Με μια υπερπανσέληνο μας αποχαιρετά ο Αύγουστος. Μάλιστα πρόκειται για ένα σπάνιο φαινόμενο, καθώς πρόκειται για τη δεύτερη Πανσέληνο που πραγματοποιείται μέσα στον ίδιο μήνα.

Ετσι τη νύχτα από την 30η προς 31η Αυγούστου ο ουρανός έγινε πιο φωτεινός και ο κόσμος απόλαυσε το «μπλε φεγγάρι».

Το αστρονομικό φαινόμενο του «Blue Moon» δεν έχει να κάνει αποκλειστικά με το χρώμα, αλλά με την επανάληψη της πανσελήνου μέσα στον ίδιο μήνα. Αν και κατά περιστάσεις το φεγγάρι μπορεί να μοιάζει λίγο πιο γαλάζιο χάρη στη συγκέντρωση μικροσωματιδίων σκόνης στην ατμόσφαιρα, είναι κατά βάση ένας μεταφορικός όρος που περισσότερο τονίζει τη σπανιότητά του.

Πρόκειται για μια συνθήκη που εμφανίζεται ανά δύο με τρία χρόνια. Όταν δηλαδή αθροίζονται οι ημέρες που περισσεύουν από τις συνολικά 29.53 μεταξύ της μιας πανσελήνου από την επόμενη. 

Γι’ αυτό και φυσιολογικά κάθε ημερολογιακό έτος περιλαμβάνει δώδεκα – μία κάθε μήνα. 

Εφέτος η επιπλέον αυτή πανσέληνος συμπίπτει χρονικά με το τέλος του καλοκαιριού και την παράδοση της σκυτάλης στο φθινόπωρο. 

Μάλιστα πρόκειται για μια υπερπανσέληνο αυτή που θα πει αντίο στον Αύγουστο, δεδομένου ότι το φεγγάρι θα βρεθεί στο πλησιέστερο σημείο της ελλειπτικής τροχιάς του γύρω από τη Γη. Ή αλλιώς στο περίγειο.

Ο όρος υπερπανσέληνος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον αστρολόγο Richard Nolle το 1979. Με βάση τα στοιχεία του οργανισμού «Earth Sky», ο όρος αναφέρεται στις πανσελήνους κατά τις οποίες το φεγγάρι βρίσκεται πιο κοντά στην τροχιά της Γης από ό,τι συνήθως (όχι απόσταση μεγαλύτερη του 10% από το κοντινότερο δυνατό σημείο στη Γη). 

Κατά την υπερπανσέληνο, το φεγγάρι εμφανίζεται έως και 14% μεγαλύτερη και 30% φωτεινότερη, συγκριτικά με μια απλή πανσέληνο. 

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η καλύτερη στιγμή για να δει κανείς τον συνδυασμό αυτών των δύο φαινομένων είναι κατά τη διάρκεια της ανατολής. Φυσικά σε παράκτιες περιοχές και μακριά από τα αστικά κέντρα που η ατμόσφαιρα είναι πολύ πιο καθαρή, η θέαση είναι μια ακόμη πιο όμορφη εμπειρία.