Βυζάντιο! Έρωτας, θυσίες, εκστρατείες, αποχωρισμοί, δολοπλοκίες, μα και λύτρωση. Όλα τα συναντάμε στο νέο μυθιστόρημα της Άννας Γαλανού.

Ένα βιβλίο που μπορεί κάποιος να βρει στην έκθεση βιβλίου που πραγματοποιείται αυτές τις μέρες στην πόλη της Μυτιλήνης. Στις 26 Αυγούστου ημέρα Πέμπτη, η συγγραφέας θα υπογράφει το βιβλίο της. Αφορμή αποτελεί η παρουσία της στην έκθεση, για την ακόλουθη συνέντευξη που ακολουθεί.

Κυρία Γαλανού, τι αποτελεί για σας πηγή έμπνευσης;

Η έμπνευση δεν είναι κάτι που μπορώ εύκολα να περιγράψω με λόγια. Έρχεται απρόσκλητη, καταλαμβάνει τη σκέψη μου και κυριαρχεί στο μυαλό μου, ανοίγοντάς μου δρόμους δημιουργίας. Συνήθως είναι κάποιο πρόσωπο, άγνωστο σ’ εμένα, που όμως κεντρίζει το ενδιαφέρον μου. Οι ανθρώπινες ιστορίες και οι διαφορετικές απόψεις επίσης πάντα με προβληματίζουν και μου δημιουργούν σκέψεις, όπως και τα γεγονότα που συμβαίνουν γύρω μου• όλα αυτά μπορούν να με επηρεάσουν συναισθηματικά. Η έμπνευση αποτελεί για μένα θεόσταλτο δώρο• χωρίς αυτή μου είναι αδύνατον να δημιουργήσω.

Στην προκειμένη περίπτωση, γιατί το Βυζάντιο, και μάλιστα σε μία από τις πιο ταραγμένες περιόδους του;

Το βιβλίο Στην Πόλη των λυγμών δεν είναι αποτέλεσμα μόνο έμπνευσης, γράφτηκε συνειδητά και για συγκεκριμένους λόγους. Ανέκαθεν μ’ ενοχλούσε το γεγονός ότι η περίοδος της Εικονομαχίας, με τόσο τραγικά γεγονότα και τόσο σημαντικά αποτελέσματα, παρέμενε σκοτεινή για τον περισσότερο κόσμο. Μια σελίδα στο βιβλίο της ιστορίας και τίποτα παραπάνω. Και όμως οι ολέθριες συνέπειες της Εικονομαχίας κατάφεραν ανεπανόρθωτο πλήγμα στην κραταιά Βυζαντινή Αυτοκρατορία και ήταν καθοριστικές για την εξέλιξη και το μέλλον της. Πρόκειται για έναν εμφύλιο πόλεμο που τη χώρισε στα δυο και δημιούργησε πολλά προβλήματα, τόσο στα σύνορα της όσο και στις σχέσεις της με τη Δύση και τους συμμάχους της, αλλά και με τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

Πείτε μας δυο λόγια για την ερεύνα που κάνατε για την εποχή, αλλά και το «πάντρεμα» που κάνατε με τη μυθοπλασία σας.

Η μυθοπλασία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι κάθε ιστορικού μυθιστορήματος. Χωρίς τη μυθοπλασία δεν μιλάμε για μυθιστόρημα, αλλά για ιστορική αφήγηση. Η έρευνα που έκανα για δύο χρόνια έφερε στο φως πάρα πολλά γεγονότα και αλήθειες, που έπρεπε κάπως να ενσωματωθούν στη μυθοπλασία. Δεν ήταν εύκολη υπόθεση, μιας και το θέμα του βιβλίου ήταν εξίσου δύσκολο. Από την ως τώρα ανταπόκριση του αναγνωστικού κοινού, νομίζω πως τελικά ο σκοπός επετεύχθη και χαίρομαι γι’ αυτό. Η διαδικασία της συγγραφής ήταν επίσης δύσκολη, επειδή το βιβλίο γράφτηκε κατά την περίοδο της καραντίνας και δεν ήταν καθόλου εύκολη η πρόσβαση σε βιβλιοθήκες και ιστορικά αρχεία. Με λίγη όμως παραπάνω επιμονή και υπομονή κατάφερα τελικά να αντλήσω όλες τις πληροφορίες που χρειαζόμουν.

Ο ρόλος του έρωτα στο έργο σας; Η ηρωίδα σας, η πριγκίπισσα Αλεξία, περνάει τα πάνδεινα για την αγάπη.

Ο έρωτας της Αλεξίας και του Βαρδή είναι δυνατός και ανατρεπτικός, ταράζει ισορροπίες και τραβά το χαλί για να δείξει ξεκάθαρα στους αναγνώστες τι υπάρχει κρυμμένο από κάτω. Και οι δύο νέοι είναι ευγενείς (εκείνη πριγκίπισσα κι εκείνος τιτλούχος αξιωματικός). Ο λόγος είναι ότι ήθελα να διευκολύνω εξαρχής τον αναγνώστη να διεισδύσει στο Μέγα Παλάτιον, να παρακολουθήσει από κοντά τις εξελίξεις και να γίνει αυτήκοος μάρτυρας σε ανομολόγητα μυστικά, ίντριγκες και δολοπλοκίες. Γιατί από το Μέγα Παλάτιον, την Αυλή και τους ανώτερους αξιωματούχους ξεκινούσαν τα πάντα!

Η διαδρομή στη βυζαντινή επαρχία και η προσπάθεια της Αλεξίας να ξαναβρεί τον αγαπημένο της Βαρδή είναι αποκαλυπτική για τον τρόπο ζωής, για τις συνήθειες και για τη γεωγραφική δομή της βυζαντινής υπαίθρου του 7ου και 8ου αιώνα.

Θίγεται ένα μεγάλο ζήτημα στο βιβλίο σας, το ζήτημα της πίστης.

Ανέκαθεν με τρόμαζε ο θρησκευτικός φανατισμός και ο διαχωρισμός σε πιστούς και σε… πιο πιστούς. Λες κι ο Θεός είναι ψωμί που πρέπει να μοιράσουμε! Ο φανατισμός της συγκεκριμένης περιόδου όμως θεωρώ πως δεν έχει καμία σχέση με πίστη. Τα συμφέροντα ήταν άλλα: πολιτική, εξουσία, κυριαρχία, οικονομικά, συμμαχίες και πάνω απ’ όλα ο αυτοκρατορικός θώκος! Στο βιβλίο περιγράφω λεπτομερώς τι ακριβώς συνέβαινε, παραθέτοντας όλες τις επικρατούσες απόψεις της εποχής, και τη δική μου ασφαλώς. Ούτε τα σύνορα ήταν σωστό να μένουν αφύλακτα και να κλείνονται οι νέοι στα μοναστήρια, ούτε τα ικριώματα, ακόμα και στην εσωτερική αυλή του παλατιού, οι εκτοπισμοί και τα βασανιστήρια, ούτε και τα συγχωροχάρτια και οι απειλές των καλογέρων για την «πύρινη Κόλαση», που περίμενε τους άπιστους. Τίποτα απ’ αυτά δεν ήταν ούτε λογικό ούτε σωστό κι έγιναν για συγκεκριμένους λόγους.Διαβάστε το βιβλίο. Έχει πολλά να σας πει.

Γιατί Στην Πόλη των λυγμών ο τίτλος αυτού;

Αναφέρεται στην Πόλη, δηλαδή στη βασιλεύουσα Κωνσταντινούπολη, κατά την πρώτη περίοδο της Εικονομαχίας. Στη συγκεκριμένη περίοδο, πράγματι είναι Πόλη λυγμών. Θεωρώ πως ο τίτλος αντιπροσωπεύει όσο τίποτα το περιεχόμενο του βιβλίου και την εξιστόρηση των γεγονότων.

Σας ευχαριστώ για την συνέντευξη κυρία Γαλανού. Ελπίζω να είναι καλοτάξιδο το βιβλίο σας. Καθώς και το δικό σας ταξίδι στο νησί μας.

Κι εγώ σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τις ξεχωριστές και άκρως κατατοπιστικές για τους αναγνώστες σας ερωτήσεις. Ευχαριστώ και για τις ευχές σας. Το ταξίδι μου στο νησί σας έχει διάρκεια χρόνων και σε λίγο κλείνω εικοσαετία που έρχομαι ανελλιπώς κάθε χρόνο. Η Λέσβος είναι ένα από τα νησιά που αγαπώ πάρα πολύ και που εξακολουθούν να με εμπνέουν και να με ταξιδεύουν στον χρόνο.

Να είστε καλά και εύχομαι να συνεχίσετε να έχετε λόγους να μας έρχεστε!