Με σημερινή ανακοίνωση του το ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών κρίνει ως θετική την εξέλιξη που σημειώθηκε χτες στο ζήτημα που δημιουργήθηκε με την απόφαση για μείωση των τμημάτων στο Μουσικό Σχολείο Μυτιλήνης.

Αναλυτικά η ανακοίνωση έχει ως εξής: «Η εκπαιδευτική κοινότητα και η τοπική κοινωνία τον τελευταίο καιρό γίναμε μάρτυρες μιας πολυπαιγμένης κόπιας του μακροχρόνιου σήριαλ λειτουργία και στέγαση του Μουσικού Σχολείου Μυτιλήνης-συστέγαση με το 5ο Γυμνάσιο Μυτιλήνης.
Η σχεδιασμένη συρρίκνωση του Μουσικού Σχολείου που δρομολογήθηκε από την Διοίκηση της Εκπαίδευσης με την περικοπή ενός τμήματος εισόδου της Α’ Τάξης Γυμνασίου παρουσιάστηκε καθόλα «σύννομη» σύμφωνα με τους εμπνευστές και με βάση την νομοθετική εργαλειοθήκη που ψήφισαν και εφάρμοσαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ(ΚΙΝΑΛ) αλλά και σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.
Η κλιμακούμενη δράση, η σθεναρή αντίδραση των εκπαιδευτικών, μαθητών, και γονιών του Μουσικού Σχολείου στην αρνητική αυτή εξέλιξη, η αμέριστη συμπαράσταση όλης της εκπαιδευτικής κοινότητας, της τοπικής κοινωνίας αλλά και η Πανελλήνια ευαισθητοποίηση με τη συλλογή χιλιάδων υπογράφων στήριξης στο δίκαιο αίτημα είχαν αποτέλεσμα την ανάκληση της απόφασης περικοπής του τμήματος.
Έγινε ένα πρώτο βήμα, μετράμε μια νίκη που την αξία της δεν την υποβαθμίζει το προεκλογικό φόντο και οι μικροκομματικές επιδιώξεις των μνηστήρων της κυβερνητικής εξουσίας και εναλλαγής. Απεναντίας τα γεγονότα αναδεικνύουν πως το πραγματικό πρόβλημα είναι η πολιτική των κομμάτων εξουσίας και των δορυφόρων τους.
Η ανάδειξη του ζητήματος της λειτουργίας του Μουσικού Σχολείου και της συστέγασης με το 5ο Γυμνάσιο, μαρτυρά το πόσο επιμελώς το Υπουργείο της «εύρυθμης λειτουργίας των σχολείων», η Διοίκηση της Εκπαίδευσης, η Τοπική Διοίκηση αλλά και οι παραγοντίσκοι αιρετοί με τους διορισμένους του κυβερνητικού-εργοδοτικού συνδικαλισμού στα Υπηρεσιακά Συμβούλια Διοίκησης προσπαθούν να κρύψουν, με υπερβάλλοντα ζήλο και σε πλήρη σύμπνοια, κάτω από το χαλί τα τεράστια προβλήματα.
Έντεχνα καλλιεργούν και μεταθέτουν τις ευθύνες λειτουργίας των σχολικών μονάδων στους Συλλόγους Διδασκόντων και στους Συλλόγους Γονέων όπως εκφράζεται και μέσα από τη λογική της αυτοαξιολόγησης-αξιολόγησης της Σχολικής Μονάδας. Μας βάζουν να μοιράσουμε την φτώχεια μας, αναγορεύουν το θύμα σε θύτη και στρώνουν το έδαφος για περικοπές και υποβιβασμούς που «σύννομα» και αγόγγυστα έρχονται να επιβάλλουν.
Χρόνια κρύβονται οι υπεύθυνοι κάτω από τον μπερντέ της συμπερίληψης, της ωραιοποίησης και της επιβολής σιγής ιχθύος όπως απαιτούν «τα σωστά και καθιερωμένα» Μας θυμίζουν κουνώντας μας το δάχτυλο απειλητικά ότι «θα παλέψουμε πάρα πολύ γι αυτή την υπόθεση, όμως όταν φτάσουμε σε αδιέξοδα θα χρησιμοποιήσουμε τα έννομα διοικητικά όργανα ώστε να παρθούν αποφάσεις» (δηλ. Περ/κής Δ/ντριας).
Τα αδιέξοδα φαίνεται τα δημιουργούν οι διεκδικήσεις των εκπαιδευτικών να εργάζονται απρόσκοπτα και με αξιοπρέπεια, η απόφαση των μαθητών να κυνηγήσουν τα όνειρά τους και το αίτημα των γονιών να μπορούν σε κάθε περίπτωση να ανταποκριθούν στην ικανοποίηση των αναγκών των δικών τους και των παιδιών τους.
Γίνεται φανερό ο πρόσκαιρος και ο περιορισμένος χαρακτήρας μιας κατάκτησης αν δεν στοχεύσουμε στη ρίζα των προβλημάτων, στις πραγματικές αιτίες. Τα αδιέξοδα οφείλονται στις περικοπές, στην υποχρηματοδότηση, στην υποστελέχωση, στις ελαστικές σχέσεις εργασίας, στην χρόνια αδιοριστία, σε όλο το αντιδραστικό, αντιεκπαιδευτικό, αντιπαιδαγωγικό πλαίσιο που υιοθέτησαν και εφάρμοσαν όλες οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα μαζί και η σημερινή κυβέρνηση σύμφωνα με τις επιταγές της ΕΕ, τις οδηγίες του ΟΟΣΑ , τις επιδιώξεις του ΣΕΒ των επιχειρηματικών και μονοπωλιακών ομίλων..
Όλα τα παραπάνω αποτελούν τον πυρήνας της πολιτικής και των προγραμμάτων όλων των αστικών κομμάτων που στηρίζουν την «ανάπτυξη» της κερδοφορίας του Κεφαλαίου με όποια κυβερνητική σύνθεση και να βρίσκονται.
Στον αγώνα για μόρφωση, ζωή και δουλειά με δικαιώματα κανένας μόνος του.
Στην ολομέτωπη επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα, οι συνταξιούχοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι φτωχοί και μικρομεσαίοι αγρότες, οι γυναίκες, η νεολαία και οι άνεργοι αντιπαραθέτουμε τον ταξικά προσανατολισμένο αγώνα μας, δημιουργούμε όρους και προϋποθέσεις για την οργάνωση της κοινωνικής συμμαχίας στην βάση της ικανοποίησης των σύγχρονων αναγκών μαςκαι απαιτήσεων μας».