Στις 19 Ιανουαρίου και με αφορμή τη σεισμική διεργασία στη βόρεια Λέσβο γράφαμε στο «Ν» για μια ακόμα φορά για το χάλι του Β παιδικού σταθμού Μυτιλήνης στο Μακρύ Γιαλό. Μια εγκατάσταση που θα μπορούσε να είναι πρότυπο παιδικού σταθμού αν η δημοτική αρχή του Στρατή Κύτελη... δεν ετύρβαζε περί άλλων.

Και ω του θαύματος. Την επόμενη κιόλας μέρα από το δημοσίευμα έγινε γνωστό στους γονείς μέσω διαρροών, ότι το Διοικητικό Συμβούλιο του αρμόδιου για τη λειτουργία των παιδικών σταθμών νομικού προσώπου – αλήθεια επισκέφτηκαν ποτέ και είδαν τις συνθήκες λειτουργίας του εν λόγω παιδικού σταθμού - αποφάσισε για την ασφάλεια των παιδιών να κλείσει τον παιδικό σταθμό και να μεταφέρει τα παιδιά στην άλλη άκρη της πόλης, στον Α παιδικό σταθμό στο Συνοικισμό!

Απόφαση που ευθύς εξ αρχής γεννά μια σειρά ερωτηματικά:

- Υπάρχει αυτοψία μηχανικού του Δήμου Μυτιλήνης για την κατάσταση του κτηρίου που οδήγησε στη μετεγκατάσταση; Τι λέει αυτή η απόφαση;

- Αν κρίθηκε τελικά το κτήριο ακατάλληλο πόσο καιρό κινδύνευαν τα παιδιά στις εν λόγω εγκαταστάσεις;

- Ποιες ενέργειες έγιναν σε συνεργασία με τα φιλανθρωπικά Καταστήματα Μυτιλήνης που είναι οι ιδιοκτήτες του κτηρίου, ώστε να επισκευασθεί το κτήριο;

- Έγινε προσπάθεια να βρεθεί μια προσωρινή λύση στη νότια πλευρά της πόλης πριν αποφασιστεί η μετεγκατάσταση και μάλιστα στην άλλη άκρη;

«Η απόφαση μετεγκατάστασης λένε στο «Ν» γονείς παιδιών που πηγαίνουν στο Β παιδικό σταθμό, βασίζεται σε προβλήματα, τα οποία δεν αποφάσισε ποτέ να αντιμετωπίσει η Δημοτική μας αρχή. Αντ’ αυτού, έδρασε βεβιασμένα και μόνο “πυροσβεστικά” χωρίς να μας φανερώσει τον ενδεχόμενο σχεδιασμό της από τότε που ανέλαβε. Η μονομερής απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου μια μέρα .... πριν το δημοσίευμα στο «Ν» , χωρίς την συμμετοχή των άμεσα εμπλεκομένων (Διοίκηση και υπάλληλοι Β’ Παιδικού Σταθμού, γονείς και κηδεμόνες) αφήνει έκθετους τους γονείς, την πόλη και την ποιότητα των υπηρεσιών της πόλης μας. Οι γονείς θα πρέπει να συμμετέχουν στο κυκλοφοριακό πρόβλημα της καθημερινής διάσχισης ολόκληρης της πόλης μας (από Νότο προς Βορά και πάλι προς το Νότο το πρωί και το μεσημέρι). Οι υπηρεσίες εκπαίδευσης της πόλης μας συνεχίζουν να υποβαθμίζονται καθώς στοιβάζονται ακόμα πιο πολλά παιδιά στους υπάρχοντες χώρους εκπαίδευσης. Δημιουργείται εύλογα λοιπόν το ερώτημα: πώς μας εξασφαλίζεται πως σε μερικά χρόνια, δεν θα κλείσει τελείως ο Β’ παιδικός σταθμός ή δε θα ξαναγίνει πάλι το ίδιο πρόβλημα και με άλλο ένα κτήριο της πόλης μας; Μήπως, ο τρόπος που η Δημοτική μας αρχή προσεγγίζει τα προβλήματα της πόλης μας, είναι απλά επιπόλαιος;».

Γονείς που μίλησαν στο «Ν» καταθέτουν τα παρακάτω σοβαρά ερωτήματα:

1. Εφόσον η δημοτική αρχή είχε γνώση για τα προβλήματα του κτιρίου με ποια λογική ξεκίνησε τη λειτουργία του από το Σεπτέμβριο του 2022 και έθετε σε διαρκή κίνδυνο τη ζωή των παιδιών; Τι μέτρα έχει λάβει η Δημοτική αρχή για την αντιμετώπιση των προβλημάτων;

2. Πότε έλαβε αυτά τα μέτρα και πως εξασφάλισε – αν εξασφάλισε - η Δημοτική Αρχή την βιωσιμότητα του Παιδικού Σταθμού ώστε να μην φτάσουμε στη σημερινή κατάσταση;

3. Πως κρίθηκε το κτίριο ακατάλληλο; Και εφόσον ήταν ακατάλληλο γιατί να ξεκινήσει να λειτουργεί ο Παιδικός Σταθμός από το Σεπτέμβριο του 2022 και να εκθέτει τη ζωή των παιδιών σε κίνδυνο;

4. Με ποιο σκεπτικό έμεινε τελικά ακάλυπτη η νότια πλευρά της πόλης, από υπηρεσίες παιδικού σταθμού;

5. Πόσο θα επιβαρυνθεί το ήδη δύσκολο πρόβλημα της καθημερινής κίνησης στο κέντρο της πόλης μας, από την παραπάνω μονομερή απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Διαδημοτικού Νομικού Προσώπου;

6. Υπάρχει προοπτική επισκευής του κτηρίου και επιστροφής του Β παιδικού σταθμού από το Συνοικισμό στη νότια πλευρά της πόλης; Ανατέθηκε κάπου κάποια σχετική μελέτη; Υπάρχει κάποιο χρονοδιάγραμμα για αυτές τις εργασίες; Ή απλά μια δομή για το παιδί καταργείται σε αυτήν την πόλη;

Λίγα λόγια για το κτήριο

Το κτίριο όπου στεγάζεται ο 2ος Παιδικός Σταθμός Μυτιλήνης χτίστηκε από τον Χαρίλαο Αγγελέτο, αυτοδημιούργητο έμπορο της διασποράς με καταγωγή από τη Μυτιλήνη. Καθώς δεν απέκτησε απογόνους η κατοικία κληροδοτήθηκε στα Φιλανθρωπικά Καταστήματα Μυτιλήνης.

Η τυπολογία του κτιρίου, παρόλο που έχει στοιχεία από άλλες νεοκλασικές κατοικίες της εποχής, παρουσιάζει αισθητές διαφοροποιήσεις και ως προς την κάτοψη (πολυγωνικοί χώροι, οπισθοχώρηση του ορόφου) αλλά και ως προς τη διακόσμηση (έντονο πομπώδες ύφος με υπερβολικά πυκνά διακοσμητικά στοιχεία). Ιδιαίτερη προσοχή αξίζει ο πολυγωνικός χώρος (κεντρικό χωλ) στην είσοδο της κατοικίας που δημιουργεί ένα είδος γκαλερίας με μεγάλα ανοίγματα που δεν συναντάται σε άλλα κτίρια της εποχής.

Πηγή: Σωτηρίου – Δωροβίνη Ιωάννα, «Η αρχιτεκτονική των κατοικιών της Ανώτερης Αστικής Τάξης της Μυτιλήνης (1850-1930)», διδακτορική διατριβή, ΕΜΠ, Αθήνα 1999.