Ο Μουσταφά, η Νικολέττα, η Ρανάλ, η Μελίνα, ο Μοχάμεντ και η Ελένη είναι παιδιά που μοιράζονται τον ίδιο τόπο ζώντας όμως μια παράλληλη ζωή. Αυτή την ιδιότυπη συμβίωση των παιδιών μόνιμων κατοίκων στη Λέσβο, τη Χίο και τη Σάμο με τους συνομήλικούς τους πρόσφυγες αποτυπώνει το φωτογραφικό λεύκωμα της ΜΚΟ HumanRights360 με τίτλο «Call it Home».

Στα δίπτυχα του λευκώματος παρουσιάζονται πορτρέτα παιδιών που ζουν στα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου: από τη μία, οι μόνιμοι κάτοικοι και από την άλλη, όσα ζουν στους καταυλισμούς. Τις εικόνες «αιχμαλώτισε» με το φακό του ο Ορέστης Σεφέρογλου και το λεύκωμα παρουσιάζει η Μαρία Κουζινοπούλου στο ΑΠΕ- ΜΠΕ.

Ο ίδιος εξηγεί ότι είναι η πρώτη φορά που ως επαγγελματίας φωτογράφος τοποθετεί ως βασικό πρωταγωνιστή των εικόνων του τα παιδιά. Μέσα από τα πορτρέτα τους, επισημαίνει, «προσπάθησα να τα τοποθετήσω μπροστά στον αναγνώστη ως αυτόνομους πρωταγωνιστές αυτής της ιστορίας. Εξάλλου, σε πολλές περιπτώσεις, όσα έχουν βιώσει ή αναγκάζονται να πράττουν καθημερινά είναι πολύ περισσότερα από αυτά που αναλογούν στην ηλικία τους. Τα παιδιά που συνάντησα, ζουν παράλληλες ζωές, μοιράζονται τον ίδιο τόπο, αν και οι ζωές τους δεν συναντιούνται».

Στη Λέσβο, η 11χρονη Τζιν από την Αμούντα της Συρίας, μαζί με τις δύο μικρότερες αδελφές της και τους γονείς τους ονειρεύονται να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους στο νησί, στο ίδιο νησί, όπου ζει η 16χρονη Νίκη. Η Νίκη λέει ότι θέλει να φύγει για να σπουδάσει κτηνιατρική και να ζήσει σε μια μεγαλύτερη πόλη στην ενδοχώρα.

Όπως επισημαίνουν οι επικεφαλής της οργάνωσης HumanRights360, Επαμεινώνδας Φαρμάκης και Ελένη Τάκου, «θελήσαμε να αναδείξουμε την κατάσταση που επικρατεί στα βασικά νησιά υποδοχής, καθώς και την απαράδεκτη απουσία πολιτικών ένταξης για τα παιδιά, αλλά και την έλλειψη επικοινωνίας με τα ντόπια παιδιά και τις οικογένειες που ζουν στα τρία αυτά νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου – τη Χίο, τη Σάμο και τη Λέσβο».

Οι ίδιοι προσθέτουν: «Η πολιτική της ΕΕ συνίσταται στην εξωτερίκευση της διαχείρισης και τη στρατικοποίηση των συνόρων της επί πληρωμή, με την προσδοκία ότι όλες αυτές οι απάνθρωπες μέθοδοι θα λειτουργήσουν αποτρεπτικά. Αυτή η τραγική καταπάτηση βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων σκοτώνει, φυλακίζει και αφήνει απροστάτευτα στη βία και την εκμετάλλευση χιλιάδες παιδιά στην Ελλάδα».