Στην κατάμεστη δικαστική αίθουσα, ο δικηγόρος υπεράσπισης, Chris Dupont, ρώτησε τον Michael West, έναν υπάλληλο στο εθνικό καταφύγιο άγριας ζωής «Cabeza Prieta» στην έρημο της Αριζόνα των ΗΠΑ, εάν γνώριζε ότι έπεφταν νεκροί πεζοί μετανάστες από τη δίψα. «Ναι» απάντησε δεν γνώριζε όμως τον ακριβή αριθμό των θυμάτων.

Ωστόσο, το αμερικανικό δικαστήριο καταδίκασε τους εθελοντές της ανθρωπιστικής οργάνωσης «No More Deaths» που εδρεύει στην Αριζόνα, επειδή άφηναν νερό και φαγητό στη διαδρομή του θανάτου που ακολουθούν οι μετανάστες για να περάσουν στις ΗΠΑ μέσα από την κοιλάδα Γκράουλερ.

Οι εθελοντές είχαν βρει μέχρι τώρα 32 νεκρούς και καταδικάστηκαν επειδή εισήλθαν χωρίς άδεια στο καταφύγιο Άγριας Ζωής από 4 έως 6 μήνες στη φυλακή.

Η ομάδα υπεράσπισης του Dupont ισχυρίστηκε ότι οι ειλικρινείς αξίες των εθελοντών τους υποχρέωσαν να βοηθήσουν τους μετανάστες που πεθαίνουν και ότι δεν ήξεραν ότι η αλληλεγγύη είναι αδίκημα που μπορεί να διώκεται στις ΗΠΑ.

Συνολικά, στις μεθοριακές περιοχές των ΗΠΑ με το Μεξικό έχουν καταγραφεί περισσότεροι από 7.000 θάνατοι (συντηρητική εκτίμηση) από τότε που η κυβέρνηση του Μπιλ Κλίντον ανέπτυξε για πρώτη φορά την ισχύουσα στρατηγική αποτροπής εισόδου μεταναστών από τα σύνορα το 1994.

Περισσότεροι τοίχοι, περισσότερο ανεπτυγμένες τεχνολογικά συσκευές επιτήρησης και περισσότεροι ένοπλοι άνδρες στα σύνορα (από 4.000 το 1994 – 21.000 το 2014) εμποδίζουν την πρόσβαση σε μετανάστες πιέζοντας τους απελπισμένους αυτούς ανθρώπους να κάνουν πιο μακρινές διαδρομές μέσα από έρημες περιοχές, όπως η «Cabeza Prieta».

Σύμφωνα με τον ανθρωπολόγο Jason De León, ο οποίος είναι επικεφαλής της έρευνας: «Μετανάστευση χωρίς χαρτιά» «δεν υπάρχει κανένας τρόπος να μεταφέρουν αρκετό νερό για να κρατήσει έξι ημέρες μέσα στην έρημο. Θα έπρεπε να κουβαλούν τουλάχιστον 10 γαλόνια» λέει, και «τα περισσότερα που μπορούν να μεταφέρουν είναι τέσσερα».

Σε αυτό το πλαίσιο, δημιουργήθηκαν από το 2004 εθελοντικές ομάδες για να παρέχουν άμεση βοήθεια και να ευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη για την διαδρομή του θανάτου στα σύνορα των ΗΠΑ.

Περίπου το ίδιο χρονικό διάστημα, η συνοριοφυλακή άνοιξε το Camp Grip, με βάση το καταφύγιο της Cabeza Prieta, και άρχισε να συνεργάζεται στενότερα με στελέχη του Fish and Wildlife όπως η West. Τα φορτηγά F-150 της Frontier Patrol και τα ATV άρχισαν να διασχίζουν την προστατευμένη περιοχή άγρια ζωής και ο οργανισμός εγκατέστησε ένα δίκτυο κάμερας. Ήταν μία από αυτές τις κάμερες που ειδοποίησε τη West για το λευκό φορτηγό των εθελοντών της «No More Deaths» το 2017.

Οι τέσσερις εθελοντές στάθμευσαν το φορτηγό και άρχισαν να προχωρούν στην έρημο, μεταφέροντας βαριά σακίδια γεμάτα νερό και κουτάκια φασολιών στην ανυπόφορη ζέστη των 45 βαθμών Κελσίου.

Δεν μπορούσαν να καθίσουν για να ξεκουραστούν αφού το έδαφος ήταν ζεστό και οι κάκτοι τρυπούσαν τα παπούτσια τους αναγκάζοντας τους να σταματούν αρκετές φορές για να βγάλουν τα αγκάθια.

Μερικές μέρες αργότερα, τον Ιούνιο του 2017, άνδρες της εταιρίας φύλαξης West μπήκαν στα γραφεία της ανθρωπιστικής οργάνωσης και πήραν τους 4 εθελοντές που είχαν δει στις κάμερες να αφήνουν νερό και τρόφιμα.

Η δίκη τους έγινε τον περασμένο μήνα στην Αριζόνα.

Στις 18 Ιανουαρίου, ο δικαστής Bernardo Velasco έκρινε ότι οι τέσσερις εθελοντές ήταν ένοχοι σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετώπιζαν επειδή κακοποίησαν μια «παρθένα φύση» και αυτή η δίκη ήταν η πρώτη από τις τέσσερις υποθέσεις της οργάνωσης «No More Deaths» που κρίθηκαν φέτος καταδικάζοντας στην ουσία την αλληλεγγύη προς τους μετανάστες.

Ένας εναγόμενος, μάλιστα, ο Scott Warren, αντιμετωπίζει κατηγορίες κακουργήματος με ποινή έως 20 χρόνια φυλάκισης για παροχή ιατρικής βοήθειας.

«Δεν είχα καταλάβει» δήλωσε μια εθελόντρια κατά τη διάρκεια της απολογίας της «ότι η ανθρωπιστική βοήθεια είναι έγκλημα».