Χτες, Σάββατο ο Στρατής Κ. θα βρίσκονταν στη Μυτιλήνη με τους δικούς του. Ο κορονοϊός όμως, η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου της κυβέρνησης και οι οξύμωρες ενέργειες είχαν άλλα σχέδια.

Ο Στρατής είναι 20 ετών, βρίσκεται στο τρίτο έτος του Τμήματος Οικονομικών Πανεπιστημίου της Αγγλίας στο Λονδίνο.

Όταν την περασμένη Δευτέρα με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου καταργήθηκαν οι πτήσεις από Αγγλία και Τουρκία στην Ελλάδα, ο Στρατής είχε ήδη βγάλει ένα εισιτήριο για χτες, είχε ψάξει για πτήσεις νωρίτερα και δεν υπήρχαν διαθέσιμες, ενώ ρίσκαρε φεύγοντας να θέσει σε κίνδυνο την ακαδημαϊκή του θέση. Κι αυτό γιατί το Πανεπιστήμιο ήταν ενεργεία. Μόλις αυτή την εβδομάδα ανακοινώθηκε ότι θα κλείσει για όλο το ακαδημαϊκό έτος και όλη η εκπαιδευτική διαδικασία θα συνεχιστεί ηλεκτρονικά.

Ο πατέρας του, ανήσυχος, εξηγεί στο «Ν» ότι «έχει κάνει το ελληνικό κράτος ό,τι μπορεί για να διώξει τα παιδιά μας στο εξωτερικό και τώρα τα αφήνει έρμαια στην Αγγλία. Μετά όμως θα τους ζητήσουν να επιστρέψουν για να υπηρετήσουν την πατρίδα. Ντροπή που αφήνουν τα παιδιά μας πίσω!».

Το οξύμωρο

Ο υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων, Νίκος Χαρδαλιάς τόνισε χτες ότι προτεραιότητα για επιστροφή είναι οι ευπαθείς ομάδες και όσοι δεν έχουν πού να μείνουν στο εξωτερικό, χωρίς να γίνεται αναφορά για το πότε θα επιιστρέψουν οι υπόλοιποι.

Στο μεταξύ είναι λογικά ακατανόητο πώς η κυβέρνηση στη μία περίπτωση των φοιτητών στην Ελλάδα τους ξεσπιτώνει από τις εστίες, να επιστρέψουν σπίτια τους εκτεθειμένοι σε πολύωρα ταξίδια, την ίδια ώρα που για λόγους δημόσιας υγείας δεν αφήνει να επαναπατριστούν οι Έλληνες που βρίσκονται στο εξωτερικό!

Είναι δηλαδή ασφαλές για έναν φοιτητή στη Μυτιλήνη να ταξιδέψει πάνω από 12 ώρες με πλοίο και πολλές ώρες με ΚΤΕΛ για να φτάσει στη Βόρεια Ελλάδα, σύμφωνα με αυτή τη λογική και δεν θα ήταν ασφαλές μια πτήση-καραντίνα ή όσες χρειαστουν για να επαναπατριστούν οι Έλληνες;

Ακούστε τι μας είπε ο ίδιος ο Στρατής: