Με μια αιχμηρή ανάρτηση, ο κοινοτικός σύμβουλος Πολιχνίτου και ιδρυτικό μέλος του Εθελοντικού Πυροσβεστικού Κλιμακίου Πολιχνίτου, Παναγιώτης Στρούμπας, επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα του πυροσβεστικού οχήματος που προοριζόταν για την ενίσχυση της εθελοντικής ομάδας της περιοχής.

Ο κ. Στρούμπας περιγράφει μια πολύμηνη διαδρομή με πιστοποιήσεις, εξετάσεις, υπηρεσιακά διπλώματα, αποφάσεις και υποσχέσεις, μέχρι το όχημα να φτάσει τελικά στον Πολιχνίτο. Όπως όμως αναφέρει, η κατάληξη δεν ήταν αυτή που περίμεναν οι εθελοντές, καθώς το όχημα των τριών τόνων πρόκειται να χρησιμοποιείται από υπαλλήλους του Δήμου και με πλήρωμα πιστοποιημένο από την Πολιτική Προστασία.

Η ανάρτηση αφήνει σαφείς αιχμές για τους χειρισμούς που προηγήθηκαν και δημιουργεί ερωτήματα που ο Δήμος Δυτικής Λέσβου καλείται να απαντήσει, κυρίως ως προς το τι άλλαξε σε σχέση με τον αρχικό σχεδιασμό και ποιος θα είναι τελικά ο επιχειρησιακός ρόλος της εθελοντικής ομάδας. Πρόκειται άλλωστε για ανθρώπους που, σύμφωνα με τον κ. Στρούμπας, ακολούθησαν τις διαδικασίες που τους ζητήθηκαν, εκπαιδεύτηκαν και απέκτησαν ακόμη και τα απαιτούμενα υπηρεσιακά διπλώματα.

Σε μια περίοδο κατά την οποία η ενίσχυση της Πολιτικής Προστασίας και του εθελοντισμού προβάλλεται ως βασική προτεραιότητα, η υπόθεση του Πολιχνίτου δείχνει ότι οι καλές προθέσεις και οι ανακοινώσεις δεν αρκούν όταν δεν συνοδεύονται από ξεκάθαρο σχεδιασμό και σαφείς αποφάσεις.

Ο Παναγιώτης Στρούμπας περιγράφει την υπόθεση από την αρχή μέχρι σήμερα και θέτει το ερώτημα που, όπως σημειώνει, παραμένει αναπάντητο: «Για ποιον ακριβώς δημιουργήθηκε η εθελοντική ομάδα;»

Ακολουθεί ολόκληρη η ανάρτησή του:

Το πυροσβεστικό όχημα του Πολιχνίτου… μια ιστορία χωρίς τέλος!

Η ιστορία ξεκινάει από μια απλή ανάγκη: ο Πολιχνίτος και η ευρύτερη περιοχή χρειάζονται ένα εθελοντικό πυροσβεστικό όχημα.

Πήραν, λοιπόν, την απόφαση να παραχωρηθεί όχημα στον Πολιχνίτο.

Και κάπου εδώ ξεκινάει η γνωστή ελληνική γραφειοκρατία…

Το όχημα δεν έρχεται, γιατί προκύπτει ότι δεν μπορούν να το οδηγούν άτομα που είναι απλώς πιστοποιημένα από την Πολιτική Προστασία.

Οπότε, όπως και άλλοι, πήγα στην Πυροσβεστική και πήρα την απαραίτητη πιστοποίηση.

«Τώρα θα έρθει το όχημα;»

Όχι βέβαια!

Χρειαζόταν και υπηρεσιακό δίπλωμα.

Ξανά στην Πυροσβεστική, λοιπόν. Εξετάσεις, διαδικασίες και δίπλωμα.

«Τώρα τελειώσαμε;»

Γιοκ!

Γιατί πληροφορηθήκαμε ότι ο προηγούμενος Περιφερειακός Διοικητής της Πυροσβεστικής είχε κρίνει ότι στη Δημοτική Ενότητα Πολιχνίτου δεν χρειαζόταν ένα τέτοιο όχημα.

Και φτάνουμε στον Σεπτέμβριο του 2025.

Αποφασίζεται ότι ο Δήμος, όταν βρει τα χρήματα, θα συντηρήσει το πυροσβεστικό όχημα που είχε παραχωρηθεί από τον ΔΕΔΔΗΕ, καθώς και ένα όχημα τριών τόνων, το οποίο ανήκε στον πρώην Δήμο Πολιχνίτου.

Τον Δεκέμβριο του 2025, σε εκδήλωση για τον εθελοντισμό, μας ανακοινώνεται ότι το όχημα των τριών τόνων επιτέλους θα έρθει στον Πολιχνίτο και στην εθελοντική ομάδα.

Και τελικά… ήρθε!

Μόνο που υπάρχει μια μικρή… λεπτομέρεια.

Το όχημα των τριών τόνων τελικά θα χρησιμοποιείται από υπαλλήλους του Δήμου και με πλήρωμα πιστοποιημένο από την Πολιτική Προστασία.

Δηλαδή, μετά από όλη αυτή την ιστορία, τις πιστοποιήσεις, τα υπηρεσιακά διπλώματα, τις αποφάσεις, τις υποσχέσεις και την αναμονή, το εθελοντικό όχημα που περιμέναμε για την εθελοντική ομάδα τελικά δεν είναι ακριβώς… εθελοντικό!

Και κάπου εδώ σηκώνουμε τα χέρια ψηλά.

Δεν θα μπω στη διαδικασία να σχολιάσω ποιος αποφασίζει, ποιος αλλάζει αποφάσεις και ποιος παίζει πολιτικά παιχνίδια.

Τα συμπεράσματα δικά σας.

Εγώ θα κρατήσω μόνο ένα ερώτημα:

Αν υπάρχουν πιστοποιημένοι εθελοντές, αν υπάρχουν άνθρωποι που μπήκαν στη διαδικασία να εκπαιδευτούν και να πάρουν ακόμα και υπηρεσιακό δίπλωμα, αν υπάρχει όχημα που τελικά έφτασε στον Πολιχνίτο, για ποιον ακριβώς δημιουργήθηκε η εθελοντική ομάδα;

Γιατί, όταν μιλάμε για πυροπροστασία και πολιτική προστασία, δεν χρειάζονται πολιτικά παιχνίδια.

Χρειάζεται οργάνωση, συνεργασία και όχημα διαθέσιμο όταν πραγματικά χρειαστεί.

Η φωτιά, δυστυχώς, δεν θα περιμένει να λύσουμε τις διαφορές μας.