«Πριν λίγες μέρες η ανθρωπότητα θυμήθηκε για ακόμα μια χρονιά την απελευθέρωση των έγκλειστων του Αουσβιτς, ως επί το πλείστον Εβραίων.

Οι Λαοί των χωρών τότε είπαν «όχι άλλο πόλεμο, όχι άλλη φρίκη» κάτι που επαναλαμβάνουν υποκριτικά όλα αυτά τα χρόνια οι ηγεσίες των χωρών τους. Υποκριτικά, γιατί για τα συμφέροντα τους τότε έχτιζαν Αουσβιτς και Νταχάου ενώ τώρα για τον ίδιο λόγο χτίζουν Μόριες.

Ως και ένα μικρό παιδί μπορεί να αντιληφθεί την φρίκη του εγκλεισμού, σωματική και ψυχική, την εξαθλίωση, την ανατροπή της ψυχικής ισορροπίας, με συνέπεια την εκδήλωση βίαιων συμπεριφορών. Δυστυχώς τα παιδιά της Μόριας όχι μόνο το καταλαβαίνουν αλλά και το ζούν.

Η Μόρια από κάθε άποψη είναι μια μικρογραφία του Άουσβιτς, η οποία αν δεν κλείσει μπορεί και να την ξεπεράσει. Οι μετανάστες και πρόσφυγες κάνουν τις τελευταίες μέρες αυτό που θα έκανε κάθε καταπιεσμένος άνθρωπος. Διεκδικούν την ελευθερία τους και ταυτόχρονα μας ξαναθυμίζουν έμπρακτα το ξεχασμένο σύνθημα της ανθρωπότητας «όχι άλλο πόλεμο, όχι άλλη φρίκη».

Οι ιμπεριαλιστικές συμφωνίες ΕΕ-Τουρκίας, το Δουβλίνο 1 και 2, οι μνημονιακές πολιτικές φτώχιας που σχεδιάζουν πλωτά φράγματα ακυρώνονται μόνο με την πάλη όλων μας. Αυτά δημιούργησαν το κολαστήριο της Μόριας.

Να μην υπάρχουν αυταπάτες: όσο υπάρχουν πόλεμοι και φτώχεια– τόσο θα έρχονται πρόσφυγες. Όσο πιο ρατσιστικά μέτρα παίρνονται εναντίον τους – τόσο θα ξεσηκώνονται.

Στις παρούσες συνθήκες είναι όσο ποτέ αναγκαία η δραστηριοποίηση του προοδευτικού ,δημοκρατικού Λεσβιακού Λαού, που σε χαλεπούς καιρούς με όπλο την αλληλεγγύη αντιστάθηκε και αντιστέκεται στις μνημονιακές πολιτικές και απέδειξε ότι δεν τον χωρίζει τίποτα από τον κατατρεγμένο μετανάστη.

• Άμεση ναύλωση πλοίων για τη μεταφορά των προσφύγων-μεταναστών στην ενδοχώρα.

• Πλήρης ένταξη τους στον κοινωνικό ιστό για όσους πρόσφυγες το επιθυμούν.

• Κατάργηση της Συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας.

• Παροχή εγγράφων για την μετάβασή τους στις χώρες επιλογής τους».