Ο Μάικ Μπλούμπεργκ – μικρός Μάικ για τον XXL πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ- είναι σήμερα, ο ένατος στη σειρά, πιο πλούσιος άνθρωπος στον κόσμο και γνωστός στο «Μεγάλο Μήλο» για τις ρατσιστικές του απόψεις, τον μισογυνισμό και τις συχνά προσβλητικές σεξιστικές του επιθέσεις, από την περίοδο, που ήταν ο Ρεπουμπλικάνος δήμαρχος της Νέας Υόρκης.

Από τότε, όμως, ο πλούσιος «Ελέφαντας» αποφάσισε ότι θέλει να γίνει πρόεδρος και επειδή θεώρησε ότι δεν είχε καμία πιθανότητα να «τρέξει» φέτος, για το Ρεπουμπλικανικό κόμμα, που κρατούσε ζεστό και ικανοποιημένο, το εκλογικό του κοινό και κατ΄επέκταση το Σώμα των Εκλεκτόρων, ο κατά πολλά δισεκατομμύρια υπολειπόμενος Ντόναλντ, μεταμορφώθηκε σε «Γάιδαρο» και κατέθεσε αίτηση ώστε να λάβει μέρος στην προεδρική κούρσα, ως υποψήφιος του χρίσματος των Δημοκρατικών.

Οι μεταμορφώσεις κοστίζουν και ο Μάικ δεν είχε πρόβλημα, άλλαξε τους κανόνες και πρόσφερε ζεστό χρήμα στις περισσότερες αμερικανικές Πολιτείες για να εξασφαλίσει μια θεαματική είσοδο στο προεκλογικό «τσίρκο». 

Σε όλες τις αμερικανικές Πολιτείες, άλλωστε, οι εκλογείς δεν ψηφίζουν πρόεδρο, αλλά προεδρικό εκλέκτορα. Το σύνολο των ψήφων που θα συγκεντρώσει στη χώρα ο κάθε προεδρικός υποψήφιος, μπορεί να υπολείπεται του αντιπάλου του, ωστόσο μπορεί να γίνει εκείνος πρόεδρος, όπως συνέβη στην τελευταία αναμέτρηση μεταξύ της Χίλαρι Κλίντον και του Ντόναλντ Τραμπ ή στην αναμέτρηση του Αλ Γκορ με τον Τζορτζ Μπους, το 2000.  

Ο πρώην αντιπρόεδρος του Κλίντον, Αλ Γκορ είχε λάβει το 48,38% των συνολικών ψήφων έναντι 47,87% του Ρεπουμπλικάνου Τζορτζ Μπους  του νεώτερου, ωστόσο έγινε πρόεδρος καθώς συγκέντρωσε 27 ψήφους παραπάνω μέσα στο εκλεκτορικό σώμα, έναντι 266 του αντιπάλου του. Τη διαφορά έκανε η πολιτεία της Φλόριντα, όπου κυβερνήτης ήταν ο αδελφός του Τζεμπ, με τις 25 ψήφους εκλεκτόρων που εξασφάλισε στον Τζορτζ, αν και η διαφορά του από το δεύτερο στην πολιτεία αυτή ήταν μόλις 537 ψηφοδέλτια.

Όλα αυτά είναι μουσική για τα αυτιά του Μάικ, που στην ουσία αντιμάχεται τον Μπέρνι Σάντερς, όπως είχε κάνει και η Χίλαρι Κλίντον, στην προηγούμενη κούρσα των «Γάιδαρων»- Δημοκρατικών.

Ο Μπλούμπεργκ δεν μιλάει για δύσκολα ή επίκαιρα θέματα, καθώς οι περισσότεροι Αμερικανοί δεν θα ήθελαν να τον ακούσουν. Ξέρουν όλοι πολύ καλά, άλλωστε, τις απόψεις του, για το περιβάλλον, την κοινωνική ανισότητα, το μεταναστευτικό, το δημόσιο σύστημα υγείας-περίθαλψης, την εξωτερική πολιτική, την άμυνα και την ασφάλεια των ΗΠΑ. 

Ποιεί τη νήσσαν, λοιπόν, και ξοδεύει άφθονο χρήμα για την προεκλογική του καμπάνια με τηλεοπτικά σποτάκια, ακριβοπληρωμένο πολιτικό προσωπικό και πληρωμένες καταχωρήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου δεσπόζει παντοιοτρόπως, η καλτ εικόνα του Πορτοκαλί βασιλιά, παρά την απολεσθείσα τιμή του.

Θέλει, μάλιστα, να εμφανιστεί ως ο καλός δισεκατομμυριούχος έναντι του κακού πολυεκατομμυριούχου. Έχουμε δηλαδή στην τηλεοπτική πραγματικότητα τη μάχη του 0,1% ενάντια στο 1%! 

«Νομίζω ότι είναι αριστοκρατικό» δήλωσε υποστηρικτής του στους «Τάιμς» μέσα σε μία προεκλογική συγκέντρωση του Μπλούμπεργκ στη Φιλαδέλφεια, όπου οι μπουφέδες ήταν φίσκα σε ποτά και ακριβά εδέσματα για την τέρψιν όχι μόνο των οφθαλμών, αλλά και άλλων ζωτικών οργάνων.

«Νιώθω σαν να βρίσκομαι σε ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης εδώ. Αυτό είναι που χρειάζεται για να πάρει τους ανθρώπους μαζί του» συμπέρανε ο Αμερικανός πολίτης και μέχρι σήμερα ο Μάικ έχει δαπανήσει περισσότερα από 350 εκατομμύρια δολάρια για την εκστρατεία του ενώ δείχνει πρόθυμος και έχει την πολυτέλεια να βάλει ακόμα πολλά περισσότερα χρήματα σε αυτό το προσωπικό του στοίχημα.

Ωστόσο, οι Ρεπουμπλικάνοι δεν φοβούνται τον Μάικ, όπως δεν φοβήθηκαν και την Κλίντον, τον Σάντερς…τρέμουν αυτοί κι ο Τραμπ μαζί τους.