμηλότερες τιμές από αυτές που θα ήθελαν.

Τι θα γίνει αν τελικά η παραγωγή ελαιολάδου στην Ισπανία και τις άλλες χώρες της Μεσογείου είναι μικρότερη από την αναμενόμενη; Είναι το επόμενο εύλογο ερώτημα που θα θέσει ο ουδέτερος παρατηρητής. Πολύ απλά θα προκύψει, εκ νέου, ένα νέο ανοδικό ράλι τιμών. Κι όσοι σήμερα διαβλέπουν συνεχή πτωτική πορεία των τιμών τότε θα διαβλέπουν συνεχή ανοδική πορεία.

Τέλος, όσοι σε κάθε δημοσίευμα ή ανάρτηση διαβλέπουν σκευωρίες όσων θέλουν να ρίξουν τις τιμές ας είναι λίγο πιο συγκρατημένοι. Ας αναλογιστούν τα αυτονόητα. Οι καταναλωτές δεν είναι διαθέσιμοι να πληρώνουν σε πολύ υψηλές τιμές το ελαιόλαδο όσες αναλύσεις κι αν δημοσιευτούν για την θετική επίδραση που έχει στην υγεία του ανθρώπου.
Επίσης η αύξηση του κόστους παραγωγής, πάνω από τα 6,00 ευρώ ανά κιλό για την Ελλάδα, εκ των πραγμάτων θα οδηγήσει σε μη συγκομιδή του καρπού αν οι τιμές παραγωγού πέσουν σε πολύ χαμηλά επίπεδα.
Συνοπτικά όλα τα παραπάνω σημαίνουν πως δύσκολα θα δούμε τιμές παραγωγού στα επίπεδα του Ιανουαρίου του 2024, εξίσου δύσκολα όμως θα δούμε τιμές παραγωγού στα επίπεδα του 2019.