Το ξέρατε ότι στην παγκόσμια μουσική σκηνή αναγεννιέται το Metal και ότι φυσικά η Λέσβος δεν θα μπορούσε να μείνει πίσω από μια τέτοια εξέλιξη; Η «Π» μιλά με τις «Λύγκες», τον νεοσύστατο και πρώτο Σύλλογο Φίλων της Σκληρής Μουσικής Ροκ και Μetal και ειδικότερα με τον πρόεδρο, Γιώργο Πλωμαριτέλλη και τον Μιχάλη Μπατζάκη επί… των δημοσίων σχέσεων (!) του Συλλόγου. «Θέλουμε να γνωρίσει ο κόσμος αυτού του είδους τη μουσική, να τη διαδώσουμε και βεβαίως να προχωρήσουμε στη διοργάνωση εκδηλώσεων και συναυλιών» εξηγούν.

«Η ιδέα για την ίδρυση του Συλλόγου υπήρχε εδώ και πάρα πολλά χρόνια» τονίζει ο Γ. Πλωμαριτέλλης λίγο πριν ακούσουμε τον Dio, την «καλύτερη φωνή του Heavy Metal» και το «Don’t talk to strangers». Το ότι έκλεισε το Heavy του Γιώργου Λινάρδου που συγκέντρωνε δεκάδες παρέες μεταλλάδων από τις 6/6/2006 μέχρι τον Ιανουάριο του 2013, ήταν σοβαρό πλήγμα. Μέσα σε αυτά τα χρόνια πολλοί μεταλλάδες παντρεύτηκαν και έκαναν παιδιά και η επόμενη γενιά δεν είχε φανεί ήδη. Βεβαίως και πριν από το 2006 υπήρχαν μαγαζιά στη Λέσβο για εκείνους που δεν ήθελαν να ακούνε ελληνική μουσική, μπουζούκια και ποπ, αλλά προτιμούσαν σκληρό ροκ και metal: Το Αμπάρι, το Crow, o Μάγος και άλλα. Χόρευαν; «Σίγουρα δεν υπήρχε μεγάλη κίνηση σώματος, αλλά τα σβέρκα μας το κατάλαβαν!» λέει γελώντας ο Γιώργος.
Ο Λυγξ είναι χαρακτηριστική αγριόγατα με μουστάκια, αιλουροειδές. Επέλεξαν λοιπόν οι «μεταλλάδες» αυτό το ξεχωριστό όνομα που δεν χρησιμοποιείται ευρέως για να ονομάσουν τον Σύλλογό τους, ο οποίος ιδρύθηκε μόλις τον περασμένο Δεκέμβριο.
Ο Μιχάλης ξεκίνησε να ακούει metal στα 13 του όταν ο μεγαλύτερος αδερφός του, του έδωσε μια κασέτα των Iron Maiden, εμβληματική μπάντα του metal: «Μου είπε ο αδερφός μου να μην κάθομαι να ακούω όλη μέρα Madonna και Χαριτοδιπλωμένο!». Έτσι γνώρισε και ο Μιχάλης τον Γιώργο. Ο οποίος Γιώργος ήταν 12 χρόνων, όταν έφτασε στα χέρια του μια κασέτα των Metallica και… υπέπεσε. Την επόμενη χρονιά, ένας γνωστός του από το μπάσκετ του έδωσε κασέτα με το Number of the Beast. «Εκεί τελείωσαν όλα»!

«Δεν είμαστε φρικιά»
Μαύρες μπλούζες, μακριά μαλλιά, καρφιά, ειδικά αξεσουάρ. Πολλοί βιώνουν έτσι τη metal μουσική. «Θεωρούμε ότι εν έτει 2019 έχουμε εκσυγχρονιστεί, και ότι ο καθένας μπορεί να ντύνεται όπως θέλει. Σκοπός μας είναι να αποπεριθωριοποιηθεί η μουσική» εξηγεί ο Μιχάλης. Κι αυτό γιατί μέχρι πριν από λίγα χρόνια οι μεταλλάδες άκουγαν κάθε είδους κακό σχόλιο: «Τα ναρκωτικά και ο σατανισμός ήταν τα μόνα σίγουρα!» λέει ο Γιώργος. «Έτρεμαν οι γονείς αν ένα παιδί άκουγε metal κλεισμένο στο δωμάτιό του, κι αν φορούσε κολλητά μαύρα παντελόνια» προσθέτει. «Το lifestyle πια δεν είναι απαραίτητο. Ο καθένας κάνει ό,τι θέλει. Η metal έχει μεγάλη γκάμα θεματολογίας από την ποίηση έως τα έργα τρόμου και ο καθένας εντρυφά σε αυτή ξεχωριστά» συμπληρώνει ο Μιχάλης.
«Πάντως δεν είμαστε φρικιά» ξεκαθαρίζει ο Γιώργος. «Μπορείς να βρεις στους κόλπους μας τα πάντα. Ο άνθρωπος που ακούει metal είναι καλλιεργημένος, έχει ακούσει όλα τα είδη και ξέρει πολύ καλά τι ακούει, απλώς το κύριο άκουσμά του είναι η metal».
Οι Λύγκες έχουν σελίδα στο facebook («Λυγξ»), διαδίδουν τη μουσική τους και εν μέσω μπάρμπεκιου, είναι παρέα που αναζητά και νέα μέλη. Σχεδιάζουν τον Σεπτέμβριο τριήμερο Φεστιβάλ με συναυλίες από τοπικά και αθηναϊκά συγκροτήματα και έκθεση στη Δημοτική Πινακοθήκη για τη σύνδεση της metal με την καθημερινότητα, τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και άλλα, και μάλιστα με διαδραστικό τρόπο. Το βράδυ βρίσκονται στην μπυραρία «Αμπάρι» στα Λαδάδικα, σταθερά κάθε Παρασκευή και Σάββατο.

*To παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε στο free press περιοδικό ΠΛΑΤΕΙΑ που κυκλοφορεί