Η Ιβέτ Λαντί, μορφή της Αντίστασης στη Γαλλία εναντίον των ναζιστικών δυνάμεων κατοχής, άφησε την τελευταία της πνοή σε ηλικία 103 ετών στην πόλη Επερνέ, οπως ανακοίνωσαν χθες οι τοπικές αρχές.

Η Ιβέτ, η μικρότερη σε ηλικία κόρη μιας οικογένειας με επτά παιδιά, ήταν δασκάλα στο μικρό χωριό Ζιόνζ. Εντάχθηκε στο δίκτυο της Αντίστασης κατά τη διάρκεια της κατοχής στη χώρα της και έφτιαχνε πλαστά έγγραφα για εβραίους και αιχμαλώτους πολέμου που είχαν αποδράσει.

Συνελήφθη από τη Γκεστάπο στις 19 Ιουνίου του 1944, όταν ήταν 28 ετών, την ώρα που παρέδιδε μάθημα. Έπειτα από το την κράτησή της σε μια γαλλική φυλακή και το στρατόπεδο Νόιε Μπρεμ, κοντά στο Σάρμπρικ, εξορίστηκε στο Ράβενσμπρικ.

Περνώντας την πύλη του ναζιστικού στρατοπέδου συγκέντρωσης αισθάνθηκε να πέφτει στους ώμους της τεράστιο βάρος, πριν βρεθεί αντιμέτωπη με τη συστηματική προσπάθεια των Ες-Ες να αφαιρέσουν την ανθρώπινη υπόσταση των κρατουμένων με την άφιξή τους — ανάγκαζαν τους νεοεισερχόμενους να γδύνονται μπροστά τους.
Όπως αφηγούνταν, ο δυνατός χαρακτήρας της τη βοήθησε να επιβιώσει σε αυτή την «τρύπα», σε αυτή την «κόλαση», να αντέξει τα καταναγκαστικά έργα, «τα σκυλιά και τα ρόπαλα, που ήταν μέρος της καθημερινότητας», την εξάντληση, την πείνα, τον θάνατο για τους πιο αδύναμους.

Αφού μετήχθη κοντά στη Βαϊμάρη, εντέλει απελευθερώθηκε από τον ρωσικό στρατό την 21η Απριλίου 1945 και επέστρεψε στη Γαλλία με αεροπλάνο.

«Κάθε μέρα θα σκεφτώ το στρατόπεδο»
Για 15 χρονιά δεν μιλούσε για τις εμπειρίες της. Όμως από το 1959 μέχρι το 2017 έδινε ομιλίες σε γαλλικά και γερμανικά σχολεία, για να μεταφέρει τις φρικαλεότητες των ναζί και να προωθήσει ένα μήνυμα συμφιλίωσης. Αλλά, ακόμα και τελευταία δύο χρόνια νέοι πήγαιναν να την επισκεφθούν στον οίκο ευγηρίας όπου ζούσε.

«Ακόμα σήμερα, κάποια στιγμή της ημέρας θα σκεφτώ το στρατόπεδο (...). Συχνά το βράδυ, πριν να με πάρει ο ύπνος», είχε πει η ίδια το 2017 στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Η Λαντί είχε μια πολύ ιδιαίτερη ματιά, τόσο «για τον πόλεμο», όσο και «για τη γαλλογερμανική συμφιλίωση, που θεωρούσε εξαιρετικά σημαντική», δήλωσε ο δήμαρχος του Επερνέ, ο Φρανκ Λερουά, ο οποίος απέτισε φόρο τιμής σε μια «προσωπικότητα πέρα από τις συνηθισμένες, αλλά με μεγάλη ταπεινότητα».

«Αντιπροσωπεύει την τιμή της Γαλλίας κατά τη διάρκεια των πιο σκοτεινών ωρών της ιστορίας μας », τόνισε στο μήνυμα που ανήρτησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.