Τη Λέσβο επισκέφτηκε τις ημέρες αυτές ο Erik Marquard, νεοεκλεγής ευρωβουλευτής των Πράσινων της Γερμανίας,  συνοδευόμενος από την Γιαμίλα Σέφερ αντιπρόεδρο των Γερμανών Πράσινων. Ο Ερικ Μάρκαρντ έχει επισκεφτεί και άλλες φορές τη Λέσβο κατά το παρελθόν με την ιδιότητα του ως φωτογράφος και είχε την ευκαιρία να δει και πάλι από κοντά στην κατάσταση στο νησί ως μέλος πια του Ευρωκοινοβουλίου.

Κατά την επίσκεψή τους είχαν την ευκαιρία να μιλήσουν με φορείς, πολίτες αλλά και εθελοντές που εμπλέκονται στο προσφυγικό, επισκεπτόμενοι το καμπ της Μόριας, του Καρά-τεπέ, το Πίκπα, την Φρόντεξ, την Ύπατη αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, την Ελληνική Αστυνομία καθώς και τον νέο Δήμαρχο Μυτιλήνης Στρατή Κύτελη, συνοδευόμενοι από τον Μιχάλη Μπάκα, επικεφαλής της καμπάνιας των Οικολόγων Πράσινων στις πρόσφατες ευρωεκλογές.  

Αναχωρώντας από τη Λέσβο ο κ. Μάρκαρντ δήλωσε στο «Ν»:   

«Είναι ντροπιαστικό για την Ευρώπη ότι με τη συμφωνία ΕΕ- Τουρκία τα ελληνικά νησιά χρησιμοποιούνται για να αποτρέψουν τη μετανάστευση προς αυτή.  Αντί για την εξεύρεση λύσης μια ανθρωπιστική κρίση έκτακτης ανάγκης γίνεται πια μόνιμη κατάσταση. Όσο περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη συμμετέχουν στην υποδοχή των προσφύγων τόσο πιο εύκολη θα είναι η λύση. Μπορεί να υπάρχουν καταυλισμοί στα ελληνικά νησιά όταν πληρούν τους όρους διαβίωσης αλλά όταν οι καταυλισμοί είναι γεμάτα, όπως τώρα, πρέπει οι άνθρωποι να προωθηθούν και να φιλοξενηθούν άμεσα αλλού. Τη χρονιά αυτή έχουν φτάσει 5 φορές περισσότεροι άνθρωποι στην Ελλάδα απ’ ότι στην Ιταλία αλλά αυτό δεν έχει απασχολήσει καθόλου την Ευρώπη. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει δυνατότητα για ιατρική περίθαλψη και υποδοχή προσφύγων και μόνο στη Μόρια υπάρχουν 4,000 περισσότεροι άνθρωποι από την χωρητικότητα του κέντρου. Η νέα κυβέρνηση έχει κάνει τους ανθρώπους να νιώθουν ακόμα πιο ανασφαλείς. Η περεταίρω υποβάθμισή της υγειονομικής περίθαλψης ή η μείωση του μεγέθους των καμπ θα οδηγήσει σε περισσότερους ανθρώπους να υποφέρουν και όχι στην εξαφάνιση της μετανάστευσης. Ελπίζω οι επικεφαλής της κυβέρνησης να δουν την πραγματικότητα και να προσπαθήσουν να σώσουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια λύνοντας προβλήματα. Όταν οι άνθρωποι υποφέρουν, πρέπει να τους σώζουμε, και όχι να συζητάμε απλά γι’ αυτό σε συνδιασκέψεις, όπως γίνεται συχνά στην Ευρωπαϊκή Ένωση.»