ΣΑΠΦΩ ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ, ένα εξαιρετικό βιβλίο σε μετάφραση από τα αρχαία ελληνικά της Τασούλας Καραγεωργίου, το έργο του εξωφύλλου είναι Θεώδορου Παπαγιάννη, μια επιμελημένη, καλαίσθητη, σκληρόδετη έκδοση, το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος. Εμείς εδώ στο νησί της Σαπφώς, τουλάχιστον εμείς, οφείλουμε να το διαβάσουμε και να το βάλουμε στην ψυχή μας, όχι μόνο στην βιβλιοθήκη μας!

Περιγραφή από τις εκδόσεις: Η Σαπφώ διαμορφώνει έναν κόσμο ο οποίος καταφάσκει στον έρωτα και αντιπαρατίθεται στη βία του πολέμου εισάγοντας μιαν ηθική του συναισθήματος που οι ποιότητές του καταξιώνουν την ανθρώπινη ζωή. Είναι ένας κόσμος που αποστρέφεται τον επιδεικτικό πλουτισμό, την τρυφή και τη ματαιότητα του φαίνεσθαι. Η ἀβροσύνα της σαπφικής ποίησης διαθέτει την ευωδία των ρόδων της Πιερίας, το ιμερόφωνο κελάηδημα των αηδονιών, τη γεύση του μελιού, τη λάμψη της ροδοδάκτυλης σελήνης, το φέγγος της νεότητας των κοριτσιών, τους ήχους από τα ηδύφωνα άσματα της χελλύνας, στρώμναν ἐπὶ μολθάκαν (τις μαλακές φλοκάτες), τον όμορφο νιόγαμπρο παρόμοιο με λυγερό κλαράκι και βέβαια το γλυκύπικρον ἀμάχανον ὄρπετον του έρωτα.(Τασούλα Καραγεωργίου, από τον πρόλογο του βιβλίου).

ΦΙΛΟΚΤΗΤΗΣ του Βασίλη Ζιώγα, από την σειρά των θεατρικών έργων των εκδόσεων Νίκας, που επιμελήθηκε ο Βάλτερ Μπούχνερ, καθώς και αυτό το θεατρικό του οποίου έχει γράψει και τον πρόλογο. Το εξώφυλλο έχει φιλοτεχνήσει ο Μεμάς Καλογηράτος. Αντί περιγραφής παραθέτω ένα απόσπασμα του βιβλίου: (Από το τελευταίο χορικό του έργου – ο χορός αποτελείται από Στυλίτες αναχωρητές).
ΣΤΥΛΙΤΕΣ: Το παιχνίδι µεγαλώνει τον άντρα. Ασκεί τη γνώση κι ερεθίζει τη µοίρα. Άνθος ο µύθος κι εξ αυτού ο Χριστός. Άνθος του ανθρώπου. Σκήπτρο του αντρός.
ΜΑΚΡΙΝΟΣ ΣΤΥΛΙΤΗΣ: ∆όξα και τιµή του αντρός.
ΣΤΥΛΙΤΕΣ: ∆ύναµη ο µύθος. ∆ουλεία η παρακµή του. Άνθος του ανθρώπου. Σκήπτρο του αντρός. Παιχνίδι η µοίρα. Εντός του ο άντρας. ∆ύναµη του συνετού και του γνώστη.
ΜΑΚΡΙΝΟΣ ΣΤΥΛΙΤΗΣ: Ανελέητη η µύηση...
ΣΤΥΛΙΤΕΣ: ...Άντρας ανέγγιχτος, τον άντρα δοξάζω και την κυριαρχία του, όπως η µέλισσα τη διαιώνιση των λουλουδιών. ∆εν ξέρω κανέναν, δεν βλέπω κανέναν. Σφηνώνω µόνο το σώµα µου στο τοπίο και το αποτελώ... Και µε αποτελεί. Αδύναµος στον άνεµο, του ανέµου τα χαρακτηριστικά απόκτησα. Γυµνός στη βροχή, στάζω µαζί της. Ασκίαστος στον ήλιο, έµαθα να φωτίζω κι εγώ. Ασήµαντος στο δηµιούργηµα, έµαθα να δημιουργώ κι εγώ.

ΑΡΤΖΕΝΤΙΝΑ, το βραβευμένο μονόπρακτο νεοελληνικό θεατρικό έργο του Σταύρου Δάλκου, για δύο ηθοποιούς, (Βραβεία Ένωσης Κριτικών Θεάτρου, Έπαινος, για το κείμενο, την ερμηνεία και τη συν-σκηνοθεσία), από την σειρά των θεατρικών έργων των εκδόσεων Νίκας, το επίμετρο του οποίου υπογράφει ο Μάνος Στεφανίδης. Γράφει σχετικά, ( απόσπασμα από το επίμετρο ): Ο Σταύρος ∆άλκος αξιοποιεί στο έπακρο τις δραµατικές δυνατότητες ενός λαϊκού, πρωτόγονου, αφτιασίδωτου λόγου, που όµως ψυχογραφεί στην εντέλεια αυτούς που τον εκφέρουν.

Πατάει βέβαια σε µια σίγουρη παράδοση που ξεκινάει από τον Ταχτσή, τον Σκούρτη, τον Κεχαΐδη και τον Μάτεσι, για να φτάσει στους διαλόγους του σκηνοθέτη Γιάννη Οικονοµίδη, όµως η προσωπική του µατιά είναι απόλυτα διακριτή. Στη δηµιουργία δηλαδή ενός λαϊκού θεάτρου µε την πιο ουσιαστική σηµασία του όρου. Περιγραφή: Ο Παντελής, ιδιοκτήτης του µπαρ «Αρτζεντίνα», ετοιµάζεται να κλείσει το µαγαζί, όταν δέχεται την απροσδόκητη επίσκεψη ενός παλιού του φίλου, του Αποστόλη. Παρά τις επίµονες προσπάθειες του Παντελή να τον διώξει, ο νυχτερινός αυτός επισκέπτης δεν δείχνει καµία πρόθεση να αποχωρήσει. Τα πράγµατα περιπλέκονται ακόµα περισσότερο όταν ο Αποστόλης ζητάει από τον Παντελή µία χάρη...

«Κατά τη διάρκεια της παράστασης ακούγονται πυροβολισμοί», του Δημήτρη Δρόσου, τρείς ιστορίες ενδιαφέρουσες και απολαυστικές, οι οποίες έχουν κοινό σημείο αναφοράς τους τη θεατρική σκηνή, ένα παιχνίδι με τον χρόνο, τον τόπο, τις κατατάσσεις, κινείται ανάμεσα στο κωμικό και το τραγικό! Διαβάστε το, αξίζει τον χρόνο σας! Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος!

Προσθέτω την περιγραφή του βιβλίου: Τρεις ιστορίες με κοινό σημείο τη θεατρική σκηνή. Ένας κακοποιημένος ασφαλίτης βρίσκεται αναίσθητος στο σπίτι ενός πρωταγωνιστή των αγωνιστικών μπλόκων. Μαζί με τους τρεις συντρόφους του - έναν πυρπολητή των τοίχων με εμπρηστικά συνθήματα, έναν αποτυχημένο σκηνογράφο και μια πλασιέ θρησκευτικών βιβλίων - θα μπλέξει σε μια περιπέτεια, με κωμικοτραγικές συνέπειες. Ένας Πέρσης διασωθείς από τη ναυμαχία της Σαλαμίνας εισέρχεται λάθρα στην αττική γη και προσπαθεί να διασώσει το ποιητικό έπος της πανωλεθρίας της περσικής δύναμης. Η γνωριμία του με τον Αισχύλο θα τον οδηγήσει σε μια σύγκρουση-παρωδία, πριν αρχίσει ο ποιητής να συνθέτει το έργο του. Στην πολιορκούμενη από τους Σπαρτιάτες Αθήνα ένας απογοητευμένος συγγραφέας έρχεται αντιμέτωπος με τον Αριστοφάνη, τον οποίο θεωρεί υπαίτιο της αποτυχίας του. Οι Μούσες, όμως, έχουν διαφορετικά σχέδια.

Για τους μικρούς μας φίλους αλλά και για τους εκπαιδευτικούς προτείνω τα υπέροχα βιβλία της Ράνιας Μπουμπουρή και του Μάκη Τσίτα, ΓΛΩΣΣΟΔΕΤΕΣ και ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ, σε εικονογράφηση της Ανδριάνας Ρούσου, από τις εκδόσεις Ψυχογιός! Τι ωραία βιβλία και τι ωραία ιδέα! Με αυτόν τον τρόπο και αυτά τα βιβλία, οι συγγραφείς φέρουν τα παιδιά πιο κοντά στην παράδοση, στα γλωσσικά παιχνίδια των γονιών και των παππούδων μας! Για μένα από την πλευρά της Θεατρολόγου-ηθοποιού, είναι χρήσιμα εργαλεία για όσους δουλεύουν με παιδιά, σε θεατρικά εργαστήρια, γενικότερα για εκπαιδευτικούς, λογοθεραπευτές, κ. ά.

Παραθέτω πέρα από τις δικές μου σκέψεις την περιγραφή των βιβλίων: ΓΛΩΣΟΔΕΤΕΣ Οι γλωσσοδέτες είναι παιχνίδια με λέξεις που είναι δύσκολο να τις προφέρουμε και μάλιστα όλες μαζί, γρήγορα και σωστά, δηλαδή είναι παιχνίδια σχεδιασμένα να μας μπερδεύουν. Κι επειδή είναι πολύ διασκεδαστικοί, υπάρχουν μέχρι σήμερα από τα χρόνια τα παλιά. Και μας μπερδεύουν κι εμάς τη γλώσσα, όπως μπέρδευαν τη γλώσσα των γιαγιάδων και των παππούδων των γιαγιάδων και των παππούδων μας, και των δικών τους γιαγιάδων και παππούδων.

Τι λέτε, πάμε να διαβάσουμε μερικούς από τους πιο αγαπημένους και γνωστούς γλωσσοδέτες; Άραγε, πόσο γρήγορα μπορούμε να τους πούμε;
ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ Τα χρόνια τα παλιά, δεν μπορούσαν όλοι να πάνε στο σχολείο, ούτε και μπορούσαν όλοι να έχουν βιβλία στο σπίτι τους. «Και πώς μάθαιναν τότε;» σίγουρα θα λέτε με τον νου σας. Μάθαιναν μέσα από τις γνώσεις και τις εμπειρίες των άλλων• κι ένας τρόπος για να το πετύχουν αυτό ήταν μέσα από τις παροιμίες: φράσεις σύντομες, παραστατικές και συχνά αστείες, βγαλμένες από την καθημερινή ζωή.

Στο βιβλίο αυτό θα γνωρίσουμε τις πιο απολαυστικές παροιμίες, που δίδασκαν τις γιαγιάδες και τους παππούδες των γιαγιάδων και των παππούδων μας, και τις γιαγιάδες και τους παππούδες των δικών τους γιαγιάδων και παππούδων. Πάμε, λοιπόν!Η παράδοση είναι κάτι ζωντανό.

Ζει και αναπνέει και υπάρχει γύρω μας. Θα ’χετε ακούσει, βέβαια, ότι παράδοση είναι ο τρόπος ζωής, τα ήθη και τα έθιμα των γονιών, των γιαγιάδων και των παππούδων μας. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό! Είναι και κάτι απίστευτα διασκεδαστικό! Μπορεί να μας προσφέρει ώρες χαράς, παιχνιδιού και απόλαυσης. Ανοίξτε αυτό το βιβλίο και θα καταλάβετε!το πώς!

*Η Αθανασία Δαφιώτη είναι Δημοσιογράφος-Θεατρολόγος