Μιλήσαμε με τον συγγραφέα, Σταμάτη Σκαμπαρδώνη για το βιβλίο του που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Εύμαρος», «Τα Φαναράκια του Αιγαίου» και… περνούν από τη Λέσβο για τη Σκάλα Συκαμνιάς στο ρ/σ του «Ν» στους 99 στα fm και την εκπομπή «Ανθέων 99».

Είναι ένα βιβλίο για την ειρήνη, την αλληλεγγύη και την συνύπαρξη των λαών. Ο συγγραφέας ξαναδίνει ζωή στην οικογένεια του Γαλακτένιου και κάνει πρωταγωνιστές τα μπουκάλια που ήταν κλεισμένα σ’ ένα υπόγειο στου Ζωγράφου. Ένα μικρό παιδί, ο Οδυσσέας, κινητοποιεί αυτά τα άψυχα πλάσματα, τα μπουκάλια που κάποτε είχαν μέσα τους ένα πολύτιμο αγαθό, το γάλα και συγχρόνως ευαισθητοποιεί τους συμμαθητές του να μαζέψουν τρόφιμα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης για τα προσφυγόπουλα.

Με χρόνια εμπειρία στα προσφυγόπουλα ο Σταμάτης Σκαμπαρδώνης εξομολογείται την αγάπη του για το περιβάλλον και την οικολογία και την ευαισθητοποίησή του στα ανθρωπιστικά ζητήματα και στην ειρηνική συνύπαρξη των ανθρώπων. Τα «φαναράκια» του συμβολίζουν τους ανθρώπους που «κουβαλούν» τη σπίθα της αγάπης και της αλληλεγγύης και το βιβλίο του αφιερώνει στη γιαγιά Μαρίτσα που τάιζε σε αυτή τη φωτογραφία του Λευτέρη Παρτσάλη τα προσφυγόπουλα στη Σκάλα Συκαμνιάς. Καλεί μάλιστα τους εκπαιδευτικούς, όπως κάνει στην υπόλοιπη Ελλάδα αν ενδιαφέρονται να προχωρήσουν σε τηλε-συζήτηση με τους μαθητές για το βιβλίο του.

Το ταξίδι για τη Λέσβο ξεκινά κι ο Οδυσσέας έχει μαζέψει τρόφιμα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης για τους πρόσφυγες.

«….Η μεγάλη μέρα έφτασε! Χαιρέτησε τη μητέρα και τ’ αδέρφια του και μαζί με τον πατερά και τους φίλους του τα μπουκάλια τράβηξαν για το λιμάνι του Πειραιά. Μπήκαν βιαστικά με το αυτοκίνητο στο πλοίο και στη συνέχεια ανέβηκαν στην καμπίνα. Ήταν γλυκός ο καιρός και ο πατέρας του πρότεινε να πάνε στο κατάστρωμα. Τότε είδε μπροστά του, στην προβλήτα του λιμανιού, σαν σκηνικό θεάτρου, εκατοντάδες σκηνές με πρόσφυγες να συνωστίζονται σε λίγα τετραγωνικά. Άκουσε φωνές παιδιών που έτρεχαν γελώντας και φωνάζοντας χωρίς να ξέρουν τι τους περιμένει αύριο. Δεν είναι λοιπόν μόνο η Λέσβος, είναι και ο Πειραιάς και ο Ελαιώνας και πολλά άλλα μέρη, σκέφτηκε ο Οδυσσέας. Πολλά ήταν τα ερωτήματα στον πατερά του και λίγες οι απαντήσεις. Είχε ακούσει και πρωτύτερα στο ραδιόφωνο ότι εκείνη τη χρονιά, σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία, είχαν χαθεί στη Μεσόγειο στην προσπάθειά τους να φτάσουν, να πατήσουν στην Ευρώπη εκατοντάδες πρόσφυγες, ανάμεσά τους και 150 παιδιά….»

Το βιβλίο του Σταμάτη Σκαμπαρδώνη Τα Φαναράκια του Αιγαίου είναι επίκαιρο όσο ποτέ γιατί δίνει την ευκαιρία «να κουβεντιάσουμε με τα παιδιά μας, με τους μαθητές μας, για την ειρήνη, την αλληλεγγύη, την ανεκτικότητα, την συνύπαρξη των λαών και των πολιτισμών. Την εμπνευσμένη εικονογράφηση έχει κάνει η Άλκηστις Οικονομοπούλου» που όπως λέει στο βιογραφικό της σημείωμα «Μέσα από την γραφιστική, την εικονογράφηση ή και το πάντρεμα τους επιθυμώ την αφύπνιση όσο το δυνατόν περισσότερων ανθρώπων ελπίζοντας στη δημιουργία συναισθημάτων εμψύχωσης, λιγότερου φόβου και αγωνιστικότητας». 

Βιογραφικό του συγγραφέα

«Γεννήθηκα στην Αθήνα τον Φλεβάρη του 60 όταν ακόμη υπήρχαν γειτονιές και χώμα για να παίζουν τα παιδιά. Σπούδασα στην Μαράσλειο Παιδαγωγική Ακαδημία και αφιερώθηκα στην εκπαίδευση για 35 χρόνια. Στο πάζλ της ζωής μου παίζουν πρωταρχικό ρόλο οι τέχνες και ο πολιτισμός. Σπούδασα φωτογραφία στη σχολή FOCUS και όταν έχω χρόνο φωτογραφίζω, αλλά συγχρόνως φτιάχνω μικρές και μεγάλες ιστορίες. Έτσι συμμετείχα και στον διαγωνισμό του Ιανού «Η Αθήνα και το βιβλίο» με το διήγημα μου «Ο κ. Μενέλαος διαβάζει και γυαλίζει» που διακρίθηκε ανάμεσα στα 10 καλύτερα διηγήματα».

Βιογραφικό εικονογράφου

«Εθισμένη στην αγάπη, την ελευθερία και την φιλία με μότο έμπνευσης μία φράση του Μπέρτολτ Μπρεχτ“ Η τέχνη δεν είναι ο καθρέπτης που αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα, αλλά το σφυρί που τη διαμορφώνει”. Σπούδασα Art & Design στο Middlesex Univeristy και έκανα το μεταπτυχιακό μου με θέμα την εικονογράφηση παιδικών βιβλίων: «Ο Πλούτος του Αριστοφάνη πάει κουκλοθέατρο». Μέσα από την γραφιστική, την εικονογράφηση ή και το πάντρεμά τους επιθυμώ την αφύπνιση, όσο το δυνατόν, περισσότερων ενήλικων ανθρώπων, καθώς και την ενημέρωση των μικρότερων, ελπίζοντας στην δημιουργία έντονων συναισθημάτων εμψύχωσης, λιγότερου φόβου και πνεύμα αγωνιστικότητας, με στοιχεία σουρεαλισμού, άρωμα ελευθερίας και χαράς για τη ζωή και την καθημερινότητα. Πρόσφατο έργο μου είναι η εικονογράφηση του παιδικού βιβλίου «Ο θησαυρός του Γιωργή», σε κείμενο του Κώστα Μάγου για λογαριασμό της Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας της Φύσης».