Μιλώντας σήμερα Τρίτη 2 Ιουλίου στο 20 Διεθνές Συνέδριο Φυτοπροστασίας ο υπουργός Κώστας Τσιάρας αναφέρθηκε στον κίνδυνο επισιτιστικής ανεπάρκειας σε παγκόσμιο επίπεδο λόγω της κλιματικής κρίσης αλλά και των πολεμικών συγκρούσεων σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή. «Φυσικά δεν βρισκόμαστε σε αυτήν την κατάσταση, αλλά ο ρόλος των πολιτικών είναι να είμαστε προμηθείς και όχι επιμηθείς» είπε και πρόσθεσε «Και ο ρόλος ο δικός σας στην διασφάλιση της επισιτιστικής επάρκειας μέσα από την αύξηση της παραγωγής και της παραγωγής ποιοτικά καλών, τροφίμων, είναι καθοριστικός».

Ο κίνδυνος μιας επισιτιστικής κρίσης έχει ήδη απασχολήσει την Ε.Ε. τα όργανα της οποίας ήδη έχουν εκπονήσει ορισμένα σενάρια και μελετούν τρόπους  αντιμετώπισης τους. Η συζήτηση για τον κίνδυνο επισιτιστικής κρίσης για πρώτη φορά στον τρέχοντα αιώνα, λίγο μετά το ξέσπασμα της πανδημίας του κορονοϊού.

Τους δύο τελευταίους μήνες πληθαίνουν οι πληροφορίες για την δημιουργία μεγαλύτερων αποθεμάτων τροφίμων (κυρίως δημητριακών) από πολλές χώρες. Στην Ελλάδα η αναφορά του κ. Τσιάρα είναι η πρώτη από γίνεται από κυβερνητικό στέλεχος και δείχνει πως δεν πρόκειται για ένα μακρινό σενάριο αλλά για έναν ορατό κίνδυνο.

Η κλιματική κρίση ήδη έχει δείξει τί είναι πιθανό να συμβεί τα επόμενα χρόνια. Την διετία 2022 – 2023 η παραγωγή ελαιολάδου στην λεκάνη της Μεσογείου εμφάνισε μια μείωση που ξεπέρασε το 25%. Το καλοκαίρι του 2023 η Ισπανική αλυσίδα super market Mercadona ανάρτησε ανακοίνωση στα καταστήματα της πως δεν πωλεί καρπούζια γιατί η παραγωγή καταστράφηκε από ανομβρία που χτύπησε την χώρα. Την περίοδο 2023 – 2024 οι διεθνείς τιμές του καφέ και του κακάο ανέβηκαν σε ιστορικά υψηλά επίπεδα ως αποτέλεσμα της μείωση της παραγωγής των προϊόντων αυτών.  Το 2023 καταγράφηκαν μεγάλα προβλήματα στην παραγωγή χυμού πορτοκαλιού στην Βραζιλία.  Πολύ σημαντικότερα από τα παραπάνω είναι προβλήματα που ήδη έχουν εμφανιστεί στην παραγωγή σιταριού, δημητριακών και ρυζιού.  

Η κλιματική κρίση δεν είναι το μόνο πρόβλημα που θέτει προς συζήτηση τον κίνδυνο επισιτιστικής κρίσης. Εξίσου μεγάλο πρόβλημα είναι ο έλεγχος του εμπορίου των τροφίμων, των λιπασμάτων, των φαρμάκων και των αγροτικών εφοδίων από ένα πολύ μικρό αριθμό πολυεθνικών επιχειρήσεων.