Ήρθε πριν από λίγες βδομάδες στο «Πανελλήνιον»- και για δεύτερη φορά στη Μυτιλήνη να δώσει συναυλία με τη μαγική φωνή της και ενορχήστρωση, δηλώνοντας πολύ χαρούμενη για το ότι τραγούδησε το «Ανάθεμα τον αίτιο» που αγαπά τόσο πολύ και ερμηνεύει χρόνια, εκεί όπου γράφτηκε, στη Λέσβο.

Η Μαρία Παπαγεωργίου τη Δευτέρα 6 Απριλίου στις 9 το βράδυ τραγουδά live από το σαλόνι της, σε μια επαγγελματική ηχογράφηση για τους φίλους και το κοινό της που παραχωρεί στο «Ν». Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο fb στο «Ν» τη Δευτέρα στις 9 το βράδυ.

 Η συνέντευξή της στην «Πλατεία»

Η Μαρία Παπαγεωργίου «ξημέρωσε» τον Μίκη Θεοδωράκη, μετρά ήδη 10 χρόνια σε μουσικές σκηνές, το ταλέντο της είναι αδιαμφισβήτητο, κι όμως μας το είπε. Δεν καταφέρνει να βιοπορίζεται από τη μουσική της, μάλλον γιατί αρνείται να ακολουθήσει την πεπατημένη. Έχει δώσει ευγενικές «χυλόπιτες» σε εκπομπές που θα μπορούσαν να της ανοίξουν μεγαλύτερες πόρτες, κι από την άλλη το παραδέχεται ότι έχει «φάει» και ευγενικές χυλόπιτες!

Διδάσκει φωνητική για να τα βγάλει πέρα, κάτι που αγαπάει πολύ, αλλά συνάμα εξηγεί ότι «όταν δεν έχεις οικογένεια με μεγάλη τσέπη να σου χρηματοδοτεί συναυλίες και δίσκους, τα πράγματα είναι δύσκολα». Αισθάνεται όμως τυχερή γιατί η διδασκαλία της φωνητικής και η επαφή που έχει με τους μαθητές είναι γι’ αυτήν μέρος της ευτυχίας της. Από την άλλη ευγνωμονεί ανθρώπους όπως τον Χάρη Μιχαηλίδη από το «Πανελλήνιον», αλλά και «κάθε Πανελλήνιο της Ελλάδας που εξασφαλίζει τσίμα- τσίμα» να γίνονται τέτοιου είδους συναυλίες.

Από μικρή είχε καταλάβει ότι η μουσική θα είναι για πάντα μαζί της. «Είχα πάντα όμως στο μυαλό μου ότι πρέπει να τελειώσω και κάποια σχολή» λέει στην «Π». Έτσι από τα Γρεβενά πήγε να σπουδάσει στην Αθήνα, «μία σκληρή πόλη» όπως λέει και μάλιστα σε μια σχολή που τελείωσε, αλλά δεν αγάπησε ποτέ. Όσο σπούδαζε τραγουδούσε σε κάποιες ταβέρνες και στη συνέχεια προχώρησε σε μουσικές σκηνές. Συμβολικό χαρακτηρίζει το γεγονός ότι όταν κατάφερε και έλαβε το πτυχίο Τραπεζικής, Λογιστικής και Χρηματοοικονομικών, οι γονείς της, της πήραν δώρο μία κιθάρα. Είναι η κόκκινη κιθάρα της, η μεγάλη της συντροφιά.

Με τον Μίκη

Το 2013 εμφανίστηκε στον Σταυρό του Νότου. «Εκεί έκανα το διδακτορικό μου! Κάθε Δευτέρα, επί τέσσερα χρόνια! Υπήρξαν εποχές που έκανα δουλειά για τρεις ανθρώπους: ενορχήστρωνα, έπαιζα τρία όργανα, τραγουδούσα, έκανα επιμέλεια προγράμματος… Και πλήρωνα! Όμως, αφού υπήρχαν κάποιοι άνθρωποι που πίστευαν σ’ εμένα, συνέχιζα παρά τις δυσκολίες. Κυριολεκτικά έκανα το διδακτορικό μου! Μαθαίνεις από τα λάθη σου, φτιάχνεις την «οικογένειά» σου, πάνω στη σκηνή και κάτω από αυτήν, κάνεις το δέσιμό σου και τη σχέση σου και με το μαγαζί. Αυτή είναι η αλήθεια και ισχύει για όλους».

Σε ένα στούντιο ηχογράφησης, «προβάδικο» το λέει εκείνη, όπου παίζουν heavy metal μουσική, κάποια στιγμή έγραψε με δική της ενορχήστρωση το «Ξημερώνει», αυτό το υπέροχο τραγούδι του Μίκη Θοδωράκη σε μια καταπληκτική επανεκτέλεση. Ήταν να το πάρει ένας ραδιοφωνικός σταθμός της Αθήνας ως χορηγός επικοινωνίας, αλλά δεν το χρησιμοποίησε ποτέ. Το τραγούδι κυκλοφόρησε από στούντιο σε στούντιο, φτάνοντας στ’ αυτιά του ίδιου του Μίκη Θοδωράκη, ο οποίος έψαξε, τη βρήκε και την κάλεσε σπίτι του.

«Διάλεξε όποια τραγούδια μου θέλεις, αυτά που έχω μελοποιήσει κι αυτά που δεν έχω. Στα εμπιστεύομαι» της είπε. «Μ’ έβαλε κάτω με το που μπήκα στο σπίτι να πάρω όσα μου αρέσουν. Η τιμή ήταν μεγάλη και μάλιστα με άφησε να επιλέξω η ίδια μία σειρά τραγουδιών για ένα δίσκο».

Η πορεία της έως σήμερα

Η Μαρία Παπαγεωργίου γεννήθηκε το 1984 στα Γρεβενά.

Ζει και δραστηριοποιείται στην Αθήνα ως μουσικός και δασκάλα φωνητικής.

Έκανε το ντεμπούτο της στη δισκογραφία το 2009 με τη συμμετοχή της στο δίσκο «Homo Logotypous» της Δανάης Παναγιωτοπούλου.

Σήμερα, έχει στο ενεργητικό της 6 προσωπικούς δίσκους: “Όμορφοι και Ηττημένοι”, “Άβουλο Θεριό” , “Μνήμη”- σε στίχους και μουσικές των Αλέξανδρου Εμμανουηλίδη, Σταύρου Ρουμελιώτη και Τιμολέοντα Γκέτσου, “4 Χρόνια Δευτέρα”, που περιέχει ανέκδοτες ζωντανές ηχογραφήσεις τραγουδιών με αφορμή τις 50 και πλέον εμφανίσεις της στο Σταυρό του Νότου, ένα συλλεκτικό βινύλιο με τίτλο “3 Μοίρες” σε δικά της λόγια και συνθέσεις και την πιο πρόσφατη “Αλληλογραφία”, μια δισκογραφική πρόταση που ήρθε από τον ίδιο το Μίκη Θεοδωράκη με αφορμή την επανεκτέλεση του τραγουδιού «Ξημερώνει». Ο δίσκος ηχογραφήθηκε ζωντανά στο Skrow Τheater και περιέχει επανεκτελέσεις κυρίως «κρυμμένων» τραγουδιών του, αλλά και πιο γνωστών με τη δική της «ανάγνωση».

Το 2016 κυκλοφόρησε το πρώτο της βιβλίο με τίτλο “Μια Χαραμάδα Πανικού”, μια προσωπική αφήγηση για τις κρίσεις πανικού.

Όλο αυτό το διάστημα συμμετείχε σε δίσκους άλλων καλλιτεχνών ως ερμηνεύτρια, μουσικός και συνθέτρια.

Έχει γράψει ορχηστρικά θέματα για ταινίες μικρού μήκους και ραδιοφωνικές εκπομπές, έχει υπάρξει performer στο χοροθέατρο Quasi Stellar της χορογράφου Αποστολίας Παπαδαμάκη και μέλος της ομάδας «Κοπέρνικος» του Άγγελου Αγγέλου και της Έμης Σίνη, κάνοντας παιδικές μουσικοθεατρικές παραστάσεις στον Ελληνικό Κόσμο και το Μέγαρο Μουσικής.

Φέτος συμμετείχε ως ηθοποιός στη θεατρική παράσταση “Νούρα, ένα πένθιμο μπλουζ” της σκηνοθέτιδος και σεναριογράφου Βάσιας Αργέντη, ενώ περιοδεύει με το μουσικό project “Homebound” ανά την Ελλάδα.

*Το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε στο free press περιοδικό ΠΛΑΤΕΙΑ που κυκλοφορεί