Συζητάμε με τέσσερεις εκκολαπτόμενους Περιβαλλοντολόγους της Gen Z. Συνομιλητές μας οι: Κλειώ Γαγάνη, Ιωάννα Εμμανουηλίδου, Πάνος Τζεδόπουλος και Αλεξάνδρα Τσώνου. Η γενιά που θεωρείται η πλέον ενημερωμένη σε θέματα περιβάλλοντος και που μια σοβαρή μερίδα της είναι διατεθειμένη να βοηθήσει μετριάζοντας το περιβαλλοντικό της αποτύπωμα. Προς το παρόν βιώνει το «κλιματικό άγχος» αλλά είναι η γενιά που πρέπει να κάνει τη μεγάλη ανατροπή.

Generation Z: οι νέοι που έχουν γεννηθεί κάπου μεταξύ 1997 και 2012. Η γενιά που τελευταία είδε παιδικές ταινίες σε DVD και που πρώτη μεγάλωσε με YouTube και Netflix. Έχει μοναδική πρόσβαση στην πληροφορία κάθε είδους. Έχει απεριόριστα μέσα επικοινωνίας προς και από οποιονδήποτε και οπουδήποτε.

Οι τέσσερεις συνομιλητές μας, ως φοιτητές των Περιβαλλοντικών Επιστημών είναι εξορισμού ενημερωμένοι και ευαισθητοποιημένοι στα ζητήματα περιβάλλοντος. Όμως τι συμβαίνει με τους συνομήλικούς τους;

Το διαδίκτυο, αν και φαινομενικά πλουραλιστικό με περίσσια πληροφορίας, ενισχύει την «υποκειμενικότητα». Πλατφόρμες με εξατομικευμένη κατανάλωση διαδικτυακού περιεχομένου (social media & μηχανές αναζήτησης), αναγνωρίζουν τις ατομικές προτιμήσεις μας και τείνουν να μας προτείνουν, ύφος, ήθος και απόψεις εντός του πλαισίου πραγμάτων που έχουμε ήδη, ψηφιακά, αναζητήσει & καταναλώσει σε προηγούμενο χρόνο. Άρα η πληροφόρηση τείνει να είναι μονόπλευρη.

Ο καταιγισμός πληροφορίας και η τάση εντυπωσιασμού, υπερμεγεθύνει κάποια ζητήματα, αφήνοντας άλλα, επίσης σημαντικά, στην αφάνεια. Συμβαίνει στα θέματα περιβάλλοντος αλλά και σε σειρά άλλων ζητημάτων που απασχολούν τους νέους (κοινωνική ευημερία, οι προοπτικές οικονομικής ανάπτυξης κ.α.).

Αποτέλεσμα αυτών, το άγχος των νέων για το μέλλον και η τάση αποστασιοποίησής τους. Ειδικότερα το Περιβάλλον τίθεται σε δεύτερη μοίρα συγκρινόμενο με ανησυχίες για τα κοινωνικά και οικονομικά θέματα. Δεν γίνεται αντιληπτό, μάλλον, ότι η προστασία του περιβάλλοντος αποτελεί προϋπόθεση για την οικονομική και κοινωνική ευημερία.

Απέναντι στην κλιματική και γενικότερη περιβαλλοντική κρίση, η αντίδραση της Gen Z είναι περισσότερο ατομική και στο πλαίσιο προσαρμογών που μπορεί κάποιος να κάνει ατομικά. Από πρακτικές ανακύκλωσης και εξοικονόμηση σε επίπεδο νοικοκυριού μέχρι τις καταναλωτικές πρακτικές σε επίπεδο αγορών. Είναι μάλλον λιγοστές οι πρωτοβουλίες σε συλλογικό επίπεδο. Οι περισσότερες αφορούν σε δράσεις εθελοντισμού και σχεδόν εκλείπουν ή είναι ισχνές όσες έχουν χαρακτήρα κινήματος. Η ατομικότητα και η μοναχικότητα είναι γνώρισμα των νεότερων της γενιάς, με τον εγκλεισμό λόγω πανδημίας να ενοχοποιείται και για αυτό.

Η Κλειώ, η Ιωάννα, ο Πάνος και η Αλεξάνδρα έχουν επιλέξει να σπουδάσουν την περιβαλλοντική επιστήμη. Μοιράζονται μαζί μας το πεδίο που καθεμιά/καθένας, ως αυριανοί περιβαλλοντολόγοι σκέφτονται να υπηρετήσουν. Το εύρος μεγάλο. Από την ανάλυση περιβαλλοντικών δεδομένων και την διαχείριση οικοσυστημάτων έως την περιβαλλοντική πολιτική.

Σε κάθε περίπτωση εκτός από επαγγελματική σταδιοδρομία, θα χρειαστεί να υπηρετήσουν και μια αποστολή. Αυτή της προστασίας του Περιβάλλοντος στο πλαίσιο της επιδιωκόμενης Βιώσιμης Ανάπτυξης.