Είναι ελαιοπαραγωγός στην Λέσβο και δεν αλλάζει την δουλειά που κάνει με τίποτα άλλο. «Μα ζω μέσα στον ελαιώνα!» απαντά όταν τίθεται το ερώτημα αν θα άλλαζε την δουλειά που κάνει με κάποια άλλη, πιο άνετη πιο ξεκούραστη. Ο λόγος για τον Παναγιώτη Καραβατάκη, ελαιοπαραγωγό από την Γέρα, ο οποίος στις αρχές της δεκαετίας του 2000 πήγε κόντρα στο ρεύμα επιλέγοντας να ζήσει στη Λέσβο και να γίνει ελαιοπαραγωγός.

Ο Νίκος Μανάβης του πήρε συνέντευξη για το Περιοδικό Πλατεία που κυκλοφορεί:
Το δεύτερο ερώτημα που του θέσαμε ήταν «τι ήταν αυτό που τον έκανε να επιλέξει να γίνει ελαιοπαραγωγός;», κι εκείνος μας είπε τα «βιώματά του». Στη συνέχεια μας εξήγησε πως είναι παιδί οικογένειας ελαιοπαραγωγών, μεγάλωσε μέσα στους ελαιώνες, έκανε γεωτεχνικές σπουδές και επιπλέον πιστεύει πως ο ελαιώνας της Λέσβου έχει πολύ μεγάλες προοπτικές. Αυτές ήταν οι αιτίες που τον οδήγησαν στην απόφαση να γίνει ελαιοπαραγωγός παρότι γνώριζε τις δυσκολίες του επαγγέλματος.
Έζησε αρκετά χρόνια στην Καλαμάτα και εκεί ήρθε σε επαφή με τους ανθρώπους που παράγουν την βρώσιμη ελιάς της ποικιλίας Καλαμών. Μια ποικιλία που είναι ξακουστή σε όλο τον κόσμο, καθώς δίνει εξαιρετικής ποιότητας βρώσιμη ελιά. Πολλοί παράγοντες της παγκόσμιας ελαιοκομίας πιστεύουν πως η Καλαμών είναι η βασίλισσα των βρώσιμων ελιών.

Τις γνώσεις που αποκόμισε στην Καλαμάτα θέλησε να τις αξιοποιήσει για να φτιάξει μια δική του μονάδα παραγωγής βρώσιμης ελιάς. Μια καινοτόμα επιλογή για την ελαιοκαλλιέργεια της Λέσβου και τότε και τώρα. Αφού στην συντριπτική τους πλειοψηφία οι ελαιώνες της Λέσβου είχαν και έχουν κατεύθυνση στην παραγωγή ελαιολάδου, παρότι οι καλλιεργούμενες ποικιλίες μπορούν να δώσουν πολύ καλές βρώσιμες ελιές.
Ο Παναγιώτης όταν ξεκινούσε να δουλεύει τους οικογενειακούς ελαιώνες γνώριζε καλά τους «κανόνες» της αγοράς για τη βρώσιμη ελιά. Παρόλα αυτά πίστευε και συνεχίζει να πιστεύει πολύ στις μεγάλες δυνατότητες που έχει η ελιά της ποικιλίας Κολοβή, αλλά και της Αδραμυτινής και της Θρούμπας και ξεκίνησε να φτιάχνει βιολογικές βρώσιμες ελιές.

Στην πορεία των χρόνων στην γκάμα των προϊόντων της «Οικοτεχνίας Τεπές» προστέθηκε η παραγωγή βιολογικής πάστας ελιάς και ελαιολάδου.
Άλλο ένα στοιχείο που οδήγησε τον κ. Καραβατάκη στην επιλογή της βρώσιμης ελιάς ως κύριας κατεύθυνσης των ελαιώνων του ήταν η σταθερότητα στην παραγωγική διαδικασία και στην απόδοση εισοδήματος. Αντίθετα, ο τομέας του ελαιολάδου παρουσιάζει πολύ πιο έντονες μεταβολές.
Τον ρωτήσαμε αν θα προτιμούσε να έχει ένα πεδινό ελαιώνα, υπέρπυκνης φύτευσης που το χώμα του είναι γυμνό από βλάστηση καθ’ όλη την διάρκεια του χρόνου, για να έχει πολύ μεγαλύτερη παραγωγή καρπού. Κάτι τέτοιο, ας σημειωθεί, θα απαιτούσε μεγάλα βαριά μηχανήματα για τη συγκομιδή της ελιάς, μεγάλες ποσότητες λιπασμάτων και φυτοπροστατευτικών προϊόντων. «Όχι για κανένα λόγο» ήταν η απάντηση του χωρίς δεύτερη σκέψη.
«Η ισορροπία της φύσης είναι βασικό στοιχείο της δική μου λογικής και του τρόπου που έχω μάθει να δουλεύω είτε πρόκειται για την παραγωγή του καρπού, είτε για την μεταποίηση του. Ακόμη και τα γέρικα δέντρα του ελαιώνα πιστεύω πως συμβάλουν στην ιδιαιτερότητα των προϊόντων του παράγουμε».