Μεταξύ των σπουδαίων επιτευγμάτων της επιστήμης και τις τεχνολογίας (έλαβε διαστάσεις επανάστασης κατά τον 20^ο αιώνα) είναι η δημιουργία και η εμπορική αξιοποίηση χημικών ουσιών με ποικίλες εφαρμογές στη βιομηχανία και στην καθημερινότητά μας. Νέα προϊόντα με εφαρμογές στη γεωργική παραγωγή, στις κατασκευές, στη βιομηχανία αλλά και στα νοικοκυριά. Τα συναντάμε ως συστατικά σε είδη καθαρισμού, βιοκτόνα, χρώματα - βερνίκια, καλλυντικά, εμπεριέχονται όμως και σε σκεύη μαγειρικής, ηλεκτρονικές συσκευές, είδη ένδυσης και πολλά άλλα. Έχουν αναβαθμίσει την ποιότητα ζωής αλλά με κόστος στην υγεία και το περιβάλλον.

Συζητάμε, τις παράμετρούς του ζητήματος, με την Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Περιβαλλοντικής Χημείας & Τοξικολογίας, Όλγα-Ιωάννα Καλαντζή.

Πώς εκτίθεται ο ανθρώπινος οργανισμό στις ουσίες αυτές; Ποιες οι δίοδοι εισόδου στον ανθρώπινο σώμα; Και ποιοι οι κύριοι μηχανισμοί επίδρασης στην υγεία;

Τα βρίσκουμε διάχυτα στο περιβάλλον ως προϊόν ρύπανσης (ή απωλειών). Τα βρίσκουμε και ως συστατικά χρηστικών – καταναλωτικών προϊόντων.   

Πώς γνωρίζουμε για την επίδραση των χημικών αυτών ουσιών στον ανθρώπινο οργανισμό; Υπάρχουν επαρκή δεδομένα; Τι είδους έρευνα ακολουθείται για τη συσχέτιση τέτοιων χημικών ουσιών με συγκεκριμένες ασθένειες ή συμπτώματα;

Υπάρχουν απαγορευμένες χημικές ουσίες; Και γιατί δεν απαγορεύονται στο σύνολό τους;

Μεταξύ της ολικής απαγόρευσης των χημικών αυτών ουσιών, με οπισθοδρόμηση ως προς τις καθημερινές μας ευκολίες, και της ανυποψίαστης, άνευ μέτρου χρήσης τους, υπάρχει η οδός της πληροφόρησης και της ορθολογικής χρήσης. Μπορεί κανείς να ελέγχει την παρουσία τους στα προϊόντα που χρησιμοποιεί. Υπάρχουν εναλλακτικά προϊόντα και πρακτικές. Ενώ η δύναμη του υπευθύνου καταναλωτή είναι μεγάλη και μπορεί να ωθήσει και τη βιομηχανία στην αναζήτηση πιο φιλικών υποκατάστατων.