Στη συνεργασία του με τον Ταξιάρχη Βέρρο από την έναρξη λειτουργίας του Δήμου Δυτικής Λέσβου, στα αγκάθια που προέκυψαν στην πορεία καθώς και στην υπόθεση Αφεντέλλι, αναφέρθηκε μιλώντας  στο «Ν» 99 fm και στην εκπομπή «Πρωινοί Διάλογοι» ο πρώην Γενικός Γραμματέας Άρης Ελευθερίου.

Σε μια συνέντευξη ποταμό, ο κ.Ελευθερίου, εξήγησε αναλυτικά τους λόγους για τους οποίους θέλησε για δεύτερη φορά με την Αυτοδιοίκηση για δεύτερη φορά μετά την οχταετή θητεία του στο Δήμο Καλλονής από το 1995 έως το 2003.

«Ο λόγος της ενασχόλησής μου με την αυτοδιοίκηση δεν σχετίζεται με κάποια προσωπική φιλοδοξία, είπε, σχετίζεται αποκλειστικά με την ανάγκη που νιώθω να προσφέρω στον τόπο μου. Αυτό αποτέλεσε το μοναδικό κίνητρο μου και το 1995 σε δύσκολες εποχές για την αυτοδιοίκηση, αλλά και τώρα όταν μαζί με άλλους τοπικούς φορείς της Δυτικής Λέσβου, μπήκα μπροστά το 2017 για τη διάσπαση του ενιαίου Δήμου. Έβλεπα την περιφέρεια του νησιού να μαραζώνει εξαιτίας του Καλλικράτη και το μεγαλύτερο ποσοστό των έργων και των χρηματοδοτήσεων να κινείται προς την πρωτεύουσα. Σήμερα παρά τις όποιες δυσκολίες υπάρχουν, θεωρώ ότι από τη διάσπαση ωφελήθηκαν και οι δύο δήμοι».

Αναφερόμενος ο κ.Ελευθερίου στη συνεργασία του με τον Ταξιάρχη Βέρρο, σημείωσε ότι αυτή ξεκίνησε την περίοδο της που γινόταν η προσπάθεια για τη διάσπαση του Δήμου. «Αποδέχθηκα την πρότασή του, μετά τις εκλογές για τα καθήκοντα του Γενικού Γραμματέα του Δήμου κι αυτό γιατί θεώρησα τότε ότι με την εμπειρία και τις γνώσεις μου θα βοηθούσα ώστε να στηθεί από την αρχή ο νέος δήμος σε σωστές βάσεις».

Όπως σημείωσε ο πρώην Γενικός Γραμματέας, η συνεργασία με τη Δημοτική Αρχή Βέρρου, δεν ήταν ανέφελη. «Υπήρχαν προβλήματα κυρίως με ορισμένους συμβούλους του δημάρχου. Από τότε είχα επισημάνει τα ζητήματα που υπήρχαν στο Δήμαρχο. Μάλιστα κάποια στιγμή υπέβαλα εγγράφως την παραίτησή μου η οποία δεν έγινε αποδεκτή».

Εστιάζοντας στην υπόθεση Αφεντέλλι, ο Άρης Ελευθερίου εξήγησε αναλυτικά τους λόγους για τους οποίους έφτασε στο σημείο να παραιτηθεί, ενώ σημειώνει πως ποτέ δεν πίεσε το δήμαρχο να δώσει εντολή (εντέλλεσθε) στην Υπηρεσία Δόμησης.

«Με δύο διαφορετικά έγγραφα είχα ζητήσει εγώ προσωπικά ως Γενικός Γραμματέας από την ΥΔΟΜ να ανακαλέσει την προέγκριση της οικοδομικής άδειας στην παραλία της Ερεσού κατ’ εφαρμογή της απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου. Δεν μπορούμε να παίρνουμε μια απόφαση για τα μάτια του κόσμου και να μην κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να υλοποιηθεί. Ο λόγος της μη ανάκλησης, που ανέφερε η ΥΔΟΜ είναι ότι δεν είναι αρμόδια να ερευνήσει τα ζητήματα που αφορούν τα έγγραφα του ιδιοκτήτη γιατί πρέπει να υπάρχει δικαστική απόφαση. Τους εξήγησα ωστόσο ότι δικαστική απόφαση για το συγκεκριμένο ζήτημα υπάρχει από το 1998 με απόφαση του Αρείου Πάγου».   

Ο πρώην Γενικός Γραμματέας του Δήμου Δυτικής Λέσβου, αφού αναφέρθηκε στο ιστορικό της υπόθεσης Αφεντέλλι το οποίο επί της ουσίας ξεκινά από τη δεκαετία του 1960 με την κτηματογράφηση της παραλίας την περίοδο εκείνη από το Δήμο Ερεσού, τόνισε πως ακόμη και σήμερα υπάρχει τρόπος να σωθεί η παραλία.

«Ο αιγιαλός και η παραλία είναι ένα πράγμα εκτός συναλλαγής και δεν μπορεί ούτε να πουληθεί, ούτε να μεταβιβασθεί ούτε και να αγοραστεί. Αυτό σημαίνει πως επί της ζώνης αυτής κανείς δεν μπορεί να αποκτήσει δικαιώματα είτε έχει είτε δεν έχει συμβόλαια. Ο Δήμος λοιπόν σε αυτή τη βάση μπορεί να προσφύγει στα πολιτικά δικαστήρια, διότι το δημόσιο αγαθό ακόμη και αν μεταβιβαστεί, δεν αποκτά κανείς δικαίωμα σε αυτό. Αν λοιπόν αποδειχθεί ότι αυτό το κομμάτι είναι παραλία τότε χάνουν όλοι τα δικαιώματα εκμετάλλευσής του».