Ο καιρός ζέστανε για τα καλά, τι καλύτερο από ένα παγωτό με θέα στο Αιγαίο πέλαγος, συντροφιά με ένα καλό βιβλίο στο χέρι κάθε μέλους της οικογένειας. Έτσι σκεπτόμενη σας προτείνω αρχίζοντας από τους μικρούς μας φίλους το βιβλίο , Η Μέρα που τελείωσε το παγωτό , του Αντώνη Ζαρίντα , σε έμμετρο λόγο, σε εικονογράφηση του Βασίλη Γρίβα, από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική. Αλήθεια φαντάζεστε τα καλοκαίρια μας χωρίς παγωτά; Ούτε να το σκέπτομαι δεν θέλω! Το ίδιο φαντάζομαι και εσείς!

Οπότε καταλαβαίνετε ‘τον κακό χαμό’ που έγινε όταν διαδόθηκε μια τέτοια είδηση, στην ιστορία μας. Αρχικά από το στόμα ενός παγωτατζή, ακολούθως από στόμα σε στόμα, μετά από υπολογιστή σε υπολογιστή, έφτασε σε εφημερίδες και στις ειδήσεις. Χάος επικράτησε, και το θέμα που πήρε τεράστιες διαστάσεις έπρεπε να λυθεί, πάση θυσία. Αυτό ζητούσανε όλοι, που το συζητούσαν παντού. Αλλά τελικά μήπως πρέπει να σκεφτόμαστε καλύτερα τι ακούμε και τι διαβάζουμε; Διαβάστε το, σκεφτείτε το και θα έχετε βρει την απάντηση.

Η επόμενη πρόταση μου για σήμερα, μας ταξιδεύει στο όμορφο Αιγαίο. Με οδηγό μας ένα κορίτσι αλλιώτικο, ποια είναι αυτή; Η Γιαννούλα, η πειρατίνα του Αιγαίου. Της Λίτσας Ψαραύτη, νησιώτισσα και η ίδια από την Σάμο. Ίσως γι αυτό μας ταξιδεύει και εκεί , στο μυθιστόρημα της, στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Αν και είναι γραμμένο για ηλικίες δέκα συν, το κατά ευχαριστήθηκα, φανταστείτε τα παιδιά. Δεν ήθελα να το αφήσω από τα χέρια μου. Κάθε μικρό κεφάλαιο και ένα αυτοτελές επεισόδιο, δεκατρία τα κεφάλαια τον αριθμό. Το εξώφυλλο έχει φιλοτεχνήσει η Εύη Τσακνιά. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη. Και είναι ένα από τα μυθιστορήματα της ίδιας συγγραφέως της σειράς αυτής.

Σε αυτό εδώ το βιβλίο, συναντάμε ένα κορίτσι , ή μάλλον αρχικά ένα αγοροκόριτσο που μας διηγείται την περιπέτεια της ζωής της. Ξέρεται την εποχή εκείνη τα κορίτσια σαν την Γιαννούλα, μεταμφιέζονταν σε αγόρια για να μπορέσουν να κάνουν αυτά που δεν τους επιτρέπονταν, ακριβώς γιατί ήταν γένους θηλυκού. Έτσι και το κορίτσι της ιστορίας μας , που αγαπούσε την θάλασσα, μα και για να γλυτώσει από την φτώχια, ντύθηκε αγορίστικα, με τα ρούχα του πατέρα της, και πάρκαρε με ένα πλοίο. Μόνο που αυτό το πλοίο αποδείχτηκε ότι ήταν πειρατικό!

Η θάλασσα, η περιπέτεια, τα ταξίδια, και οι παράδες, κρατούσαν το πλήρωμα και εκείνη στο πλοίο. Σε μια ζωή αλλιώτικη, επικίνδυνη, αταίριαστη για κοπέλα, που μέσα εκεί έγινε γυναίκα.

Αρπαγές εμπορευμάτων, πλοίων, Τουρκικών κυρίως, απαγωγές πλουσίων, μάχες και δολοφονίες, φουρτούνες και μπουνάτσες. Νέοι τόποι. Από την Σάμο στη Χίο, στην Μήλο, την Σίφνο και την Κίμωλο, την Τόνο , τη Σύρο, τη Λέρο, την Αντίπαρο, τη Νάξο, την Πάτμο, από όλα αυτά τα νησιά πέρασε το καράβι τους.

Ακόμα και ο έρωτας παρόν, υπό τις μελωδίες της φυσαρμόνικας του Παντελή, με τα υπέροχα γαλανά μάτια. Έρωτας για μια ζωή. Όνειρα και σχέδια. Γιατί όχι; Αρκετοί ήταν οι πειρατές που βγήκαν στην στεριά και με τα χρήματα τους, κατείχαν θέσεις ζηλευτές!

Ιστορίες μέσα στην βασική ιστορία, εμπλουτίζουν το μυθιστόρημα. Ανταρσίες, πειρατείες ακόμα και σε άλλους πειρατές . Κρυμμένοι θησαυροί. Γάμοι και χοροί και άλλα απίθανα και πιθανά. Ανθρωπιά και απανθρωπιά. Η διήγηση της Γιαννούλας, της πειρατίνας του Αιγαίου, ολοκληρώνετε όταν πια έχει ξαναγίνει στεριανή. Έχει αλλάξει τρόπο ζωής επιστρέφοντας στο νησί της. Το αποκαλύπτω αυτό για να μην έχετε ανησυχία γι αυτήν, την τολμηρή κοπέλα. Το πώς και το γιατί , δεν θα σας το πω όμως. Το αφήνω να το ανακαλύψετε μόνοι σας.

Και ολοκληρώνω για σήμερα, με ένα μυθιστόρημα για μεγάλους. Για την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο με το προσωπείο του έρωτα, ως συνήθως. Με άλλο ένα ταξίδι, από τον Πειραιά, στην Τήνο αυτή τη φορά. Άλλο ένα ταξίδι στο Αιγαίο που θα αλλάξει τις ζωές των μελών της παρέας που συνταξιδεύουν. Φίλοι αχώριστοι έξι τον αριθμό, μέχρι που εμφανίζεται αυτός ο ένας , το πρόσωπο , που αλλάξει τις ισορροπίες της παρέας. Και αλίμονο το πρόσωπο αυτό δεν είναι καθαρό, και δεν φέρνει το καλό μαζί του, φέρνει την συμφορά.

Ότι λάμπει για άλλη μια φορά αποδεικνύεται πως δεν είναι χρυσός, δεν είναι θησαυρός. Η φιλία όμως είναι ένας από τους πολυτιμότερους θησαυρούς. Και κάποιες δεκαετίες νωρίτερα οι φιλίες είχαν πιο βαθιές και ανθεκτικές ρίζες, θαρρώ. Η Αρετή όνομα και πράγμα, είναι ένα διαμάντι από μόνη της. Εκείνος όμως δεν είναι διατεθειμένος να το δει . Τον ενδιαφέρουν μόνο τα αληθινά, χειροπιαστά διαμάντια, και το διαμάντι η Αρετή είναι το άτομο που εκμεταλλεύεται για να του φέρει αυτά. Τον μόνο θησαυρό που τον αφορά. Όσο για την καρδία της που της την κομματιάζει, την ζωή της ολάκερη, δεν του καίγεται καρφί.

Βρισκόμαστε στην υπέροχη δεκαετία του ’80. Τόσο κοντινή και τόσο μακρινή, τόσο διαφορετική από σήμερα. Τυχεροί όσοι την ζήσαμε!
Και σε αυτό το μυθιστόρημα φυσικά ο έρωτας παρόν, πέρα από την φιλία, το ταξίδι και ο κρυμμένος στο νερό θησαυρός.

Οι ανατροπές και τα αναπάντεχα γεγονότα, που φέρνουν στα ξαφνικά τις ζωές των πρωταγωνιστών του από την μια στιγμή στην άλλη ‘τούμπα’. Αλήθειες και ψέματα, που στοιχειώνουν. Σε οδηγούν στην Ολική έκλειψη καρδιάς. Που είναι και ο τίτλος του νέου μυθιστορήματος της Μαρίας Παναγοπούλου, από της εκδόσεις Ψυχογιός.

*Η Αθανασία Δαφιώτη είναι Δημοσιογράφος-Θεατρολόγος