Τις επόμενες μέρες με κάθε επισημότητα αναμένεται να περάσει στην ιδιοκτησία του δήμου Μυτιλήνης από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας στο οποίο ανήκει, το παλιό στρατόπεδο Παραδέλλη, το καμένο δηλαδή ΚΥΤ ένα χιλιόμετρο έξω από τη Μόρια στο δρόμο για τη Λάρσο.

Ένας χώρος που για τους μη γνωρίζοντες απέχει περί τα οκτώ χιλιόμετρα από την πόλη της Μυτιλήνης. Το θετικό αυτό γεγονός αντί να αποτελέσει αντικείμενο σχεδιασμού χρήσεων της ευρύτερης περιοχής στην προοπτική της ουσιααστικής ανάπτυξης της, αποτελεί για μια ακόμα φορά αντικείμενο πρόχειρων προσεγγίσεων, σχεδιασμών κυριολεκτικά «στο πόδι» και δυστυχώς μη υλοποιήσιμων.

Έτσι την περασμένη εβδομάδα από την εξαγγελία που έλεγε ότι στο χώρο του παλιού στρατοπέδου θα φτιαχτεί το νέο μουσικό σχολείο καθώς και το ειδικό σχολείο πήγαμε σε άλλον έναν πρόχειρο σχεδιασμό. Ο οποίος περιλαμβάνει ακόμα ένα χώρο αθλοπαιδιών κοντά στους τόσους που έχουν εξαγγελθεί αλλά και στην ανέγερση εκεί «πανεπιστημιακών σχολών και φοιτητικών εστιών». Αυτό τουλάχιστον ανακοινώθηκε δια στόματος του ίδιου του Δημάρχου Στρατή Κύτελη κατά την παραλαβή των χώρων του δημοτικού καταυλισμού στον Καρά Τεπέ. 

Ποιες πανεπιστημιακές σχολές θα ανεγερθούν βέβαια στη Μόρια όταν ήδη ολοκληρώνεται το πρόγραμμα της δημιουργίας εκπαιδευτικών υποδομών στο χώρο μεταξύ του πάλαι ποτέ «Ξενία» και του Ακλειδιού και οι οποίες θα στεγάσουν το σύνολο των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων του εκπαιδευτικού ιδρύματος στη Μυτιλήνη, είναι ένα από τα πολλά αναπάντητα ερωτήματα της υπόθεσης.

Την περασμένη Πέμπτη όμως, όπως διέρρευσε υπήρξε συνάντηση του Δημάρχου Μυτιλήνης και της Πρυτάνιισσας Χρυσής Βιτσιλάκη καθώς και του Αντιπρύτανη Δημήτρη Παπαγεωργίου. Σε αυτήν οι εκπρόσωποι των πρυτανικών αρχών συμφώνησαν λέει, με την παραχώρηση τμήματος του παλιού στρατοπέδου στο πανεπιστήμιο και μάλιστα είπαν ότι ο χώρος θα αξιοποιηθεί προκειμένου να χτιστούν εκεί νέες φοιτητικές εστίες, ένας χώρος συνεδρίων καθώς και αθλητικές υποδομές! Μάλιστα στη συνάντηση αυτή παραβρέθηκαν και οι πρόεδροι των κοινοτήτων Μόριας και Παναγιούδας, Γιάννης Μαστρογιάννης και Βαγγέλης Βιόλατζης.

Πόσο μπορούν όμως να κατασκευασθούν στο χώρο του παλιού στρατοπέδου.... φοιτητικές εστίες;

Στο χώρο σύμφωνα με τον εγκεκριμένο Γενικό Πολεοδομικό Σχεδιασμό (ΓΠΣ) προβλέπεται η λειτουργία στρατιωτικών εγκαταστάσεων. Οιαδήποτε νόμιμη αλλαγή χρήσης γης, και η ένταξη έργων σε χρηματοδοτικά προγράμματα μόνο με νόμιμες διαδικασίες μπορεί να γίνει, απαιτεί πριν από όλα μια διαδικασία αρκετά χρονοβόρα.

Χρονοβόρα είναι και η μελέτη για τα έργα στην περιοχή η οποία θα είναι εκ του μηδενός ενώ άγνωστο είναι το σε ποια χρηματοδοτικά προγράμματα θα ενταχθούν τα έργα.

Κι αυτό γιατί άγνωστο πώς και γιατί επιλέγεται η κατασκευή φοιτητικών εστιών σε απόσταση 11 χιλιομέτρων από τους χώρους των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων του Πανεπιστημίου. 11 και βάλε χιλιόμετρα απέχει το παλιό στρατόπεδο από το λόφο του ιδρύματος στη Βαρειά!  Κοινώς ένας φοιτητής που διαμένει στη φοιτητική εστία μεταξύ Μόριας και Λάρσου χρειάζεται μόνο για να παρακολουθήσει τα μαθήματα του να διανύσει απόσταση 22 χιλιομέτρων τη μέρα!

Έχει αποφασιστεί ένας τέτοιος σχεδιασμός από τη Σύγκλητο του ιδρύματος; Έχει προβλεφτεί πώς θα αντιμετωπιστούν μια ασειρά προβλημάτων όπως αυτά του συγκοινωνιακού σχεδιασμού;

Αξίζει να αναφέρουμε εδώότι η Πρυτάνισσα του ιδρύματος μπήκε στον τελευταίο χρόνο της θητείας της ενώ δεν μπορεί να επανεκλεγεί λόγω συνταξιοδότησης της. Με ποια λοιπόν εξουσιοδότηση προχωρά σε έναν τέτοιο σχεδιασμό αν τα όσα έχουν διαρρεύσει από πλευράς του δήμου Μυτιλήνης είναι αληθή;

Να αναφέρουμε επίσης ότι χώρος για την ανέγερση άλλων τεσσάρων κτηρίων με φοιτητικές εστίες όπως τα υπάρχοντα, υπάρχει στην Καλλιθέα δωρεά και αυτός του ιδρύματος Ραπτέλλη. Χώρος που όμως δεν υπήρξε καν σκέψη αξιοποίησης προκειμένου να στεγασθούν φοιτητές μέσα στην πόλη της Μυτιλήνης με μηδενικά προβλήματα μετακίνησης στις σχολές τους αλλά και για την κοινωνική τους ζωή.

Τι κάνει την πρυτανική αρχή να επιλέξει - επαναλαμβάνουμε αν είναι αλήθεια τα όσα ο κ. Κύτελης δήλωσε και τα όσα η δημοτική αρχή διέρρευσε – την κατασκευή φοιτητικών εστιών μεταξύ Μόριας και Λάρσου αντί στην Καλλιθέα;

Μήπως τελικά δεν έχουμε να κάνουμε παρά μόνο με άλλο ένα αφήγημα της δημοτικής αρχής του Στρατή Κύτελη που έρχεται να προστεθεί στις μακέτες με τα έργα ανάπλασης της Προκυμαίας όπου τον περασμένο Οκτώβριο θα έμπαιναν μπουλντόζες;

Μήπως μιλάμε για έργο σαν το παλαι ντε σπορ στο παλιό κολυμβητήριο, της ανάπλασης της πλαζ «Τσαμάκια» και την αναστήλωση του Αγίου Θεράποντα;

Και επειδή μιλάμε για μεγάλα έργα που αντιμετωπίζουν απρόβλεπτες δυσκολίες ας ρωτήσουμε κάτι άλλο:

Μήπως μιλάμε για έργο σαν αυτό την παιδικής χαράς στο πάρκο της Αγίας Ειρήνης που δυο χρόνια τώρα τελειώνει και ατέλειωτη παραμένει  αν και από τα πλέον επίσημα χείλη, αυτά του αρμόδιου αντιδημάρχου θα παραδίδονταν ολοκληρωμένη στα παιδιά της Μυτιλήνης πέρυσι τον Ιούλιο;

Μήπως χάνουμε χάρη σε πρόχειρες λαϊκίστικες και δημαγωγικές προσεγγίσεις την ευκαιρία να σχεδιαστούν ουσιαστικά οι προοπτικές ανάπτυξης στων χωριών βόρεια της πόλης της Μυτιλήνης;