Οι σημερινές μου βιβλιοπροτάσεις έχουν να κάνουν με την μουσική και το θέατρο. Δυο τέχνες ξεχωριστές και αγαπημένες! Για μικρούς και μεγάλους, με ψυχοθεραπευτικές ιδιότητες!

Ξεκινώ με το βιβλίο για παιδία του Ευγένιου Τριβιζά. Σε εικονογράφηση του Stephen West. Με ζωάκια, μουσικές και περιπέτειες πολλές! Πρωταγωνιστής, Το κουνέλι με το μαντολίνο! Ένα κουνέλι που αγαπούσε την μουσική! «Ένα κουνέλι γελαστό και φίνο που το λέγαν Λίνο Κουνελίνο». Πήγαινε με χαρά στο σχολείο, μαθαίνει πράγματα και εμείς μαζί του. Μαθαίνει και γνωρίζει όμως και την κακή συμπεριφορά κάποιον παιδιών, το λεγόμενο μπούλιγκ, τον εκφοβισμό, όταν βλέπουν ότι ο Λίνος, δεν έχει τα ίδια γούστα με εκείνους, τα γούστα των πολλών. Προτιμά το κουνουπίδι από τα καρότα. Τους ενοχλεί το λευκό του χρώμα, που δεν είναι πορτοκαλί σαν των πολλών! Σύντομα θα ανακαλύψει ότι δεν συμβαίνει μόνο σε εκείνον αυτό. Αποκτά έναν φίλο, ομοιοπαθή.
Τους ‘’σώζει’’ μια σπουδαία συμβουλή, που τους δίνει ένα πουλί! Η κουκουβάγια η σοφή! Αποφάσισα και εγώ να σας την γράψω εδώ! «Αυτοί που κάνουν τον νταή, είναι, να ξέρετε, οι πιο δειλοί! Μη φοβάστε ούτε μια στάλα! Πηγαίνετε αμέσως να τα πείτε όλα στη δασκάλα!» Έτσι και έκαναν, για να τους πει αυτή, με αγάπη και στοργή , πως όλοι είμαστε διαφορετικοί! Το είπε σε όλους δηλαδή!
Την συνέχεια θα την βρείτε στο βιβλίο! Ένα ακόμα θα σας πω! Όταν μεγάλωσε ο Λίο, έγινε του πενταγράμμου αστέρας μεγάλος και τρανός! Αυτός ο διαφορετικός!
Στη συνέχεια του βιβλίου, θα βρείτε μια σειρά από παιχνίδια-ασκήσεις και πληροφορίες που μου άρεσαν πολύ! Ελπίζω να αρέσουν και σε σας! Καλή ψυχαγωγία!

Από τα Ελληνικά Γράμματα, κυκλοφορεί και το επόμενο βιβλίο που έχω να σας προτείνω με θέμα μουσικό και πανανθρώπινο! Αυτό του Γιάννη Ζουγανέλη, με τίτλο Τάδε έφη.. άνθρωπος- Εν χορδές και οργάνοις. Το οποίο περιέχει και το ομότιτλο cd. Η αγάπη για την ζωή, είναι η κινητήρια δύναμη για την συγγραφή αυτής της συλλογής κειμένων. Διαβάστε το ακούγοντας παράλληλα την μουσική του ψηφιακού του δίσκου που συνοδεύει το βιβλίο του! Μια μουσική ‘αλλιώτικη’, ‘’υπερκόσμια και σχεδόν διονυσιακά γήινη’’! Αυτός ο συνδυαστικός τρόπος, ( ακρόασης και ανάγνωσης), δίνει μια άλλη διάσταση στα ‘πράγματα’! Ακλούθησα αυτή την συμβουλή, προτείνω να την ακολουθήστε και εσείς, αξίζει τον χρόνο σας!
Κρατώ και μοιράζομαι μαζί σας την ακόλουθη φράση του από το κείμενο του με τίτλο «Ο Θεός του Θεάτρου», ( για να οδηγηθούμε ομαλά και στις επόμενες βιβλιοπροτάσεις),
Θέατρο-θεάζω-τη ζωή, χαίρομαι, κλαίω, γελάω, πονάω, σκέπτομαι, ψυχαγωγούμαι-διασκεδάζω, κοινωνικοποιούμαι, συνυπάρχω. Ζω!

Για όσους αγαπάμε το θέατρο. Το νεοελληνικό θέατρο και τους νέους έλληνες συγγραφείς, έχω να προτείνω και να σας γνωρίσω όσο είναι δυνατό να γίνει αυτό μέσα σε λίγες γραμμές, δυο αλλιώτικα θεατρικά έργα, που κυκλοφόρησαν πρόσφατα από τις εκδόσεις Κέδρος.

ΤΟ ΕΛΑΦΙ , βραβευμένο θεατρικό έργο, του Πάνου Αντωνόπουλου. Ξεκινά με μουσική. (Το αναφέρω για να συνδέσω με τα παραπάνω). Εποχή φθινόπωρο, όπως τώρα. Πέντε πρόσωπα. 15 σκηνές. Μικρές σκηνές. Σκηνοθετικές οδηγίες λεπτομερείς, όπως τον παλιό καλό καιρό! Το θέμα δυστυχώς, επίκαιρο! Κακοποίηση, σεξουαλική! Η Έλσα και η Πόλυ, σηκώνουν το βάρος του έργου, οι δύο αυτές αδερφές θύματα και θύτες, σηκώνουν στην ψυχή τους και το βάρος μια ζωής που δεν τους άξιζε! Όταν τα πράγματα φαίνονται αλλιώς και αλλιώς είναι! ‘’Βιασμένες στην ψυχή και στο σώμα’’, όπως θα ακούσουμε την Έλσα, να λέει σε μονόλογο της, από έναν πα-τερα, τέρας, αποζητούν να ελευθερωθούν, μέσω της φυλάκισης τους, μετά την ομολογία τους, ότι, σκότωσαν τον βιαστή τους, μετά τον πρόσφατο θάνατο της άρρωστης μητέρας τους, σε ένα πρόσωπο και μάλιστα με μια ιδιότητα συμβολική, σε έναν δάσκαλο! Οι ‘δάσκαλοι’ ξέρουν πάντα κάτι παραπάνω από αυτά που νομίζουμε! Συμβολισμοί! Ο λύκος και το ελάφι! Φταίει πάντα ο λύκος τελικά; Και το ελάφι; Είναι αυτό που φαίνεται; Πότε φανερώνεται; Ίσως όταν έχουν ανάγκη να το δουν, να περάσει έξω από το παράθυρο τους, ως μορφή παρηγορητική. Αυτό το σύμβολο της αρετής και του ήθους, εδώ λειτουργεί και ως ελπίδας σύμβολο.
Ο δάσκαλος, ο ταχυδρόμος, ο μετανάστης από την Συρία, τι ρόλο θα παίξουν σε όλα αυτά; Μα είναι τόσο δύσκολο να ζήσει κανείς μια ανθρώπινη ζωή; Μια αξιοπρεπή ζωή; Γιατί οι άνθρωποι να ζουν σε συνθήκες κόλασης, εν καιρώ πολέμου αλλά και ειρήνης;
Η ζωή έχει ανατροπές και ευτυχώς και το καλό της πρόσωπο. Υπάρχει δικαιοσύνη, δικαίωση και κάθαρση! Ας περνά και από το καθαρτήριο τις ψυχές μας!
Έργο ‘σύντομο’ και ‘περιεκτικό’! Το ‘’ρουφάς’’, το κείμενο ‘ρέει’, δεν σε αφήνει να το αφήσεις πριν δεις ‘’το ελάφι’’ να περνά μπροστά από το παράθυρο των κοριτσιών, κλείνοντας το έργο!

Το θεατρικό έργο Ονόριο-Τα ανομήματα ενός εγκληματία, γράφτηκε στην πρώτη καραντίνα, όπως αναφέρει στο σημείωμα του ο συγγραφέας. Το οποίο πρόλαβε κιόλας να ανεβεί στην σκηνή και μάλιστα σε συν σκηνοθεσία του ίδιου του Στέφανου Παπατρέχα και του Λάζαρου Βαρτάνη.

Το κολαστήριο, η αμαρτία, το έγκλημα και εδώ παρόν! Άλλο ένα κοινό σημείο αναφοράς και στα δύο έργα είναι το ζήτημα της ηθικής. Οι άγγελοι και οι δαίμονες, τα μυστικά, τα ψέματα και οι αλήθειες, η ζωή και ο θάνατος, μα και οι ανατροπές παρόντα και σε αυτό το έργο, όλα τα παραπάνω! Μα με τρόπο διαφορετικό και ιδιαίτερο!

Στο θεατρικό έργο, με στοιχεία του ‘’ θεάτρου του παραλόγου’’, μια σκοτεινή υπόθεση σε χρόνους Μεσαιωνικούς μεταφερμένη, του ηθοποιού-σκηνοθέτη και μουσικού Στέφανου Παπατρέχα, νεότατου και πολλά υποσχόμενου συγγραφέα.

Και εδώ υπάρχει αυτό το κάτι το ‘’παλιακό’’, έντιμο και αγαπημένο! 14 τα πρόσωπα του έργου, 4 οι πράξεις, με τις δικές τους σκηνές! Σύντομες! Και εδώ αρκετές σκηνοθετικές οδηγίες! Μουσικές! Ο χώρος αρχικά μοναστηριακός! Πολλές οι περιπέτειες, η άβυσσος της ψυχής των ανθρώπων! Τα θέλω και τα μπορώ! Και εδώ, με διαφορετικό τρόπο άλλα φαίνονται και άλλα είναι κάποια πρόσωπα, πίσω από τα προσωπεία και καταστάσεις κρυμμένα! ‘’ Πολλά που βλέπουν τα μάτια σου μπορεί να κρύβουν άλλα, που ούτε καν φαντάζεσαι’’. Και ‘’υπάρχουν μόνο έξυπνοι και αφελείς’’;

Τελικά υπάρχει ο χώρος εκείνος όπου μπορεί κανείς να ζήσει ήσυχα, ανθρώπινα και ωραία; Η ελευθερία, είναι σπουδαίο πράγμα, ο έρωτας είναι σπουδαίος και ‘η σωτηρία της ψυχής, είναι πολύ μεγάλο πράγμα’, διαχρονικά! Όπως και να είναι η γραφή και ματιά του συγγραφέα πάνω στα θέματα αυτά! Πάντως στο έργο τούτο διαβάζουμε μεγάλες αλήθειες, διαχρονικές!

Όπως αυτή: ‘’Οι άνθρωποι χωρίζονται σε πεινασμένους και χορτάτους. Οι πεινασμένοι κοιτάνε πώς θα γίνουν χορτάτοι και οι χορτάτοι, για να μπορούν να συνεχίσουν να τρώνε, κοιτάνε πώς θα μείνουν πεινασμένοι όλοι οι άλλοι.’’
Ας θυμηθούμε και ας κρατήσουμε και τούτη την αλήθεια: ’’Από τις κλοπές και τις απάτες μένει μόνο σταχτή.’’ Όποιος εξαπατά θα έρθει η στιγμή να τιμωρηθεί γι αυτό, θα πληρωθεί το τίμημα αργά ή γρήγορα! Όπως λέει ο σοφός λαός, ‘’Ανεμομαζέματα-διαβολοσκορπίσματα’’! Άγραφοι αιώνιοι κανόνες!

‘’Η ιστορία της σκηνής ειπώθηκε’’. Και διαβάζοντας το δεν ένιωσα καθόλου εξαπατημένη!

Το ίδιο φαντάζομαι και όποιος/α το διαβάσει! ‘’Ας μείνουμε ανοιχτοί στην αποπλάνηση μας’’, όπως μας ζητά ο συγγραφέας, παραφράζοντας τα λόγια του Μασιέ Απλοντιζέ, και ας το φανταστούμε το έργο στη σκηνή , ας φτιάξουμε εικόνες θεατρικές διαβάζοντας τις σκηνές του! Διότι κάθε θεατρικό έργο γράφεται για να παιχτεί, αφού διαβαστεί!

Μακάρι να γίνει η παρουσίαση μου αφορμή για να δούμε στο μέλλον αυτά τα υπέροχα θεατρικά έργα, -που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Κέδρος, που στηρίζουν τους νέους έλληνες συγγραφείς, - να ζωντανεύουν στην σκηνή από τις θεατρικές μας ομάδες εδώ στο Βόρειο Αιγαίο, και ειδικότερα από κάποια από τις ερασιτεχνικές ομάδες του νησιού όπου ζούμε στην Λέσβο!

*H ΑθαΝασια Δαφιώτη είναι Δημοσιογράφος-Θεατρολόγος