
Οι επαγγελματίες του τουρισμού λένε πως ο Φεβρουάριος είναι ο μήνας με το χαμηλότερο επίπεδο τουριστικής κίνησης. Κι όντως έτσι είναι. Τον φετινό Φεβρουάριο οι αφίξεις Τούρκων επισκεπτών στη Λέσβο ήταν 1.236, ενώ τον Ιανουάριο ήταν 1.827. Το τετράμηνο Νοεμβρίου – Δεκεμβρίου 2025 και Ιανουαρίου – Φεβρουαρίου 2026 οι συνολικές αφίξεις ήταν 9.738.
Το αντίστοιχο τετράμηνο Νοεμβρίου 2024 – Φεβρουαρίου 2025 οι συνολικές αφίξεις από τα απέναντι τουρκικά παράλια ήταν 8.594 τουρίστες. Ένα χρόνο νωρίτερα, το τετράμηνο Νοεμβρίου 2023 – Φεβρουαρίου 2024, οι αφίξεις ήταν 6.184. Έτσι, το τετράμηνο Νοεμβρίου 2025 – Φεβρουαρίου 2026 καταγράφηκε ποσοστιαία αύξηση των αφίξεων 57,5% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο 2023 – 2024, ενώ η αύξηση σε σχέση με την περίοδο 2024 – 2025 ανέρχεται στο 13,3%.
Αν οι παραπάνω αριθμοί σας φαίνονται μικροί, αναλογιστείτε πως το 2011 άρχισαν να φθάνουν Τούρκοι τουρίστες στη Λέσβο από τα απέναντι παράλια, οι αφίξεις ήταν μόλις 15.146 στο σύνολο του έτους.
Οι αριθμοί δείχνουν πως αργά και βασανιστικά αναπτύσσεται ένα ήπιο τουριστικό ρεύμα κατά τη χειμερινή περίοδο από την Τουρκία προς τη Λέσβο. Μάλιστα, τα στοιχεία της έρευνας συνόρων της Τράπεζας της Ελλάδος δείχνουν πως οι επισκέπτες της χειμερινής περιόδου έχουν μεγαλύτερη κατά κεφαλήν κατανάλωση από αυτή που έχουν οι επισκέπτες του καλοκαιριού.
Το τουριστικό ρεύμα αυτό ενισχύθηκε σημαντικά από το πρόγραμμα χορήγησης βίζας στους συνοριακούς σταθμούς των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου. Το πρόγραμμα αυτό είναι ανάγκη να συνεχιστεί και να διευρυνθεί.
Το σύνολο αυτών των τουριστών διαμένει στην πόλη της Μυτιλήνης, ίσως και σε κάποιους οικισμούς γύρω από αυτή. Ουσιαστικά αξιοποιούν την εγγύτητα της Λέσβου με τα απέναντι τουρκικά παράλια για να κάνουν μια χειμερινή απόδραση. Θα επισκεφθούν αξιοθέατα της πόλης και των γύρω χωριών και, αν υπάρχει κάποια τοπική γιορτή, θα βρεθούν και εκεί. Τους ενδιαφέρουν η φύση, το καλό φαγητό και δραστηριότητες που σχετίζονται με την ξεκούραση και την αναψυχή. Τα ψώνια είναι μέσα στον προγραμματισμό τους, ιδιαίτερα όταν αφορούν τοπικά προϊόντα. Κι όλα αυτά σε μια πόλη που απέχει πολύ από το να βρίσκεται σε ένα επίπεδο που θα τη χαρακτήριζε κανείς φιλική για τον επισκέπτη.
Τι χρειάζεται για να γίνει η πόλη της Μυτιλήνης και τα γύρω χωριά φιλικά προς τους επισκέπτες; Η απάντηση είναι πολύ απλή: τίποτα περισσότερο από ό,τι χρειάζεται για να γίνει φιλική για τους κατοίκους της. Σε κάθε περίπτωση, οι επενδύσεις που απαιτούνται είτε σε τουριστικά καταλύματα είτε σε δημόσιες υποδομές μπορούν να γίνουν σιγά σιγά, αρκεί να γίνουν με σχεδιασμό και προγραμματισμό. Δηλαδή να μην έχουμε έργα και παρεμβάσεις που η μία θα αναιρεί την άλλη.
Και κάτι ακόμη. Αν η Μυτιλήνη και τα γύρω χωριά καταφέρουν να εξελιχθούν σε ένα τουριστικό κέντρο που θα κερδίζει επισκέπτες όλο τον χρόνο από την Τουρκία, κερδισμένη θα είναι και όλη η Λέσβος. Γιατί πολύ απλά θα δημιουργηθεί τουριστικό ρεύμα και από άλλες ευρωπαϊκές πόλεις και, επιπλέον, η τουριστική κίνηση θα διαχέεται σε όλο το νησί.